Stupid Intelligence on Iran
By JAMES SCHLESINGER
December 19, 2007; Page A21
Source:
Wall Street Journal
The release earlier this month of "key judgments" from the National Intelligence Estimate -- including the bald assertion "that in fall 2003, Tehran halted its nuclear weapons program" -- has caused both astonishment here at home and consternation overseas, where it has resulted in confusion about America's policy goals and steadiness.
Let us stipulate that the intelligence community has acquired evidence sufficiently persuasive to lead it to reverse its prior judgment that Iran was hard at work developing nuclear weapons. For that it has been praised, particularly in traditional intelligence quarters, for "speaking truth to power," and thereby dissipating some of the distrust generated by its faulty earlier judgments on Iraq.
The reactor building of the Bushehr nuclear power plant, 750 miles south of Tehran, April 2007.
The NIE's about-face on Iran's nuclear weapons program represents a reversion to an earlier style of intelligence analysis -- featuring a renewed determination not to get beyond the "hard evidence." But as we shall see, this has led to a decision not to consider several crucial elements that lay behind the presumed 2003 decision in Tehran.
Clearly, the key judgments in the NIE were overstated. And that, in turn, may reflect the very late decision to declassify the key judgments, written in a kind of shorthand, and thus incautiously phrased.
The crucial decision, hidden in a footnote, was to define the "nuclear weapons program" which had been halted to mean only "Iran's weapon design and weaponization work and covert . . . uranium enrichment-related work." Thus it excludes Iran's overt enrichment program monitored by the International Atomic Energy Agency.
We have long understood that the production of fissile material, whether overt or covert, remains "the long pole in the tent" in the development of a nuclear capability. Thus the NIE defines away what has been the main element stirring international alarm regarding Iran's nuclear activity.
Yesterday Tehran announced its Bushehr nuclear power plant will be operating at full capacity by the end of next year. Yet even though Russia supplied the nuclear fuel for Bushehr, the Iranians insist on maintaining their "civilian" uranium-enrichment program. Weapon design and weaponization, at least for the simpler weapons, is a far less demanding and less time-consuming task than uranium enrichment.
Let us examine what else has not been considered. The NIE asserts "that Iran halted the program in 2003 primarily in response to international pressure" and that "indicates that Tehran's decisions are guided by a cost-benefit approach." Now what might have constituted the principal elements in that "international pressure" to induce Tehran, at least temporarily, to halt its covert weaponization program?
• The American invasion of Iraq, resulting in the seizure of Baghdad in 10 days time -- something that had widely been suggested could not be accomplished.
• The earlier destruction of the Taliban regime in Afghanistan, another display of American military prowess.
• The decision of Col. Moammar Gadhafi to abandon his nuclear program and to renounce and make amends for terrorism.
• The exposure and partial demolition of the A.Q. Khan nuclear technology network, Khan's confession and his confinement by the Pakistani government to his home.
Does it not seem likely that Tehran took notice of these events, and may have been intimidated by them into more circumspect behavior? The NIE argues that "Tehran's decisions are guided by a cost-benefit approach." Given those successful American actions, those who guide decisions in Iran may well have decided that the potential costs of being caught with a clandestine program had risen sharply, and that the presumed benefits of early clandestine weaponization efforts could safely be deferred.
In brief, since the "long pole in the tent" remains the production of fissile material, Iran likely decided that the prudent course of action was to pursue an open enrichment program ostensibly to produce fuel for nuclear reactors. It is a course that had been chartered by North Korea -- and arguably was legitimate under the Nonproliferation Treaty. This central path to obtaining fissile material -- the focus of international concern -- has been treated in the NIE as quite distinct from the "nuclear weapons program."
Still, the achievements of American arms and American policy during that period were undoubtedly noted in Tehran. Why not mention them in the NIE as possibly influencing Tehran's decision in 2003?
The answer, in brief, is that it would have been speculative and in violation of the renewed commitment of the intelligence community to stick to the "hard evidence." There was no intercept; there was no agent's report that such calculations were, indeed, the source of Iran's switch. So in order to avoid the kind of speculation that had gotten the intelligence community into trouble in its judgments regarding Iraq, these realities were left up to the imagination of others and the intelligence community stuck to what it had evidence for.
What was obvious about events in and around 2003 should have been obvious at least to the American media. The media, Lord knows, have no inhibitions about engaging in speculation or urging us to "connect the dots," or feeling any obligation to limit themselves to hard evidence. The NIE almost begged for others to follow up on the nature of "international pressure" and the calculations behind Iran's "cost-benefit approach."
But the American media today almost reflexively treat any development as a setback for the administration of George W. Bush. So, the media quite clearly ignored the obvious: that a surprising decision by Tehran in 2003 to halt the covert weaponization effort likely was a tribute to the successes of American policy and arms during that period. Thus, administration policies and actions that likely induced caution in Tehran could be characterized, ironically enough, as an administration defeat.
Little more need be said about the process by which what might have been heralded as a victory was transformed into a defeat and echoed overseas. But a few words do need to be added about the intelligence community's decision to restrict its key judgments to "hard evidence." Many in the intelligence community embrace this as a return to virtue. Yet in itself it has severe drawbacks. As in this case, reading the key judgments may now require something akin to Cliffs Notes listing other relevant events and considerations that may be necessary in interpreting an Estimate limited to the hard evidence.
Exclusive reliance on hard evidence not infrequently results in deliberately blinding oneself to the most obvious explanation of what has occurred. The classic example of this failing occurred during the Vietnam War, when intelligence analysts stubbornly refused to accept that enemy supplies were pouring through Sihanoukville ostensibly on the grounds that there was no hard evidence. (Actually, there was an agent's report that revealed the activity, but it was dismissed as insufficient.) Intelligence based on hard evidence requires supplementation by other forms of intelligence.
"Failures of imagination," to which the 9-11 Commission referred, can come in a variety of modes.

Mr. Schlesinger is a former secretary of defense, secretary of energy and director of the Central Intelligence Agency.
+ نوشته شده توسط در چهارشنبه بیست و هشتم آذر 1386 و ساعت 10:21 |
پيش‌بيني مديران اقتصادي جهان از آينده منطقه خليج‌فارس
http://www.asriran.com/view.php?id=31368
يكي از مديران «دويتش بنك» آلمان گفت: «كشورهاي عضو شورا از بازارهاي نسبتا فقير منطقهء خاورميانه سود مي‌برند.» در همين حال به گفتهء كارشناسان، پولي كه از اين منطقه وارد بازارهاي مذكور مي‌شود به صورت سرمايه به كشورهاي عضو شورا بازمي‌گردد.
سرمايه نوشت: نشريهء گلف بيزنس در گفت‌وگو با مديران ارشد اقتصادي كه از شهرت جهاني برخوردارند، نظر آن‌ها را در مورد اقتصاد خاورميانه و به ويژه منطقهء خليج‌فارس جويا شد. در اين گفت‌وگوها، بسياري از اين مديران ضمن تاكيد بر آيندهء روشن اقتصاد منطقه، نقاط ضعف و قدرت بخش‌هاي مختلف اقتصادي كشورهاي عضو شوراي همكاري خليج‌فارس ( GCC ) را برشمردند.خلاصه‌اي از اين گزارش در اين‌جا ارايه مي‌شود.
به نوشتهء گلف بيزنس، تاكوتوشي كاتو، معاون رييس صندوق بين‌المللي پول گفت: «اقتصاد منطقهء خليج‌فارس با وجود مشكلات امنيتي همچنان در حال رشد است. بررسي‌هاي صندوق نشان مي‌دهد كه حمايت از شركت‌هاي فعال منطقه مي‌تواند سرانهء توليد ناخالص داخلي خاورميانه را تا 150 درصد افزايش دهد.» محسن‌خان، مدير بخش خاورميانه و آسياي مركزي صندوق نيز گفت: «نرخ شش درصدي رشد اقتصادي منطقه كه از سال 2005 آغاز شده، از متوسط رشد پنج درصدي اقتصاد جهان بالاتر است.» او ضمن اشاره به نقش بزرگ مازاد سرمايه در تداوم رشد منطقه افزود: «شش كشور عضو GCC كه كم‌تر از 30 ميليون نفر جمعيت دارند، سالانه 160 ميليارد دلار مازاد حساب جاري (معادل 30 درصد توليد ناخالص داخلي) توليد مي‌كنند كه بيش‌تر از مازاد حساب جاري چين است.»
موسسهء ماليه بين‌المللي ( IIF ) نيز اعلام كرد كه كشورهاي منطقهء خليج‌فارس به رشد سريع خود ادامه خواهند داد و افزود: «افزايش بهاي نفت‌خام، ورود سرمايه‌هاي خارجي به منطقه و اجراي تعداد زيادي از پروژه‌هاي بزرگ را تسهيل كرده است. تداوم رشد اقتصادي و ورود سرمايه‌هاي بيش‌تر تنها در سايهء پيگيري سياست آزادسازي اقتصاد امكان‌پذير خواهد بود.»
به گفتهء اين نهاد بين‌المللي قيمت‌هاي بالاي نفت موجب افزايش 75 درصدي نرخ اسمي توليد ناخالص داخلي كشورهاي منطقه طي 30 سال گذشته شده است و انتظار مي‌رود كه اين روند تا پايان سال 2007 همچنان ادامه پيدا كند. براساس رقم 725 ميليارد دلاري توليد ناخالص داخلي پيش‌بيني شده براي سال 2006، شوراي همكاري خليج‌فارس با پشت سرگذاشتن هلند،مقام شانزدهمين اقتصاد بزرگ جهان را از آن خود خواهد كرد.
يكي از مديران «دويتش بنك» آلمان گفت: «كشورهاي عضو شورا از بازارهاي نسبتا فقير منطقهء خاورميانه سود مي‌برند.» در همين حال به گفتهء كارشناسان، پولي كه از اين منطقه وارد بازارهاي مذكور مي‌شود به صورت سرمايه به كشورهاي عضو شورا بازمي‌گردد.
از سويي، برخي كارشناسان مي‌گويند كه بخش هيدروكربني (نفت و گاز) ديگر نمي‌تواند عاملي براي تداوم رشد اقتصادي منطقه باشد.در اين رابطه محسن‌خان مي‌گويد: «كشورهاي منطقه در حال جداشدن از بخش هيدروكربن هستند. اقتصاد اين كشورها به مرور به اقتصادهاي مبتني بر خدمات تبديل خواهد شد.»
او مي‌افزايد: «مشاغل بيش‌تري در بخش غيرنفتي به وجود خواهد آمد. نفت ديگر نمي‌تواند مانند سابق شغل ايجاد كند.»در كنار اين رشد سريع، مشكلاتي نيز وجود دارد كه تورم و ريسك‌هاي سياسي از آن جمله هستند. كارشناسان هشدار مي‌دهند كه بايد براي افزايش فشارهاي تورمي چاره‌اي انديشيد، با اين حال، بعضي از اقتصاددانان منطقه مي‌گويند در بلندمدت، نرخ تورم در منطقهء خليج‌فارس كاهش خواهد يافت. ريسك‌هاي سياسي نيز از مواردي است كه گفته مي‌شود مي‌تواند در روند رو به رشد اقتصاد منطقه خلل ايجاد كند. اقتصاددانان حل اين معضل را برعهدهء سياستمداران مي‌گذارند.
در ميان مديران مطرح جهان كه در مورد آيندهء اقتصاد منطقه به اظهارنظر پرداخته‌اند، مي‌توان به مديران شركت‌هاي اينتل، ويزا، آلستوم، بريتيش ايرويز، لنووگروپ، دي.اچ.ال، بي.تي. اينترنشنال و خطوط هوايي امارات اشاره كرد.
+ نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 و ساعت 18:37 |
عضو كميسيون پول و اعتبار در گفت‌وگو با فارس خبر داد:
موافقت وزارت امور اقتصادي و دارايي با حذف صفرهاي پول ملي
خبرگزاري فارس:عضو كميسيون پول و اعتبار گفت: وزارت امور اقتصادي و دارايي با حذف سه صفر از واحد پول ملي موافقت كرد.
غلامرضا مصباحي مقدم در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصادي خبرگزاري فارس اظهار داشت: معاونت اقتصادي وزارت اقتصاد و دارايي طي نامه‌اي ضمن موافقت با حذف سه صفر از واحد پول ملي، مواردي را اعلام كرده است كه در صورت اجراي آن موارد مي‌توان از بوجود آمدن مشكلات احتمالي بعد از اين اعمال اين تحول در پول كشور جلوگيري كرد.
وي افزود: رئيس كل بانك مركزي نيز با استقبال از طرح مذكور از تشكيل كارگروهي ويژه به منظور بررسي شرايط و نتايج اجراي اين طرح در 4 محور خبر داده است.
وي در ادامه با بيان اينكه انحلال شوراي پول و اعتبار از سوي رئيس جمهور در حيطه اختيارات ايشان نبوده است، خاطرنشان كرد: با اين وجود از زمان اعلام تشكيل كميسيون پول و اعتبار هنوز هيچ جلسه‌اي در اين كميسيون برگزار نشده است.
عضو كميسيون پول و اعتبار شرح وظايف و اعضاي اين كميسيون را دقيقا مطابق با شوراي پول و اعتبار ذكر كرد و گفت: براي تبديل اين كميسيون به شورا اقداماتي قانوني توسط مجلس شوراي اسلامي در دست انجام است.
+ نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 و ساعت 17:28 |
فرافكني... آيا؟
منبع
دلايل گراني و افزايش نرخ تورم، که شب گذشته توسط آقاي احمدي‌نژاد رئيس‌جمهوري اسلامي ايران، در يک برنامه تلويزيوني اعلام  شد، واکنش‌هاي صاحب‌نظران مختلف را در پي داشته‌است. درهمين‌خصوص، گفت و گوی خبرنگار فرارو  با "سعيد ليلاز" کارشناس مسائل اقتصادي، را مي‌خوانید.
 
جنگ روانی سهمی ناچیز در ایجاد وضع موجود داشته است
ليلاز  در پاسخ به اين سؤال که "به نظر شما نقش جنگ‌ رواني مورد ادعای رییس جمهور در افزايش نرخ تورم ، چه قدر بوده، گفت: «البته خود آقاي احمدي‌نژاد هم گفتند که اگر تورم 8/16 در نظر گرفته شود، سهم داستان‌هاي رواني و سياسي 8/0 درصد است. اما مسئله اين است که اگر همين مقدار ناچيز هم صحت داشته‌باشد، باز بخش عمده آن را هم خود ايشان به وجود آورده‌اند. آن هم با ايجاد تشنج در روابط خارجي، با ايجاد تشنج در مسئله هسته‌اي، با ايجاد تشنج در فضاي داخلي که دو سال پيش بسيار متحدتر از امروز بود.
اين کارشناس اقتصادي افزود: «ايشان به بانک‌هاي خصوصي "گير" دادند. ساعت کار بانک‌ها را تغيير دادند و با مجلس درگير شدند. ساعت کارها تغيير کرد. تعطيلي‌ها بدون ضابطه افزاش و کاهش پيدا کرد و اصلا بنا بود که اين حالت التهاب و ابهام، به‌عنوان يک مدل جديد مديريتي معرفي شود. حالا که اثرات اين روش مشخص و معلوم شده که اين مدل به‌جاي اين که سودي داشته باشد، سراپا زيان‌بار است، خيلي بد است که "ديگران" به عنوان مقصر معرفي شوند. من در پاسخ شما مي‌گويم که اولا اين اثر بسيار ناچيز است هم‌چنان‌که خود آقاي رئيس‌جمهور به اين نکته تأکيد کردند و در درجه بعد، اين‌که خود ايشان در ايجاد اين مشکلات نقش زيادي داشته اند.»
 
سخنان آقای احمدی نژاد فرافکنی است
لیلاز هم چنین با فرافکنی برشمردن سخنان رئیس جمهور، مدعی شد: «مجموع اظهارنظر ايشان آميزه‌اي از عصبانیت، توهم، غیرواقع گویی و استيصال را به نمايش گذاشت. اين تصویر آن رئيس‌جمهوري نبود که مي‌گفت "من از علم اقتصاد متنفرم"، "تورم مي‌شود که بشود"، "من مي‌خواهم به کارگران کمک کنم" و هرچه علما و دانشمندان علم اقتصاد مي‌گفتند که اين سياست‌ها ضدکارگر و ضدمحرومين خواهد بود، ايشان توجه نمي‌کرد.»
ليلاز اضافه کرد: «ديشب خلاف‌هاي بزرگي گفته شد. ازجمله درباره رشد عملکرد بورس، آقاي احمدي‌نژاد اعلام کرد که حجم معاملات سهام در بورس هفتاد درصد افزايش پيدا کرده‌است. درحالي‌که درست بر عکس، همين‌مقدار کاهش پيدا کرده‌است! يا عاملي به جز عامل رشد نقدينگي و کسري بودجه دولت را به‌عنوان عامل تورم معرفي کردن ، خلاف گویی است. تورم بين‌المللي را عامل تورم داخلي معرفي کردن، خلاف است. ما مي‌دانيم تورم بين‌المللي در دنيا کم‌تر از چهاردرصد است و در ايران وقتي به بيست درصد مي‌رسد، اين هيچ ربطي به مسائل بين‌المللي ندارد.»
 
دولت برای اصلاح قوانین ناکارآمد چه کرده است؟
اين کارشناس اقتصادي درباره اين سخن رئيس‌جمهور که يکي از عوامل معضل اقتصادي را قوانين ناکارآمد معرفي کرده، مدعی شد: «در صورت صحت گفته آقاي رئيس‌جمهور راجع به ناکارآمدي قوانين، واقعيت اين است که آقاي احمدي‌نژاد در دو سال گذشته هرجا توانسته‌اند قوانين را ناديده گرفته و دور زده‌اند. ايشان چک سفيد، هم از مجلس و قوه قضائيه و نيروهاي مسلح و هم عملا از رهبري دارند. و با اين چک سفيد هر جا که شده، قوانين را ناديده گرفته‌اند. ثانيا اگر  آقای احمدی نژاد حتي يک لايحه برای اصلاح قوانین به مجلس فرستاده‌بود ما الان مي‌توانستيم بگوييم که دولت نهم واقعا قصد دارد اين قوانين ناکارآمد را تغيير بدهد. در حالي‌که حتي يک لايحه در اين مورد ارائه هم نشده و حتي در هيئت دولت طرح هم نشده‌است. آن هم در حالي‌که مجلس هفتم بدون ترديد يکي از ضعيف‌ترين مجالس تاريخ مشروطه ايران و قطعا ضعيف‌ترين مجلس تاريخ جمهوري اسلامي ايران است و هرآن‌چه که آقاي رئيس‌جمهور اراده کردند تا الان مجلس تصويب کرده و درواقع مجلس، مجلس تسليمي بوده‌است.»
لیلاز افزود: «منتها آقاي رئيس‌جمهور در باب تغيير قوانین و مقررات، در جهت انحلال ساختارها عمل کرده و هيچ وقت نيامده قانون را تغيير بدهد و يک قانون کارآمدتر جايگزينش کند. مثلا سازمان برنامه‌وبودجه را منحل کرده، ساختار بودجه را منحل کرده و اهرم نظارتی مجلس بر روي بودجه را از بين برده‌است. دولت نهم فقط درواقع، نوعي عقب گرد به سمت فئوداليسم در مصرف بودجه‌هاي دولتي را دارد پي مي‌گيرد. ما از دولت نهم حرکتی نديده‌ايم مبني بر این که  آيا قوانين و مقرراتي هست که دولت را آزار مي‌دهد و آيا دولت علاقه‌اي دارد که اين قوانين را عوض کند يا خير؟»
 
اقدامات دولت همچنان بر تورم دامن می‌زند
وی در پاسخ به پرسش "فرارو" درخصوص این که آیا پذیرش وجود گرانی برای نخستین بار از سوی آقای احمدی نژاد، گامی مثبت در جهت حل معضلات اقتصادی کشور خواهد بود یا خیر، گفت: «اگر ما در يک ماه گذشته عملي هم در اين جهت مي‌ديديم، اميدواری رنگ واقعيت به خود مي‌گرفت. اما هنوز مي‌بينيم که سياست پولي دولت، انبساطي است. هنوز در جهت ايجاد وعده‌هاي مختلف به مردم عمل می‌کند. هنوز يک سياست مالي لجام‌گسيخته را دنبال مي‌کند. لايحه 2/1 ميليارد دلاری استفاده مجدد از صندوق ارزي را به مجلس می‌برد. هنوز ايشان دو و نيم هزار ميليارد تومان از بودجه عمراني کم مي‌کنند و به بودجه جاري اضافه مي‌کنند که رکودآفرين است. هنوز دولت با کسري بودجه عميق روبروست. هزينه‌هاي دولت امسال 13 تا 14 درصد نسبت به پارسال افزايش پيدا کرده که اين به معناي آن است که سياست انبساطي پولي و بودجه‌اي دولت همچنان ادامه خواهد داشت.»
لیلاز افزود: «هيچ نشانه‌اي از اين‌که دولت علاقمند به کاهش هزينه‌هايش خود است، وجود ندارد. ايشان در هر استاني که مي‌رود وعده مي‌دهد که من مي‌خواهم بودجه آن استان را دوبرابر کنم. اگر بودجه سال 1387 انقباضي است  و  بودجه سال  87  قرار است معادل بودجه 86  بسته ‌شود، اگر بودجه سه تا استان هم دوبرابر شود، معناي آن دو چيز بيش‌تر نيست؛ يا اين‌که بودجه بقيه استان‌هاي کشور را مي‌خواهند صفر کنند و يا اين‌که ايشان نمي‌خواهد به حرفي که مي‌زند عمل کند. آيا مي‌شود از يک سرجمع ثابت، بودجه يک گروهي را دوبرابر کنيد و بودجه بقيه نصف نشود؟ آن‌هايي که قرار است صفر شود کدام هستند؟ ايشان به استاني نرفته‌اند که از دوبرابر شدن بودجه آن استان سخن نگويند.»
این کارشناس ارشد اقتصادی در بایان اظهاراتش  نتیجه گرفت  که "ما در اصول تغييری نمی‌بينم. بنابراين اين اميدواري در حد حرف باقي مي ماند ."
+ نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 و ساعت 17:21 |
رئیس جمهور در یک گفتگوی زنده تلویزیونی با مردم، ضمن تشریح عوامل و ریشه‌های تورم و گرانی و راهکارهای دولت برای مهار آن، درباره مسئله هسته‌ای و شرکت در نشست شورای همکاری خلیج فارس سخن گفت و در پایان با اشاره به شرکت در مراسم حج، از مردم طلب حلالیت کرد.
دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهور کشورمان یکشنبه شب پس از خبر سراسری ساعت 21 از شبکه یک سیما در یک گفتگوی زنده با مردم، در توضیح علت گرانی های اخیر اظهار داشت: اکثرمردم گرانی ها را در زندگی خود لمس می کنند و دولت در ماههای اخیر تلاش کرده است تا ریشه ها و علت صعود این مسئله را بیابد.
 
تلاش دولت برای هدایت منابع به سمت تولید و امور زیربنایی
احمدی نژاد گفت: دولت تلاش می کند تا سرمایه گذاری ها را توسعه دهد و همچنین منابع را به سمت تولید و امور زیربنایی کشور هدایت کند.
وی افزود: تورم موضوع امروز و دیروز کشور ما نیست ، بلکه علت های اصلی و ریشه ای آن مربوط به گذشته های دور است.
رئیس جمهور ادامه داد: چند ماهی است که گرانی ها روند صعودی داشته ، در حالی که در سال 84 شاهد روند نزولی قیمت ها بودیم اما این روند نزولی هم به این معنا نبود که تورم به سمت صفر حرکت کند.
احمدی نژاد خاطرنشان کرد: دولت تلاش می کند تا عوامل گرانی ها را کنترل کند ، همانگونه که در سال 84 این کار را کرد.
احمدی نژاد بهره وری پایین، بالا بودن هزینه تمام شده کالاها، نبود انعطاف پذیری در تولید، وابسته بودن بخش مهمی از درامدهای دولت به نفت و افزایش سهم نفت در بودجه و مصرف،‌ بالا بودن مصرف دولت و نقش 80 درصدی دولت در اقتصاد کشور به صورت مستقیم و نیمه مستقیم، تراز تجاری منفی و فزاینده و متکی بودن اقتصاد بر واردات و ارز را از مشکلات ساختاری اقتصاد در گذشته دانست.
وی خاطرنشان کرد: این مشکلات از گذشته بوده و دولت تلاش کرده آنها را کنترل کند.
رئیس جمهوری اسلامی ایران با بیان اینکه بهره وری از 48 صدم به 84 صدم در سال 85 رسید و از سال 83 و 84 این رشد دو برابر شده است گفت: البته هنوز نیز باید این روند افزایش یابد و سهم بهره وری را به 5/2 درصد طبق قانون برنامه توسعه برسانیم.
احمدی نژاد افزایش بهره وری، کاهش هزینه های مصرفی دولت، توزیع مناسب تر منابع در سطح کشور،‌کاهش دخالت دولت در اقتصاد با اجرای سیاست های اصل 44 و واگذاری ها به مردم، توسعه اموزش و سرمایه گذاری داخلی و خارجی را از جمله عملکردهای دولت در مهار تورم برشمرد.
رئیس جمهوری افزود: در سال 83 همه سرمایه گذاری پذیرش شده خارجی در ایران 7/2 میلیارد دلار بود که در سال 85 به بیش از ده میلیارد دلار و در شش ماهه اول به حدود 10 میلیارد دلار رسید.
احمدی نژاد خاطرنشان کرد: دولت تلاش می کند تا سرمایه گذاری ها را توسعه دهد و همچنین منابع را به سمت تولید و امور زیربنایی کشور هدایت کند.
احمدی نژاد در ادامه گزارش عملکرد اقتصادی دولت به مردم، افزود: همگی شاهد بودیم که تورم در سال 83 ، 6/ 15 درصد بود و در پایان سال 84 به 1/12 رسید و در سال 85 ، 8/13 دهم تغییر یافت و انتظار ما این بود که در سال 85 این روند کاهش یابد اما تورم ارتقا یافت.
رئیس جمهور سپس به دو دسته از عوامل جدید که در یک سال و نیم اخیر به تورم در کشور دامن زده است، اشاره کرد و اظهار داشت: یک دسته از این عوامل خارجی بود که از آن جمله می توان به افزایش قیمت نفت اشاره کرد. درست است که افزایش قیمت نفت برای ما خوب است اما این موضوع باعث افزایش قیمت های جهانی می شود.
وی ادامه داد: گروهی مباحث اقتصادی را از سال 1338 تا 1385 مورد بررسی قرار دادند و دریافتند که هر 10 درصد افزایش قیمت کالاهای وارداتی 5/5 درصد تورم را در داخل افزایش می دهد.
رئیس قوه مجریه تصریح کرد: واردات امسال ما طی 8 ماه نسبت به سال قبل از نظر وزنی 5/3 درصد کاهش داشته اما از نظر ارزشی 12 درصد ارتقا یافته است.
وی با بیان اینکه قیمت برخی کالاها که به صورت روزمره مورد نیاز مردم است، افزایش قیمت بیشتری پیدا کرده اند، مانند جو، که 5/2 برابر، ذرت 2برابر ، برنج 2 برابر و همچنین روغن از 650 دلار در هر تن به 1150 دلار در هر تن رسیده است.
احمدی نژاد خاطرنشان کرد: کالاهایی که در زندگی روزمره مردم نقش اساسی دارند 36 درصد رشد داشته است و لذا تورم به این شکل خود را بیشتر از گذشته نشان داده است.
رئیس جمهور به عنوان نمونه به حمل و نقل اشاره کرد و گفت: حمل و نقل 3 الی 4 برابر شده و گندم در جهان به بالای 400 دلار رسیده است و یک موضوعی حدودا 8 درصدی را باید انتظار داشته باشیم.
محمود احمدی نژاد رئیس جمهورکشورمان در ادامه تشریح اقدامات و تلاش های دولت برای مهار گرانی ها و تورم، دلیل دوم این امر را کاهش قیمت دلار در برابر سایر ارزها خواند و اظهار داشت: ما در کشور اقتصاد داخلی را به قیمت دلار منوط کرده بودیم و لذا دلار در خارج کاهش یافت ولی در داخل کشور ما کاهش نیافت.به عنوان نمونه کالایی را که از خارج در سال گذشته به قیمت 10 دلار می خریدیم این قیمت ضربدر عوارض وارداتی و سپس ضربدر قیمت 930 تومان دلار می شد و لذا اکنون اگر همان کالای وارداتی را 12 دلار خریداری کنیم همین روند باید طی شود و این موضوع غیر از بحث افزایش کلی قیمت ها در داخل است.
رئیس جمهور ادامه داد: در تمامی کشورها قیمت دلار کاهش یافته اما ما در داخل قیمت دلار را ثابت نگاه داشته ایم و به این موضوع یک سری هزینه های جنبی مثل بیمه ها نیز اضافه شده است که دولت تلاش نموده با کاهش تعرفه ها کمی از شدت تورم را بکاهد.
احمدی نژاد خاطر نشان کرد: این موضوع به طور واقعی اثر چندانی ندارد اما به صورت روانی تاثیر گذار است.
 
تاثیر تزریق نقدینگی بدون برنامه بر اقتصاد
رئیس قوه مجریه در بخش دیگری از سخنانش یکی از عوامل داخلی افزایش تورم را افزایش شدید نقدینگی دانست و گفت: باید از خود بپرسیم که نقدینگی از کجا حاصل می شود.
وی توضیح داد: یک بخش از هزینه های دولت از طریق نفت تامین می شود و دولت این هزینه را به بانک مرکزی ارجاع می دهد.
احمدی نژاد علت دوم داخلی را خلق پول توسط بانک ها وموسسات مالی و اعتباری عنوان کرد و افزود: علت تورم 6/13 سال گذشته در قسمتی به نقد کردن ارز به ریال توسط دولت باز می گشت که یک سوم این کار توسط دولت صورت می گرفت اما 9 درصد مابقی ناشی از فعالیت های مالی و اعتباری از جمله بانک ها بود.
رئیس جمهور افزود: دولت تلاش کرد سهم خود را در این موضوع کاهش دهد و به همین منظور تلاش کرد تا این روند دیگر توسط موسسات مالی واعتباری تکرار نشود به این صورت که دولت تلاش کرد تا منابع خارج از محل خودش خرج نشود.
وی افزود: دولت این امر را در بودجه سال 86 فشرده کرد و مصرف ارز را کاهش داده اما متاسفانه در بخش های تولید و مالی آن اقدامی که باید انجام می شد نشد و اتفاقی دیگر افتاد.
احمدی نژاد خاطر نشان کرد: دو گروه خلق پول کردند به این صورت که یک سری از بانک های دولتی در هنگام عوض شدن رئیس بانک مرکزی و کاهش یافتن عملکرد نظارت چک پول وسیعی چاپ کردند و منابع به سمت بازرگانی و خدمات رفت که سهم بازرگانی بیشتر شد به عنوان مثال بازرگانی از 4 درصد سال 83 به 48 درصد ارتقاء یافت و چک پولهایی که چاپ می شد خلاف قانون بود.
رئیس جمهور خاطر نشان کرد: همانطور که مستحضرید بانک ها می توانند 40 درصد دارایی های نقدی وجاری خود را چک پول چاپ کنند که در برخی از بانک ها این رقم به 200 درصد افزایش یافت.
احمدی نژاد افزود: طی 6 ماهه اول بانک ها می توانستند 24 هزار میلیارد تومان قدرت خرید با چک پول ها ایجاد کنند اما در عمل این امر به 120 هزار میلیارد تومان رسید در حالیکه کل معاملات ما 270 هزار میلیارد تومان بود و به این ترتیب 70 درصد قدرت خرید در کشور تولید شد که بر خلاف قانون بود.(چک پول 16 بار می چرخد، اسکناس 10 درصد.)
وی همچنین اظهار داشت: با فهمیدن این موضوع به مسئولان اقتصادی کشور تذکر دادم و آنان نیز با جستجوهای خود این سخن مرا تصدیق کردند.
رئیس جمهور خاطر نشان کرد: کل اسکناس و مسکوکات ما 6 هزار و 900 میلیارد تومان است و نتیجه روندی که طی شد در پایان مهر ماه رسوب 12 هزار و 300 میلیارد تومان چک پول در بازار بود و من به دوستان گفتم که این خیانت به کشور بود.
احمدی نژاد افزود: این مسئله سپس به سپرده تبدیل شد و پس از آن به منابع و منابع بیش از 48 درصد به سمت خدمات و بازرگانی رفت و لذا نقدینگی سنگینی را به بازار تحمیل کرد.
وی خاطر نشان کرد: موضوع مهم دیگر این بود که برخی موسسات مالی واعتباری از بانک مرکزی مجوز نداشتند. من از ابتدا در دولت گفته بودم که متمم بودجه بده نیستم و دستگاه ها باید با همین بودجه ای که در اختیار آنان قرار گرفته است کارها را جلو ببرند.
احمدی نژاد در ادامه توضیح داد که یکی از موسسات مالی و اعتباری که کل سرمایه اش 50 میلیون تومان بود 3 هزار میلیارد تومان وام داده بود و همچنین یکی دیگر از این موسسات که کل سرمایه اش 32 میلیون بود 650 میلیارد تومان وام داده است در حالیکه حداکثر تسهیلاتی که این موسسات می توانستند بدهند 12 برابر سرمایه شان بود.
وی خاطر نشان کرد: بانک مرکزی به این موسسات اخطار داده است و دولت تلاش می کند تا این مشکلات هر چه سریعتر مرتفع گردد.
 
تحریک تورم انتظاری یکی از عوامل افزایش تورم است
رئیس جمهور یکی از عوامل افزایش تورم در دو سال گذشته را جنگ های روانی سازمان یافته در مورد تورم عنوان کرد و گفت: برخی در دو سال گذشته با جنگ روانی در پی تحریک تورم انتظاری در جامعه بوده اند.
رئیس جمهور یکشنبه شب در ادامه گزارش عملکرد اقتصادی دولت به مردم با بیان این مطلب در تشریح علل افزایش تورم اظهار داشت: آنقدر آمارهای کذب و غلط به زبان های مختلف از سوی کسانی که قصد جنگ روانی علیه دولت را دارند تکرار شده که این جو روانی دائما ایجاد می شود.
رئیس جمهور با تاکید بر اینکه برخی رسانه ها از آمار و ارقام غلط را بزرگنمایی می کنند، گفت: برخی ها فقط به دنبال تیترهای منفی هستند به عنوان مثال تیتر می زنند خروج سرمایه از کشور 85 درصد و ورود سرمایه به کشور یک درصد است. در حالیکه این آمار کذب است.
احمدی نژاد با بیان اینکه سال گذشته 8 میلیارد دلار بیش از سقف صادرات غیر نفتی ارز خریداری شد گفت: همین رسانه ها در خبری تیتر زدند که دولت با واردات بی رویه در حال کنترل بازار است در حالیکه میزان واردات ما منحنی پایینی را نشان می دهد.
رئیس قوه مجریه با بیان اینکه تنها ابزار دولت در داخل کشور برای جلوگیری از افزایش بی رویه قیمت ها واردات است، گفت: این تنها ابزار ماست، زمانی که کالایی را وارد می کنیم برخی ها فریاد می زنند که تولید نابود شد. این کار نشان از سازمان یافته بودن اقدامات این عده است و تورم انتظاری در جامعه ایجاد می کند.
 
وجود قوانین ناکارآمد
وی از دیگر عوامل افزایش تورم در کشور را وجود قوانین ناکارآمد عنوان کرد و گفت: اصلاح این قوانین خارج از اراده دولت است از جمله کارهایی که دولت در این راستا انجام داده است اعمال دو واحد افزایش به تعرفه موثر وارداتی است.
رئیس جمهور تصریح کرد: ما سال گذشته 25 درصد مالیات ها را افزایش دادیم اما در قبال آن حقوق و دستمزدها را نیز بالا بردیم.
احمدی نژاد با بیان اینکه گاهی اوقات کنترل تورم خارج از اراده دولت است، گفت: به طور مثال ما موافق افزایش 20 تومانی قیمت بنزین نبودیم اما دیدیم که قیمت بنزین افزایش پیدا کرد.
وی با تاکید بر اینکه صادرات در کشور آزاد است و دولت نمی تواند جلوی آن را بگیرد و تعرفه ای به آن ببندد گفت: در شرایطی که عوامل دیگری خارج از اراده دولت وارد بحث تورم می شود دولت نمی تواند با آن مقابله کند.
رئیس جمهور افزود: در گذشته منابع بانکی سهمیه بندی شده بود که این امر در قانون برنامه حذف شد. یک سلسله تکالیف سنگینی در قانون برنامه وجود دارد که ما وارد آنها نشده ایم.
احمدی نژاد در ادامه با بیان اینکه دولت هزینه های خود را به شدت کاهش داده است، به بودجه سال آینده اشاره کرد و گفت: در بودجه 87 سهم درآمدهای مالیاتی و غیر نفتی بالا رفته و هزینه های مصرفی دولت کاهش پیدا کرده است ضمن اینکه بودجه عمرانی کشور نیز بالا رفته است.
وی افزود: سال گذشته میزان صادرات ما 3/16 میلیارد دلار بود که این امر بی سابقه است. در 8 ماهه اخیر نیز این میزان به 2/15 میلیارد دلار رسیده است.
رئیس جمهور با اشاره به جو سازی های صورت گرفته علیه دولت در بحث تورم ، گفت: عده ای در داخل نیز به بهانه پرونده هسته ای فریاد می زنند که کشور در خطر است در حالیکه اینگونه نیست.
احمدی نژاد با اشاره به دیگر اقدامات دولت در بحث کنترل تورم ، گفت: ما در حال هدایت سرمایه ها به بورس هستیم امروز حجم معاملات بورس بیش از 70 درصد افزایش یافته است.
رئیس قوه مجریه با اشاره به انجام مطالعاتی از 310 قلم کالا که در بحث تورم مورد لحاظ قرار می گیرد اشاره کرد وگفت: مطالعات قوی بر روی حدود 40 قلم کالای خیلی حساس انجام شده و برای آنها نیز برنامه هایی تهیه شده است. که از جمله این برنامه ها می توان به بحث مسکن اشاره کرد این برنامه ها در حال ایجاد آرامش در زمینه قیمت ها است.
 
تاثیر قوانین و مقررات خارج از اراده دولت بر تورم و آسیب برخی به اقتصاد
رئیس جمهور برخی قوانین و مقررات خارج از اراده و تصمیم دولت را علت دیگری برای افزایش نرخ تورم دانست و گفت: تردید ندارم که عده ای می خواهند به صورت عامدانه به اقتصاد کشور آسیب وارد کنند که من قبلا بخشی از آن را به صورت مشخص در بحث بانکها اعلام کرده ام.
دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهور کشورمان در ادامه گزارش عملکرد اقتصادی دولت و تلاش ها برای مهار تورم و گرانی های اخیر به مردم، در پاسخ به این سئوال که آیا گرانی نفت باعث تورم شده و نقطه تورم نفت کجاست؟ اظهار داشت: بخش مهمی از صادارت ما متصل به واردات است و حتی این موضوع درکالاهای عمرانی نیز مشاهده می شود لذا نمی توان گفت همه بحث تورم مربوط به نفت است.
وی افزود: البته یک علت اصلی می تواند این باشد که کشور قیمت دلار را در قیمت مصنوعی نگه داشته و اقتصاد را به آن وابسته کرده است ، بنابراین برای حل این مشکل هم اکنون بدنبال ارز پایدارتری هستیم چرا که با فروش نفت به دلار و انجام خرید ها یا واردات به یورو 40 درصد متضرر می شویم.
رئیس جمهور با تاکید بر اینکه برخی عوامل تورم به قیمت نفت و دلار مربوط نمی شود، تصریح کرد: برخی از تخلف هایی که به صورت عامدانه و یا بر اثر کوتاهی صورت می گیرد یکی از دلایل ایجاد تورم محسوب می گردد.
وی با بیان اینکه تسهیلات بنگاههای زودبازده ضد تورمی است، ادامه داد: برخی می گویند دولت بنگاههای زودبازده اقتصادی را راه انداخته و باعث تورم شده است که باید در پاسخ آنها گفت، توجیه شان برای این گفته چیست؟ چرا که بنگاههای زودبازده طی دو سال 240 هزار میلیارد تومان تسهیلات دادند که تنها 15 هزار میلیارد تومان آن به بنگاههای زودبازده اختصاص داده شده است.
رئیس قوه مجریه تاکید کرد: کارهایی انجام می شود که هیچ ربطی به موارد تورم زا ندارد. مصرف ارز یکنواخت است گرچه دولت سهم ارز را در بودجه کاهش داده ، بنابراین باید همت کرد تا سازوکار و تولیدات داخلی را افزایش دهیم.
احمدی نژاد در پاسخ به سئوال دیگری مبنی بر اینکه به نظر شما عده ای عامدانه در سیستم اقتصادی کشور اختلال ایجاد می کنند یا نه اظهار داشت: تردید ندارم که عده ای می خواهند به صورت عامدانه به اقتصاد کشور آسیب وارد کنند که من دو قسمت آن را به صورت مشخص در بحث بانکها اعلام کردم ولی نمی توانم به آن عنوان بدهم.
وی با اشاره به اینکه هیچ کس تورم انتظاری را رد نمی کند ، خاطرنشان کرد: در این بین اشکالاتی هم از سوی دولت بوده که بیان شد اما واقعا گروههای سیاسی در برابر دولت های گذشته نیز چنین عمل می کردند.
احمدی نژاد تصریح کرد: وقتی صادرات غیر نفتی با عدم انتظار و تولید همراه می شود این امری تورم زا است. لذا بعضی ها درون دولت هم هستند که در این بین اخلال ایجاد می کنند که ما آنها را شناسایی کرده و با این افراد برخورد خواهیم کرد.
رئیس جمهور با بیان اینکه نباید فراموش کنیم که بخش عمده ای از اقتصاد ما در دست عده ای خاص است، افزود: واقعا افرادی را مشاهده می کنیم که به هیچ عنوان منافع ملی را رعایت نمی کنند.
وی در ارتباط با بحث سیمان در کشور اظهار داشت: سال گذشته 2/13 درصد کار ساختمانی در کشور افزایش یافت اما خوشبختانه مشکلات موجود سیمان با راه اندازی کارخانه ها در تابستان سال آینده و رسیدن تولید به بالای 50 هزار تن حل می شود.
رئیس قوه مجریه تحولات پیرامونی در بحث افزایش قیمت کالاها را موثر دانست و خاطرنشان کرد: یک اشکال اساسی اقتصاد ما اداره آن با یارانه سنگین است که مبلغ آن به 25 درصد تولید ناخالص داخلی می رسد که ما را آسیب پذیر می سازد.
وی ادامه داد: اقتصادی که 50 سال است که با این روش اداره می شود و مردم نیز به این شیوه زندگی کرده اند ، مطمئنا شوک حذف یارانه ها را تحمل نمی کنند چرا که مثال کوچک آن را به خوبی در بحث بنزین مشاهده کردیم.
احمدی نژاد با بیان اینکه دولت منابع را به سمت سرمایه گذاری سوق داده است، یادآور شد: چون نگاه دولت به مناطق محروم ، نگاه توسعه ای است باید مشکل زنجیره یارانه ای که مجموعه ای به هم پیوسته است را به صورت کلیدی حل نمود.
وی تاکید کرد که در حال حاضر دولت در حال مطالعه برای یافتن نقطه کلیدی اقتصادی در بحث یارانه هاست.
 
تا 3 سال دیگر بازار مسکن تثبیت می‌شود
رئیس جمهور برنامه دولت در بحث مسکن را مبنایی دانست و گفت: اگر این برنامه حداقل تا سه سال آینده ادامه یابد، مسئله مسکن به ثبات خواهد رسید.
دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهور کشورمان یکشنبه شب پس از خبر سراسری ساعت 21 از شبکه یک سیما در گفتگوی زنده با مردم، با اشاره به بحث مسکن، دو عامل را باعث افزایش قیمت مسکن در طول دو سال اخیر عنوان کرد و گفت: یکی از این عوامل اقدامات بانک مسکن بود. اشتباه دوم نیز در مورد تحلیل جمعیتی کشور بود البته ما این تحلیل را داشتیم اما برخی درگیری های بیرونی ما را از پرداختن به این موضوع غافل کرد.
وی با اشاره به اینکه بحث مسکن از جمله اولویت های دولت وی بوده است ، گفت: ما تا قبل از سال 83 ، باید 660 هزار مسکن می ساختیم اما حداکثر ساخت مسکن در این مدت 330 هزار واحد بود.
رئیس جمهور ادامه داد: ضمن اینکه متولدین سالهای 60 تا 65 نیز در سالهای گذشته وارد بازار کار و تقاضا شده اند. در قانون برنامه ساخت 800 هزار واحد مسکونی پیش بینی شده که این رقم عملا به 1200 واحد رسیده است.
احمدی نژاد با اشاره به اینکه در کشورهایی که بحث مسکن را حل کرده اند عمده کارها توسط دولت صورت گرفته است ، گفت: در 27 سال گذشته تلاش های زیادی برای حل مسئله مسکن صورت گرفت و طرح های بسیاری ارائه شد اما هیچکدام کارساز واقع نشد اما برنامه دولت نهم در این زمینه یک برنامه مبنایی است.
وی توضیح داد: در طول 27 سال گذشته کل زمین های واگذار شده برای احداث مسکن یک میلیون و 875 هزار متر مربع بود در حالی که این رقم در طول سال جاری به 870 هزار متر مربع رسیده است.
رئیس قوه مجریه با تاکید بر اینکه اگر برنامه دولت در بحث مسکن حداقل تا سه سال آینده ادامه یابد ، مسئله مسکن به ثبات خواهد رسید گفت: دولت برای بحث مسکن در تهران برنامه ویژه ای دارد که متعاقبا اعلام خواهد کرد.
رئیس جمهور با اشاره به ارتباط بحث عوارض و افزایش قیمت مسکن گفت: در تهران مسائل دیگری در گرانی مسکن دخیل بوده است. به طور مثال بحث سنگینی عوارض تاثیر مستقیمی در مسکن دارد. بنده زمانی شهردار بودم و با بحث عوارض بازی می کردیم و زمانی که این عوارض بالا می رفت آن را پایین می آوردیم تا این عامل بر مسئله مسکن تاثیری نگذارد.
 
برای تهران برنامه ویژه داریم
احمدی نژاد با اشاره به اینکه دولت برای تغییر الگوی شهرسازی برنامه مبنایی دارد گفت: ما طرح های گسترده ای برای شهرهای بزرگ تهیه کرده ایم که این طرح ها توسط بهترین کارشناسان شهرسازی که الگوی شهرسازی در برخی کشورها را مطالعه کرده اند تهیه شده است.
وی افزود: دولت در تهران طرح های وسیع ارزان قیمتی برای هدایت نقدینگی به سمت بازار مسکن دارد.
رئیس جمهور با اشاره به اینکه طرح مبنایی دولت در بحث مسکن در حدود 23 استان از 30 استان کشور در حال اجرا شدن است گفت: رشد قیمت مسکن در اغلب شهرها متوقف و حتی کاهش یافته است. در تهران نیز روند افزایش قیمت ها تقریبا متوقف شده است.
به گفته احمدی نژاد دلیل اهمیت مسکن برای مردم به مسکن به خاطر بهای آنها به خانواده است.
وی با اشاره به طرح دولت در ایجاد بنگاههای کوچک اقتصادی گفت: طرح های اقتصادی به طور معمول مخالفان و موافقانی دارد.
رئیس قوه مجریه افزود: طرح بنگاههای زودبازده را ما اختراع نکرده ایم . ما در اقتصاد هم بنگاه تک نفره می خواهیم و بنگاههای چند نفره. بنابراین ما طیفی از بنگاههای اقتصادی را نیاز داریم.
احمدی نژاد با اشاره به آمار جمعیت بیکار در زمان تحول دولت نهم گفت: ما در زمان تحول دولت با 3 میلیون متقاضی کار مواجه بودیم و در عین حال با خلاء بنگاههای زودبازده نیز مواجه بودیم.
وی افزود: ما امروز دو برابر وضعیت موجود در بخش کشاورزی ظرفیت داریم که این امر قابل اثبات است.
رئیس جمهور ادامه داد: موتور حرکت دو کشور موفق اقتصادی بنگاههای کوچک بوده است. البته این به معنای نفی بنگاههی بزرگ نیست. به اعتقاد بنده بنگاههای کوچک و بنگاههای بزرگ مکمل همدیگر هستند و ضد هم محسوب نمی شوند. به طور مثال اگر کارگاههای قطعه سازی وجود نداشته باشد ایران خودرو معنایی ندارد.
دکتر احمدی نژاد در ادامه ارائه گزارش عملکرد اقتصادی دولت به مردم در پاسخ به انتقاداتی که مبنی بر عدم برنامه اقتصادی از سوی دولت نهم عنوان می شود اظهار داشت: در کشوری که برنامه پنج ساله و قانون بودجه وجود دارد، معنایی ندارد که رئیس جمهور دارای مدلی اقتصادی باشد.
بگویند دولت کجای برنامه چهارم را اجرا نکرده است؟
وی افزود: اگر کسانی که انتقاد می کنند برنامه تنظیم شده را قبول دارند که به ما بگویند در چه مواردی ما دچار تخلف شده ایم و یا آن را انجام نداده ایم در این زمینه برخی احکام هزینه ای به دلیل کافی نبودن منابع انجام نشده و تنها یک مورد جدول ارزی بوده که این جدول غیر واقعی است و تنظیم کنندگان آن به خوبی این مطلب را می دانند.
رئیس جمهور تصریح کرد: اگر راهکارها و سیاست هایی برنامه تنظیم شده را قبول دارند که به خوبی باید متوجه شوند که دولت بر اساس آن عمل می کند و اگر مدلی که طراحی کرده اند ناقص است صادقانه این مطلب را اعلام کنند.
احمدی نژاد با بیان اینکه مدل اقتصادی دولت نهم مدل توسعه اسلامی و ایرانی است افزود: دولت نهم مدل اقتصادی و اجرایی دارد و اعتراضاتی که به تصمیمات این دولت می شود نشان دهنده این است که تصمیمات متخذه همگن هستند.
وی با اشاره به بحث کوچک شدن دولت که در قانون برنامه آمده است گفت: در قانون برنامه دولت موظف شده که نسبت به کوچک سازی خود پس از بازنشسته شدن هر نفر تنها یک نفر را جایگزین آن کند اما متاسفانه علیرغم انجام این کار ماموریت های این کار دو برابر شده است.
رئیس قوه مجریه با تاکید بر اینکه اصل اول کوچک شدن دولت کاهش ماموریت های آن است خاطر نشان کرد: اگر قصد ما کوچک شدن دولت است نباید ماموریت های دولت را افزایش دهیم.
احمدی نژاد با تاکید براینکه هیچ محدودیتی برای سرمایه گذاری و توسعه بخش خصوصی در کشور وجود ندارد، اظهار داشت: در این راه دولت تنها به دنبال اجرای عدالت به معنای تنظیم مناسبات است نه خفه کردن استعدادها.
وی با انتقاد از اینکه بانک های خصوصی کشور به معنای واقعی خصوصی نیستند ادامه داد: خصوصی بودن به معنای فراهم ساختن شرایط یکسان برای همه افراد است اما بانک های خصوصی کنونی تنها رانتی است که به نوعی دولتی محسوب می شود و برای عده ای خاص است.
رئیس قوه مجریه درباره انتقاد هایی که از شبکه توزیع بیمار کشور انجام می شود اظهار داشت: در بخش توزیع فرصت های موجود ملاک بوده و پشتیبانی های دولت عدالت را حاکم خواهد کرد.
احمدی نژاد تاکید کرد: بالاخره در دوره های این بخش توسعه داده شده است گام اول ساماندهی خود توزیع محسوب می شود که خوشبختانه در این باره اصناف ارتباط خوبی با دولت داشته و امیدواریم که این امر منجر به رسیدن به نظام توزیع و تولید کنندگان متشکل شود.
 
غربی‌ها شورای امنیت و آژانس را قربانی نکنند
رئیس شورای عالی امنیت ملی کشورمان گفت: صدور قطعنامه سوم در شرایط کنونی موضوعیت ندارد و عقب نشینی مخالفان مسئله هسته ای ایران، نشانگر این امر است و لذا بسیار بعید می دانم که حاضر شوند شورای امنیت و خود را بار دیگر هزینه این کار نموده و آژانس را در این بین له کنند.
دکتر احمدی نژاد یکشنبه شب دریک برنامه زنده تلویزیونی در گفتگو با مردم، در پاسخ به سئوالی درباره وضعیت پرونده هسته ای کشورمان با توجه به گزارش اخیر البرادعی و گزارش سازمان های اطلاعاتی آمریکا اظهار داشت: بحث هسته ای ما را اگر به خوبی دنبال کنیم، اصل آن تمام و دامنه آن جمع شده اما شرط اتمام کامل آن اشتباه نکردن طرفین مسئله هسته ای ایران است.
وی با تاکید بر اینکه از نظر بنده ، بعد سیاسی مسئله هسته ای ایران تمام شده است، افزود: وقتی قرار بر این شده که پرونده هسته ای ایران به آژانس برگردد ، باید بر اساس چارچوب و قوانین آژانس با مسئله هسته ای کشورمان برخورد شود.
رئیس جمهور ادامه داد: در دو سال اخیر سنگین ترین چالش های سیاسی دوران جمهوری اسلامی ایران را شاهد بودیم که ابعاد آن دهها برابر ملی شدن صنعت نفت است ، چرا که حاصل صنعت نفت ، تغییری در شرایط کشور و ملت به همراه نداشت اما مسئله هسته ای همه دنیا را به دو صف مخالف و موافق ایران تقسیم نمود که این نشان دهنده ارتقاء جایگاه کشور ماست.
احمدی نژاد ابراز امیدواری کرد که مناسبات ایران با کشورهای جهان با حل مسئله هسته ای به سرعت تغییر پیدا کند.
وی تصریح کرد: پس از دو گزارش مثبت البرادعی نهادهای اطلاعاتی آمریکا نیز مجبور شدند تا گزارش آژانس را تایید نموده و اعلام کنند که فعالیت های هسته ای ایران صلح آمیز است.
رئیس جمهور تحولات داخلی آمریکا و ایستادگی ملت ایران را دلیل اصلی چرخش آشکار آمریکا نسبت به مسئله هسته ای ایران عنوان کرد و اظهار داشت: به نظر بنده این تغییر جهت از طرف آمریکا کاری مثبت بود و ما نیزاین اقدام دشمن در صورتی که کار اشتباهی را تصحیح کنند از آنان می پذیریم.
 
صدور قطعنامه سوم بعید است
احمدی نژاد تصریح کرد: قطعنامه سوم در شرایط کنونی به هیچ عنوان نمی تواند موضوعیت داشته باشد، چرا که حرکات کنونی آنان نشان می دهد که از مواضع گذشته خود آنها عقب نشینی کرده اند لذا بسیار بعید می دانم که حاضر شوند شورای امنیت و خود را بار دیگر هزینه این کار نموده و آژانس را در این بین له کنند.
وی خاطر نشان کرد: بعد سیاسی قضیه هسته ای ایران تمام شده و به نفع مخالفان است که با ایران بر سر این قضیه همکاری کنند.
رئیس شورای عالی امنیت ملی ادامه داد: بنده از همان ابتدای پیگیری موضوع هسته ای ، پرونده ای را به رسمیت نشناختم و به همین علت هیچ گاه نگفتم پرنده هسته ای، بلکه اعلام کردم موضوع هسته ای.
احمدی نژاد در ادامه سخنان خود ضمن تعجب از رفتار برخی ها در قبال دولت گفت: به طور مثال آقای جلیلی برای مذاکره بر سر موضوع هسته ای با کسی که ایران هسته ای را نمی خواهد و بر نمی تابد ، مذاکره کرده و پس از این مذاکره آن آقا (سولانا) اعلام کرد در این مذاکره مأیوس شده است. حال از چه چیزی مایوس شده، مشخص است از امتیازگیری، اما برخی ها به جای پشتیبانی از جلیلی ، به او اعتراض کردند.
وی با تاکید براینکه برخی ها باید موضع خود را با ملت ایران مشخص کنند، گفت: بنده خاطره تلخی از این عده دارم. مواضع و رفتار این افراد و گروهها باید مشخص شود تا ملت ایران در جریان این مواضع قرار گیرد.
رئیس جمهور ادامه داد: این گونه نیست که این افراد فکر کنند یک احمدی نژاد مظلوم گیر آورده اند و می توانند به او فشار آورند. بنده از این گونه اقدامات مطلع هستم و روزی آنها را منتشر خواهم کرد تا مردم بدانند این عده چگونه در برابر دولت رفتار کرده اند.
احمدی نژاد با تاکید بر اینکه موضوع هسته ای ایران جای کوتاه آمده نیست، گفت: ملت ایران جز استفاده از حق خود در دستیابی به انرژی صلح آمیز هسته ای چیزی نمی خواهند.
وی افزود: بنده به عنوان نوکر ملت به چه حقی می توانم از این حقوق عدول کنم و بر آن پای نفشارم.
رئیس جمهور تصریح کرد: در موضوع هسته ای برخی کشورها به دنبال کار سیاسی هستند اما ما مبنای حقوقی برای این کارهای سیاسی قائل نبوده و نیستیم. ما از همان ابتدا نیز نپذیرفتیم که کارمان اشتباه بوده است. البته این کشورها مقداری فشار بانکی به کشور وارد کرده اند اما ما در حال تدوین سیستم بانکی جامعی هستیم تا این سیستم را مستحکم تر کنیم.
 
اجلاس شورای همکاری خلیج فارس، اجلاس همراهی با ایران بود
رئیس جمهور با رد برخی انتقادات نسبت به حضور خود در شورای همکاری خلیج فارس، آن را آغاز تحولی گسترده بین کشورهای حاشیه منطقه دانست و گفت: برخی دیپلماسی را نمی‌فهمند فقط ادعا دارند، اجلاس شورای همکاری خلیج فارس، اجلاس همراهی با ایران بود.
دکتر محمود احمدی نژاد رئیس جمهور کشورمان یکشنبه شب پس از خبر سراسری ساعت 21 از شبکه یک سیما در یک گفتگوی زنده با مردم، درپاسخ به سئوالی درباره حضور خود در شورای همکاری کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز گفت: بنده برخی مسائل سیاسی را نمی توانم اینجا بیان کنم چون منعکس شدن آن در مناسبات تاثیر می گذارد.
وی افزود: مردم ما می دانند که شورای همکاری کشورهای خلیج فارس به چه منظور شکل گرفت. همین که رئیس جمهور ایران در این اجلاس شرکت کرد ، موضوع مهمی است و حتی لازم نیست سخنی در آنجا بگوید. این حضور به معنای این است که مناسبات 27 ساله ایران با این کشورها متحول شده به طوری که دنیا نیز این موضوع را درک کرد.
 
برخی دیپلماسی را نمی‌فهمند فقط ادعا دارند
رئیس قوه مجریه ضمن رد حضور خود در شورای همکاری کشورهای حاشیه خلیج فارس بدون دعوتنامه کتبی گفت: برخی دیپلماسی را نمی فهمند و فقط ادعای فهم آن را دارند. حضور بنده در این اجلاس به دعوت رسمی آنها صورت گرفت.
احمدی نژاد گفت: این دعوت طوری بود که کاملا یک طرفه بود ، در گذشته برخی روسای دولت ها برای حضور در این اجلاس درخواست داده بودند اما به هر حال پذیرفته نشد.
وی فضای اجلاس مزبور را صمیمانه خواند و گفت: روسای دولت های حاشیه خلیج فارس در ملاقات های خصوصی که در حاشیه این اجلاس با بنده داشتند اعلام کردند که ما می خواهیم دوران جدیدی را با ایران آغاز کنیم.
احمدی نژاد با اشاره به بکارگیری خلیج عربی در بیانیه پایانی این اجلاس تصریح کرد: اصلا گیرم که آنها از لفظ خلیج عربی استفاده کرده باشند . مگر خلیج فارس همیشه خلیج فارس نیست. آیا می توان نام آن را عوض کرد.
وی با بیان اینکه رسانه های دنیا و رسانه های عربی حضور رئیس جمهوری ایران در این اجلاس را آغاز تحول گسترده بین کشورهای حاشیه خلیج فارس با ایران اعلام کردند، گفت: چرا عده ای این تحولات را متوجه نمی شوند. این عده بدانند که ما تحت تاثیر آنها قرا ر نمی گیریم. کنفرانس شورای همکاری خلیج فارس، همراهی با ایران بود.
رئیس جمهور با اشاره به بیانیه پایانی این اجلاس گفت: به طور معمول در پایان این اجلاس همواره بیانیه ای صادر می شود و در یکی دو بند روتین آن بحث جزایر سه گانه در خلیج فارس مطرح می شود که البته برای ما بار سیاسی نداشته است اما این بار بیانیه را به خاطر احترام به نماینده ملت ایران در اجلاس قرائت نکردند و در اختیار دبیرخانه اجلاس قرار دادند چون می خواهند در کنار ملت ایران قرار گیرند.
احمدی نژاد افزود: برخی دوستان ما با توجه به اقدامات دولت نهم در بالا بردن عزت ایران چگونه می خواهند ایران ، بالا تر از این برود.
رئیس قوه مجریه در پایان با اشاره به اینکه صبح فردا عازم سفر حج است ، گفت: ما کوتاه ترین زمان یعنی بین فواصل دوشنبه صبح تا جمعه عصر را برای انجام اعمال حج انتخاب کردیم.
 
مشکلات فوتبال حاصل اشتباه علی آبادی بود
رئیس جمهور با تاکید بر اینکه مشکلات پیش آمده برای فوتبال ایران حاصل یک اشتباه محمد علی آبادی بود، از کناره گیری قریب الوقوع رئیس سازمان تربیت بدنی در انتخابات فدراسیون فوتبال خبر داد.
دکتر محمود احمدی نژاد یکشنبه شب در یک گفتگوی زنده تلویزیونی در پاسخ به سئوالی با اشاره به مشکلات اخیری که برای فوتبال کشورمان بوجودآمده است، اظهار داشت: این مشکلات حاصل یک اشتباه آقای علی آبادی بود که سال گذشته انجام داد و من به ایشان گفته بودم این کار را نکند اما مشکلاتی که با کادر مدیریتی قبلی فدراسیون فوتبال بوجود آمد زمینه ساز بروز این مشکلات شد.
وی افزود: عامل دومی که باعث به حاشیه رفتن فوتبال شد سوءاستفاده یک تیم سیاسی از این ماجرا بود که بدون در نظر گرفتن منافع ملی به فکر اهداف خاص خود بودند و توانستند با مطرح کردن برخی مسائل در سازمانهای خارجی باعث ایجاد مشکل برای فوتبال شوند.
رئیس جمهور با تاکید بر اینکه نباید اجازه مداخله فیفا در فوتبا ل کشورمان را می دادیم خاطرنشان کرد: زمانی که من به آقای علی آبادی گفتم که به فدراسیون فوتبال برود حضور ایشان فلسفه ای داشت که می تواند به سر و سامان دادن اوضاع نابسامان این رشته پرطرفدار کمک کند.
احمدی نژاد افزود: متاسفانه فوتبال ما اسیر یک سری باندهاست که تلاش می کنند از این رشته پرطرفدار به نفع اهداف خود سوءاستفاده کنند.
 
علی آبادی از انتخابات کنار می‌رود
رئیس قوه مجریه با بیان اینکه از معرفی علی آبادی برای ریاست فدراسیون فوتبال بدنبال سر و سامان دادن به این رشته بود یادآور شد: واقعیت این است که فوتبال در بین مردم ما جایگاه ویژه ای دارد و همه مردم به نوعی فوتبال را دوست دارند. به همین خاطر به آقای علی آبادی دستور دادم به فوتبال برود و مشکلات این رشته را برای همیشه حل کند.
احمدی نژاد با تاکید براینکه حضور محمد علی آبادی در انتخابات فدراسیون فوتبال مغایر با اساسنامه مورد تایید فیفا نیست، خاطر نشان کرد: با تمام این شرایط به آقای علی آبادی گفتیم کنار برود تا انتخابات فدراسیون فوتبال برگزار شود اما قطعا در زمان مقتضی به این مشکلات رسیدگی خواهیم کرد.
 
ملت مرا حلال کند
وی خطاب به ملت ایران گفت: در دو سال و سه ماهی که دولت در خدمت مردم بود سعی کردیم کار کنیم و به اصلاح امور بپردازیم و جز این نیتی نداشتیم. تمام تلاش ما در جهت سرافرازی ملت ایران است.
رئیس جمهور خاطرنشان کرد: بنده به همه ملت ایران عشق می ورزم و از خیلی از مسائلی که پیش می آید، ناراحتم و غصه می خورم. اگر اشتباهی در کار بود و سستی ایجاد شد و در جایی که باید فریاد می زدیم و نزدیم و در جایی حرفی زدم که به ساحت ملت ایران آسیب وارد کرد، از همه مردم می خواهم که به بزرگواری خود بنده را ببخشند و حلالم کنند.
رئیس جمهور در پایان سخنان خود ضمن حلال کردن کسانی که در کار دولت سنگ اندازی می کنند ، گفت: من همه را حلال کردم و انشاءالله ملت ایران نیز آنها را حلال خواهند کرد.
+ نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 و ساعت 17:16 |
مي‌گويند: امروزه در جهان پيش‌رفته، به دانايي چون يك محصول نگاه مي‌كنند و تجارت محصولات دانايي هر روز از اهميتي بيشتر برخوردار مي‌شود. اما دشواري از آنجا آغاز مي‌شود كه اجماع واحدي از مفهوم دانايي – دست‌كم در بين برخي از برنامه‌ريزان – وجود ندارد. اما به راستي، دانايي چيست؟
بر پايه‌ي تعريفي كه آلن بورتن جونز در سال 2002 ارايه داده است: «دانايي عبارت است از ذخيره‌ي انباشته‌شده‌اي از اطلاعات و مهارتها كه از مصرف اطلاعات توسط گيرنده‌ي اطلاعات حاصل مي‌شود.» به سخني ديگر، دانايي را مي‌توان مخلوط سيالي از تجربيات، ارزش‌ها، اطلاعات موجود و نگرش‌هاي كارشناسي نظام‌يافته دانست كه چارچوبي براي ارزشيابي و بهره‌گيري از تجربيات و اطلاعات جديد به دست مي‌دهد. بنابراين، دانايي در سازمان نه‌تنها در مدارك و دخاير دانايي، بلكه در رويه‌هاي كاري، فرآيندهاي سازماني، اعمال و هنجارها پندارينه (مجسم) مي‌شود. بدين‌ترتيب تفاوت داده و دانايي آشكار مي‌شود؛ دانايي عاملي است كه بر اساس داده‌ها و اطلاعات شكل مي‌گيرد. داده نشانه‌اي است كه از سوي منبعي به گيرنده مي‌رسد و نشان‌دهنده‌ي واقعيتي عيني اما مجرد در مورد يك رويداد است. به عنوان مثال، درجه‌ي حرارت يا ميزان بارندگي يك منطقه به عنوان داده توصيف مي‌شود. داده تنها بخشي از واقعيت را نشان مي‌دهد و فاقد هر نوع قضاوت، تفسير و مبناي قابل اتكا براي اقدام مناسب است. داده در واقع ماده‌اي خام براي تصميم‌گيري به شمار مي‌رود. اما اطلاعات، عبارت است از داده‌هاي پردازش‌شده كه براي گيرنده قابل فهم و درك است و بينش و ديد دريافت‌كننده‌ي اطلاعات را شكل مي‌دهد.
+ نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 و ساعت 16:53 |
 دولت «اولين بار»
احمد پورنجاتي
http://www.etemaad.com/Released/86-09-26/103.htm#59430
چرا دولت نهم و به ويژه شخص آقاي احمدي نژاد به گونه‌يي شگفت‌انگيز علاقه و اصرار دارند همه چيز خود را با اتيکت «براي اولين بار» به مردم ارائه دهند؟، با ذوق زدگي و تبليغات گفتند؛ «براي اولين بار» شوراي همکاري خليج فارس از ايشان دعوت کرده که در اجلاس اخير اين شورا شرکت کند، هيچ توضيحي به مردم ندادند اما بعداً معلوم شد و حتي صداي انتقاد هم‌پيمانان مسلکي و اصولگراي ايشان هم درآمد که اولاً آنها دعوت نکرده‌اند و دولت ايران درخواست کرده، ثانياً حضور حضرت ايشان نه تنها هيچ بهره سياسي براي کشور نداشته بلکه با آن برخورد غيردوستانه‌يي که ميزبانان در تکرار ادعاهاي واهي در مورد جزاير ايراني کردند، کاش اين پديده «براي اولين بار» اصلاً خلق نمي‌شد،
اين روزها بار ديگر و با آب و تاب فراوان اعلام کرده اند که؛ دولت عربستان سعودي «براي اولين بار» از رئيس جمهور ايران براي حج تمتع دعوت کرده است،
البته اين بار برخلاف قضيه دعوت ادعايي براي شرکت در اجلاس شوراي هماهنگي خليج فارس، پيشاپيش آقاي احمدي‌نژاد در مصاحبه با خبرنگاران گفت که؛ اگر آن‌ها رسماً دعوت کنند من به حج مي روم. اما واقعيت قضيه برخلاف آنچه به برکت سيطره مونولوگ رسانه‌يي دولت نهم مطرح شده اين است که دولت عربستان در دعوت از روساي جمهوري ايران چه در دوره آقاي هاشمي و چه در دوره آقاي خاتمي سابقه‌دار است.
اصولاً دولت عربستان از گذشته تا حال هر سال از سران کشورهاي اسلامي براي حضور در حج تمتع دعوت مي‌کند. اين کار اختصاص به پس از انقلاب اسلامي هم ندارد. البته سطح روابط سياسي دو کشور نيز در اين قضيه موثر است و چون از زمان دولت آقاي هاشمي روابط ايران و عربستان همواره رو به بهبود بود و در دوره آقاي خاتمي بسيار صميمي شد، دعوت مقامات آن کشور با جديت بيشتري صورت مي‌گرفت. شيوه معمول در دعوت نيز به همين شکل است که در ديدارهاي سران دو کشور و در قالب يک تعارف احترام‌آميز از سوي رهبران سعودي اظهار علاقه و دعوت صورت مي‌گيرد و از سوي رئيس جمهور ايران نيز ضمن سپاس‌گزاري و اظهار تمايل کلي، موضوع به فرصت مناسب محول مي‌شود.
اين قلم نه تنها به دليل حضور چندين ساله در تشکيلات حج جمهوري اسلامي بلکه به اعتبار همراهي در يکي از سفرهاي آقاي خاتمي به عربستان سعودي شاهد درخواست و دعوت جدي و صميمانه ملک عبدالله و ديگر مقامات عالي رتبه سعودي براي تشرف ايشان به حج بوده‌ام.
حال چگونه است که راهبرد خبررساني دستگاه دولت نهم، حتي در بعثه حج ايران نيز کار خود را مي‌کند و سفر آقاي احمدي‌نژاد را که در واقع بر پايه دعوت شفاهي و عرفي مقامات سعودي و اظهار تمايل و آمادگي شخص ايشان و نيز درخواست دعوت رسمي از سوي ميزبان شکل گرفته، با همان اتيکت «براي اولين بار» به افکار عمومي تحويل مي‌دهند؟، البته انصاف بايد داد که؛ براي اولين بار است که يک رئيس جمهور از کشور ايران در موسم حج تمتع حضور مي‌يابد، اما اين کجا و آن که گفته شود «براي اولين بار است که از رئيس جمهور ايران دعوت مي‌شود»، کجا؟
آنچه موضوع انتقاد اين نوشته است شيوه نامتعارف و نامتناسب دولت نهم در ديپلماسي و به کارگيري روش‌هايي است که گاه شائبه خدشه به منزلت سياسي کشور در روابط سياسي خارجي دارد.
چه نيازي داريم که براي نمايش موفقيت در سياست خارجي و روابط بين‌المللي به بزرگ‌نمايي، خلاف‌گويي و تنازل در مواجهه با ديگران متوسل شويم؟
متاسفانه قضيه حضور خودخواسته و تقاضاشده آقاي احمدي نژاد در اجلاس شوراي همکاري خليج فارس يا تشرف دعوت‌جويانه ايشان به حج ادامه همان شيوه‌يي است که در ماجراي دعوت رئيس دانشگاه کلمبيا براي سخنراني ايشان رخ داد و آن‌گونه موجب بي‌حرمتي به ايشان به عنوان رئيس جمهور ايران شد.
به گمان اين قلم چاره اين اقدامات نسنجيده که بي‌ترديد علاوه بر اراده و تمايل شخصي آقاي احمدي‌نژاد نمي‌تواند از نظريه‌پردازي‌ها و مشاوره‌هاي دوستان نزديک ايشان بي‌بهره باشد، تجديد نظر اساسي در تئوري «براي اولين بار» است.
دولت نهم بايد بداند که هر «براي اولين بار»ي لزوماً درست و مفيد و تحسين‌برانگيز نيست. هر چند معلوم شد که برخي از اين موارد نيز اصولاً براي اولين بار نبوده است،
واقعاً چه گلي به سر اين مردم و اين کشور زده‌ايم اگر؛
- براي اولين بار اين همه مدير و کارشناس باتجربه را به بهانه‌هاي واهي از دستگاه‌هاي مختلف کنار بگذاريم يا آن‌ها را منزوي کنيم؟،
- يا براي اولين‌بار نظام برنامه‌ريزي کشور را به جاي اتکا به يک دستگاه باتجربه، کارشناس و فارغ از دل‌مشغولي‌هاي جناحي به يک شوراي نامتجانس، غيرحرفه‌يي و فاقد پشتوانه سيستماتيک کارشناسي بسپاريم؟،
- يا براي اولين‌بار و البته به اتکاي تصميمات غيرکارشناسي، پرونده متغيرترين و بي‌ثبات‌ترين ترکيب کابينه و مديريت اجرايي کشور را رقم بزنيم؟
- يا براي اولين بار از وزير استيضاح شده خود در مجلس با حرارت تمام دفاع کنيم و درست چند ماه بعد به خاطر همان مواردي که استيضاح‌کنندگان مي‌گفتند او را برکنار کنيم؟، اين است مفهوم صداقت و يکرنگي؟،
- يا براي اولين بار با موضع‌گيري‌هاي سياسي و خطابه‌هاي هيجاني در اجتماعات عمومي به عنوان «سياست تهاجمي» در عرصه روابط بين‌المللي، فاتحه تلاش‌هاي چندين ساله دولت‌هاي پيشين را در بهبود و گسترش روابط بين‌المللي بخوانيم و هزينه‌هاي سياسي گوناگوني را به کشور تحميل کنيم؟
- يا براي اولين بار فضايي اينچنين سنگين در دانشگاه‌ها فراهم سازيم؟
اي کاش دولت نهم و شخص آقاي احمدي‌نژاد براي اولين بار کارنامه عملکرد داخلي و بين‌المللي خود را با معيار عقلايي هزينه فايده نيز مي‌سنجيد، هر چند در مباني تصميم‌گيري اين دولت نيز جاي حرف و سخن بسيار است، اما کاش،
+ نوشته شده توسط در دوشنبه بیست و ششم آذر 1386 و ساعت 16:47 |

هشدار براي آينده اقتصاد ايران؛
تورم در دور نگراني

اعتماد ملي:‌سير صعودي تورم در كشور كه در آبان‌ماه به 8/16 درصد رسيده بود نگراني‌هاي عمومي را در خصوص آينده گراني‌ها برانگيخته است. اين در حالي است كه طبق برنامه چهارم توسعه كشور قرار بود نرخ تورم در كشور روند نزولي در پيش گرفته و حتي تا پايان برنامه چهارم تك‌رقمي شود، اما در اين ميان نه تنها اينچنين نشد بلكه از زمان روي كار آمدن دولت نهم روند نزولي نرخ تورم به سير صعودي تبديل شد و اكنون با وجود اينكه دولت نهم هر ساله با شعار بودجه انقباضي لا‌يحه بودجه را تقديم مجلس مي‌كند، اما عملكردي كاملا‌ انبساطي داشته است تا جايي كه در ‌ماه گذشته سير صعودي تورم را به نزديكي 17 درصد رساند.
بر همين اساس كارشناسان اقتصادي با اعلا‌م اينكه رشد نرخ تورم نشان‌دهنده رشد بي‌سابقه نقدينگي در كشور است، اظهار مي‌كنند: با افزايش بهاي نفت در بازارهاي جهاني كه منجر به افزايش درآمد دولت و در نتيجه رشد بي‌رويه واردات مي‌شود شاهد رشد سريع تورم در كشور خواهيم بود كه اين امر در ‌ماه‌هاي گذشته تجربه شده است، چرا كه بر اساس گزارش بانك مركزي نرخ تورم در كشور از فروردين‌ماه امسال با طي كردن سير صعودي از 8/12 درصد به 2/16 درصد در مهر‌ماه رسيد، اما متوقف نشد و باز هم رشد 6/0 درصدي را به خود ديد تا نگراني‌ها را بيش از پيش با خود همراه كند. ‌
در همين خصوص سايت الف كه نزديكي و قرابت خاصي با رئيس مركز پژوهش‌هاي مجلس دارد با اشاره به اين نگراني‌ها به بررسي اقدامات دولت كه منجر به افزايش تورم شده بود پرداخته است. ‌
در اين گزارش آمده است: هفته گذشته متمم بودجه با طرح پيشنهادي برخي نمايندگان مجلس تصويب شد. دولت نيز با اين طرح موافق بود. بر اساس اين مصوبه، حدود يك ميليارد دلا‌ر از حساب ذخيره برداشت مي‌شود تا صرف گازرساني به روستاها شود، يعني يك سياست انبساطي مالي. در جلسات اين هفته نيز احتمالا‌ً پيشنهادي در رسيدگي به مصوبه اجراي سياست‌هاي اصل 44 براي رفع ايرادات شوراي نگهبان مطرح خواهد شد كه مي‌خواهد 15 هزار ميليارد تومان (حدود 16 ميليارد دلا‌ر) از حساب ذخيره ارزي براي افزايش سرمايه بانك‌هاي دولتي برداشت كند؛ يعني يك سياست انبساطي پولي شديد. اين گونه تصميم‌ها و نحوه مديريت اقتصادي كشور بي‌شك تورم‌زاست.
همچنين نرخ تورم‌ماهانه طي دو سال و نيم اخير، پس از يك دوره كاهش، يك سالي است كه در حال افزايش است.مسير تغييرات نرخ تورم ‌ماهانه از ابتداي سال 1384 تا پايان آبان 1386 حاكي از آن است كه تا مرداد 1385، روند تورم نزولي و از آن زمان صعودي است. مسير فوق هشداردهنده است.در اين ميان عوامل ساختاري مانند نفتي بودن بودجه دولت و توليد ملي، بي‌انضباطي در مصارف بودجه كل كشور، بهره‌وري پايين توليد كالا‌ و خدمت در بخش‌هاي عمومي و خصوصي در كنار سياست‌هاي انبساطي مالي و پولي، همچنين تورم وارداتي ناشي از افزايش قيمت نفت يا افزايش تقاضاي جهاني (به ويژه در كالا‌هاي كشاورزي) و عوارض تحريم‌ها، هر كدام سهمي در اين فشار تورمي دارند. نقش انتظارات تورمي نيز نبايد ناديده گرفته شود.
راه مقابله با اين پديده ضد توليد و نابرابر ساز توزيع درآمد، تعيين سهم هر عامل از عوامل موثر و تدوين بسته سياسي پايدار در مقابله با آن است؛ نه برداشت از ذخيره ارزي و تشديد واردات كالا‌. روز سه‌شنبه هفته گذشته فوريت لا‌يحه دولت براي برداشت 2/1 ميليارد دلا‌ر از حساب ذخيره براي واردات كالا‌هاي اساسي و پرداخت يارانه در مجلس راي نياورد، چون مجلس اين راه را مسكن احساس كرد كه با فشار بر توليد داخلي درد را در آينده نزديك شديدتر مي‌كند.
به هر حال ضرورت برخورد استراتژيك با پديده تورم آشكارتر از آن است كه غفلت يا تغافل از آن را بتوان پذيرفت، چرا كه بي‌توجهي تاريخي به هشدارهاي اقتصاددانان مجلس در ارائه بودجه‌هاي انبساطي دو سال گذشته، موج تورمي امروز را به وجود آورده است. بي‌توجهي امروز، تورم را بيش از اين دامن مي‌زند و اين امر تاكنون توسط دولت ناديده گرفته شده است و بر اساس آن با وجود بودجه حجيمي كه براي سال 86 در نظر گرفته شده بود، دولت نهم باز هم متمم بودجه 2/1 ميلياردي را به مجلس برد و حتي در فكر اصلا‌حيه بودجه سال جاري هم بود كه مجموع اين تصميم‌ها يعني سرريز نقدينگي به كشور و افزايش تورمي كه قرار بود مهار شود.

+ نوشته شده توسط در یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386 و ساعت 16:52 |

در جمع خبرنگاران اعلام شد:
دلایل گرانی های اخیر به روایت دولت
وزیر بازرگانی و معاون وی دلایل گرانی های اخیر را که طی گزارشی به رئیس جمهور و مجلس تقدیم شده تشریح کردند.
به گزارش خبرنگار مهر، سیدمسعود میرکاظمی صبح امروز در حاشیه مراسم هفته پژوهش در جمع خبرنگاران گفت: ریشه اصلی تورم در ساختار اقتصادی کشور است که باید اصلاحات اساسی در این ساختار صورت گیرد.
وی خواستار اعمال اصلاحات اساسی در ساختار اقتصادی کشور در برنامه پنجم توسعه شد و افزود: با برگزاری جلسات مشترکی با مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی در تلاشیم تا به کمک یکدیگر بتوانیم به نقطه نظرات مشترکی درباره ریشه های تورم در اقتصاد ایران برسیم.
میرکاظمی در پاسخ به سئوالی راجع به سهم وزارت بازرگانی در موضوع گرانی و تنظیم بازار گفت: وقتی می گویند تنظیم بازار در دست وزارت بازرگانی است نباید انتظار داشت که گروه محدودی از دولتمردان بتوانند بازار را بدون هیچ مشکلی اداره کنند. اگر این گروه بتواند قدرت این چنینی داشته باشند، قطعا اتفاق نو و تازه ای در موضوع تنظیم بازار رخ داده است.
وی اثرات افزایش حقوق کارگران و کارمندان به میزان نرخ تورم را در اقتصاد مورد اشاره قرار داد و خاطرنشان کرد: این اقدام موجب ارتقاء قیمت تمام شده محصول می شود، به این معنا که اگر سهم هزینه دستمزد را 30 یا 40 درصد در نظر گرفته و بخواهیم آنرا به میزان 20 درصد افزایش دهیم، 8 درصد تورم ناشی از این موضوع بر اقتصاد تحمیل می شود که براساس آن نمی توان بازار را تنظیم کرد.
وزیر بازرگانی عوامل فراوانی را در افزایش قیمتها تاثیرگذار دانست و گفت: باید به این نکته نیز توجه کرد که درجه بسته بودن یا بازبودن اقتصاد کشورها در موضوع گرانیها نیز موثر است. دراتحادیه اروپا یا شورای همکاری خلیج فارس یا در آفریقا پیمانهایی وجود دارد که طبق آن کشورها بدون تعرفه با یکدیگر مراودات کالایی دارند، یعنی اجازه شکل گیری انحصار وجود ندارد که متاسفانه در کشور ما انحصار به راحتی شکل می گیرد.
وی اعلام کرد: در هشت ماهه اول امسال بالغ بر یک میلیون و 500 هزار بازرسی از تمام صنوف تولیدی و توزیعی و نیز کارخانجات صورت گرفته که با مقایسه آمار سایر کشورها مشاهده می شود، هیچ کشوری نظیر ایران این میزان بازرسی را انجام نمی دهد. یعنی در کشورهایی که تورم 2 تا3 درصدی دارند بازرسی های این چنینی صورت نمی گیرد.
وزیر بازرگانی افزود: از سوی دیگر، برگشتی افزایش قیمت نفت را نیز باید در نظر گرفت به این معنا که چطور می توان تنظیم بازار صورت داد.
میرکاظمی با تاکید بر اینکه باید برخورد اصولی با تورم صورت گیرد، اظهارداشت: برای این امر ابتدا باید ریشه های تورم در ایران شناسایی شود و براساس آن راهکارها تدوین و قوانین، سیاستها و دستورالعملها را اصلاح کرد.
وی خواستار کنترل تورم به صورت تدریجی و طی یک برنامه میان مدت شد و گفت: برخی ریشه های تورم در کوتاه مدت قابل اصلاح است، این درحالی است که از ریشه های تورم در برنامه چهارم نیز باید تحلیلی صورت گیرد.
وزیر بازرگانی از برخی احکام برنامه چهارم توسعه سخن به میان آورد و افزود: ریشه های تورم در آن احکام نهفته است.
به گفته وی، وزارت بازرگانی با تشکیل کارگروهی احکام برنامه چهارم که ریشه های تورمی دارد را احصاء کرده و قصد دارد در قالب راهکارهای پیشنهادی آنرا به دولت ارائه کند. البته در این باره جلساتی نیز با مجلس برگزار شده که این جلسات باید جدی تر دنبال شود.
وی با اشاره به اینکه در برنامه چهارم توسعه بر تحقق 3 درصد از رشد اقتصادی کشور از طریق بهبود بهروی تاکید شده است، تصریح کرد: در برنامه سوم توسعه رشد بهره وری بسیار پائین بود و در برنامه چهارم تحقق میزان 3 درصدی از رشد اقتصاد از طریق بهره وری نیز مورد تاکید قرار گرفت در صورتیکه باید تاکید کرد بدون توجه به زیرساختها حداقل 10 سال زمان نیاز است تا بتوان 5/2 درصد رشد اقتصادی را توسط ارتقاء نرخ بهره وری به دست آورد.
میرکاظمی ادامه داد: در کشور تاکنون سازمان قوی برای این کار شکل نگرفته و تا مقدمات لازم برای این حکم از برنامه چهارم فراهم نشو،د نمی توان رشدی حاصل از بهره وری را بدست آورد. از سوی دیگر کشوری که بهره وری پایینی داشته باشد قطعا تورم در آن کشور نهادینه خواهد شد.
به گفته میرکاظمی، بخشی از این  اصلاحات در بودجه 87 دیده شده؛ به نحوی که اگر همکاری خوبی بین دولت و مجلس برای پیداکردن راهکارهای اساسی در زمینه کنترل تورم و گرانی صورت گیرد؛ قطعا می توان کار را پیش برد. در این راستا نیز دستگاههای اجرایی راهکارهایی برای مهار تورم در نظر دارند که کار مشترک می تواند قطعا تاثیرگذار باشد.
وی ادامه داد: بخشی از این اصلاحات باید بر روی سیاستها و روشها در بودجه سال 87 صورت گیرد؛ ضمن اینکه دربرنامه پنجم و ششم نیز دنبال شود.
وزیر بازرگانی تصریح کرد: بازار ما بازاری است که عرضه و تقاضا در آن نقش تعیین کننده ای دارد. محصولی که زیاد عرضه می شود قیمت آن پایین می آید. از سوی دیگر قابلیت ذخیره سازی کالاها در حد محدودی در کشور وجود دارد تا بتوان از طریق آن همواره بازار را تنظیم کرد.
وی افزود: اگرچه مقطعی می توان از این ابزار بهره گرفت و برخی گرانیها را کنترل کرد اما باید توجه داشت که برخی گرانیها ریشه روانی دارد.
به گفته میرکاظمی، طبق آمار 6 ماهه بانک مرکزی قیمت کالاهای وارداتی 14 درصد رشد داشت. افزایش قمیت نفت تاثیر روی کالاها داشته و الان نفتی که عرضه می شود 100 دلار است ولی رشد کالاهای غیرنفتی به مراتب بالاتر از رشد قیمت نفت است. از سوی دیگر، طی 20 سال اخیر ممکن است نفت ما دوبرابر شده باشد ولی قدرت خرید ما به آن اندازه افزایش نیافته است.
به گفته میرکاظمی اتفاقی که هم اکنون در کنار بحث نفت رخ داده کمیاب شدن برخی از مواد اولیه و کالاها در بازار جهانی است که آن نیز به دلیل عواملی نظیر خشکسالی در استرالیا و بکارگیری مواد بایودیزل است که به خودی خود با افزایش قیمت نفت ارتقاء قیمت را تجربه می کنند. ضمن اینکه افزایش سطح درآمد برخی کشورها نظیر چین و تبدیل شدن آن به کشور مصرف کننده نیز اثرگذار در تورم داخلی شده اند.
وی افزود: وقتی سرانه مصرف کشورهایی نظیر چین و ویتنام حداقل به میزان یک کیلو افزایش یابد، حجم عظیمی از تقاضا به بازار جهانی وارد می شود. از سوی دیگر افزایش نرخ کرایه های حمل نیز در ارتقاء قیمتها در بازارهای جهانی تاثیرگذار بوده و برخی از کرایه های حمل بعضا تا 110 دلار نیز افزایش داشته است که  مجموع اینها برروی قیمت کالاهای وارداتی ایران نیز اثر گذار بوده است.
وزیر بازرگانی تصریح کرد: در روغن خام نیز این مسئله مشهود است. البته در مواردی نیز ممکن است اثر روانی وارد بازار شده و شوک به بازار وارد کند؛ به نحوی که قیمتها بیش از اندازه از سوی کارخانجات بالا برده شود که در چنین شرایطی شاید ابزارهای تنظیم بازار خیلی کارآمد نباشد.
وی با اشاره به پیشنهاد مطرح شده از سوی دولت مبنی بر دریافت 1میلیارد و 200 میلیون دلار اعتبار برای واردات کالاهای اساسی گفت: با افزایش قیمتهای نفت برخی از کالاها نیز در سطح جهانی افزایش قیمت داشته که بر این اساس، افزایش قیمت نفت نه تنها تاثیری در زندگی مردم ندارد بلکه منابع اندکی را نیز نصیب دولت می کند. از سوی دیگر دولت برای تنظیم بازار داخلی نیاز به واردات برخی از کالاها داشت که بتواند تعداد کالابرگهای کالاهای اساسی را بیشتر کند اما این کار نیازمند پرداخت مابه التفاوتی است که در بودجه برای دولت در نظر گرفته نشده است.
میرکاظمی تاکید کرد: فوریت این طرح تصویب نشد و امید می رود نمایندگان مجلس در این زمینه همراهی کنند.
وی در خصوص نقش صادرات در کنترل تورم گفت: صادرات به طور اصولی باید در وضعیت اقتصادی کشور اثر گذار باشد اما نگرانی وزارت بازرگانی در این رابطه این است که افزایش نرخ داخلی، صادرات را دچار مشکل کند. بنابراین خواسته ما افزایش نرخ منطقی کالاها است.
میرکاظمی افزود: هرچقدر بتوان سطح درآمد کشاورزان را بالا بریم به رفاه عمومی جامعه نیز کمک خواهیم کرد. از سوی دیگر، صادرات نیز کاهش تورم را در پی دارد؛ چراکه تولید بیشتر صورت می گیرد. این درحالی است که طبق بررسی های صورت گرفته، از قبل انقلاب تورم با برخی از شاخصها نظیر تولید ارتباط معنادار دارد؛ به این معنا که افزایش تولید در تمام دورانهای اقتصاد ایران همراه با کاهش تورم بوده است.
وی خاطرنشان کرد: در این راستا دو نگرانی باید معمولا وجود داشته باشد. اول نگران از بهره وری خرد در بنگاه ها است که به نحوی که از منابع به خوبی استفاده نشود. در بیست و چند سال اخیر نگاه توسعه ای در کشور نگاه جایگزینی واردات بوده است که این باید اصلاح شود. از سوی دیگر، در بسیاری از مواقع نیز ظرفیتهای خالی وجود دارد که بر اساس آن توسعه ظرفیت بی معنا می شود زیرا در این صورت بهره وری کل تقلیل و قیمت ارتقاء می یابد.

موفقیت وزارت بازرگانی در کنترل قیمتها
محمدصادق مفتح معاون وزیر بازرگانی صبح امروز در حاشیه مراسم هفته پژوهش در جمع خبرنگاران با اشاره به ارائه گزارش گرانی ها از سوی رئیس جمهوری به مردم گفت: نتایج بررسی ها و عملکرد وزارت بازرگانی در کنترل قیمت برخی از کالاها به رئیس جمهوری ارائه شده و نقطه نظرات همانهایی است که به مجلس شورای اسلامی نیز ارسال شد.
معاون وزیر بازرگانی افزود: دلایل افزایش قیمت برخی از کالاها در داخل کشور ناشی از بالا رفتن قیمت جهانی است، چراکه اقتصاد ایران جزو تاثیرپذیرترین کشورها از تغییرات قیمت جهانی است، این درحالی است که گرانی ها اغلب در کالاهایی صورت گرفته که بیشترین وابستگی کشور به واردات آنها است.
وی تصریح کرد: وقتی واردات کالاهای واسطه ای به مراتب بالاتر از کالاهای مصرفی بوده قطعا نشانگر این است که تولید در کشور شکل گرفته و به سمت کاهش واردات کالاهای مصرفی حرکت شده است، این درحالی است که با واردات کالاهای تمام شده فرصت تولید از داخل گرفته می شود ولی با واردات کالاهای واسطه ای این امر رخ نمی دهد بلکه موجب تولید کالاهای نهایی و توسعه تولید داخلی است.
مفتح انتقادات وارده به دولت در موضوع شکر را وارد ندانست و گفت: همواره در موضوع واردات سئوال چه مقدار و چگونه وارد شدن مورد تاکید قرار می گیرد و متاسفانه درخصوص دلیل واردات صورت گرفته هیچ پرسشی مطرح نمی شود. در موضوع شکر نیز این سئوال مطرح است که چرا قیمت شکر تولید داخل علیرغم همه یارانه ها و حمایتها بالا است.
وی ادامه داد: قیمت تمام شده شکر داخلی بالاتر از شکر خارجی است و اگر مردمی مستحق مصرف و خرید شکر 500 تومانی هستند چرا باید شکر 700 تومانی بخرند. آیا نباید بهره وری را در کارخانجات بالا برد. در این راستا این سئوال مطرح می شود که چرا در روغن نباتی، پودرشوینده و کالاهای رقابتی نظیر آن مشکل واردات وجود ندارد دلیل این است که اینها صنایعی هستند که رقابتی شده و متعهد به کیفیت و تقلیل قیمت هستند ضمن اینکه از بهترین تکنولوژی روز نیز استفاده می کنند.
به گفته معاون بازرگانی داخلی وزیر بازرگانی، اگر بهره وری در صنعت شکر بالا برده شود علاوه بر مصرف داخلی، صادرات نیز صورت می گیرد در حالیکه جوانترین کارخانه داخلی شکر ما 35 ساله عمر دارد.
وی تاکید کرد: وزارت بازرگانی به شدت در کاهش قیمتها طی سالهای اخیر موثر بوده و کالاهای متعددی وجود دارد که قیمت آنها در سال جاری به نسبت سالهای اخیر تقلیل یافته است. در این راستا می توان به بازار فولاد و سیمان اشاره کرد چراکه اگر بازار فولاد به دست وزارت بازرگانی کنترل نمی شد، با وجود حجم عظیم پروژه ها و ساخت داخلی مسکن با بحران سنگینی در بازار این دو کالا مواجه بودیم.
مفتح افزود: عوامل افزایش قیمت را باید سنجید. کالایی که بالغ بر 85 درصد مصرف آن ناشی ازواردات است باید بازار را تنظیم شده داشته باشد. از سوی دیگر کالاهایی را نمی توان به مدت طولانی ذخیره سازی کرد. اما با این وجود الان از نظر ذخیره سازی کالاهای استراتژیک بالاترین ذخیره را در اختیار داریم.

+ نوشته شده توسط در یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386 و ساعت 16:46 |

خبرگزاري فارس: سخنگوي حزب كارگزاران سازندگي پس از بازديد از خبرگزاري فارس در گفتگويي مشروح به سوالات خبرنگار ما درباره عملكرد مجلس ششم، پرونده هسته اي، ارزيابي عملكرد دولت نهم، پيش بيني تركيب مجلس هشتم و آخرين ائتلاف ها و انشعاب ها در جبهه دوم خرداد پاسخ گفت. مي‌توانيد بخشي از مصاحبه را بشنويد.
 

-------------------------------

به گزارش فارس، حسين مرعشي سخنگو و عضو شوراي مركزي حزب كارگزاران سازندگي است، حزبي كه جمعي از منسوبان و مديران هاشمي رفسنجاني در آستانه انتخابات مجلس پنجم تشكيل دادند تا بتوانند با حضور خود در مجلس، ياريگر برنامه ها و خط مشي اقتصادي رئيس جمهور وقت شوند، چرا كه برنامه‌هاي اقتصاد باز هاشمي را اكثريت نمايندگان مجلس چهارم برنمي‌تافتند.
كارگزاران موفق به تشكيل فراكسيوني قدرتمند در مجلس پنجم شد به گونه اي كه برخي تحليلگران، ريشه ظهور و بروز دوم خرداد را از اين مجلس مي دانند. گرچه در ماه‌هاي ابتدايي پس از دوم خرداد، ياران هاشمي نقش پررنگي در كابينه خاتمي ايفا كردند اما رفته رفته گسست‌ها نمايان شد، چنانچه انتخابات مجلس ششم به ميدان رويارويي هواداران و نزديكان محمد خاتمي با هاشمي كه اورا "پدر معنوي"كارگزاران مي خوانند بدل شد. شش سال پس از انتخابات مجلس ششم و در هنگامه انتخابات رياست جمهوري نهم اين اختلافات عيان تر و مشخص تر شد و نشان داد گذر ايام نتوانسته است گرد كدورتها را از بين ببرد.
مرعشي كه فردي صريح و گشاده رو است به ما مي گويد كه زمانه همه را ادب كرده است! با آنكه در حين بازديد حسين مرعشي از خبرگزاري فارس يا در بخش‌هايي از مصاحبه با شوخي ها و بذله گويي هاي مكرر او خنديديم اما در گوشه‌هايي از مصاحبه آن چنان عصباني شد و از كوره در رفت كه هيچ نشاني از آن چهره هميشه بشاش نبود. مرعشي در جاهايي از اظهاراتش بخصوص در باره احمدي نژاد و دولت نهم قضاوت هاي تندي دارد كه مخاطبان خود در باره آن قضاوت خواهند كرد، در هر حال مشروح گفتگوي 90 دقيقه اي ما را با سخنگوي كارگزاران بخوانيد.

*فارس: از آقاي هاشمي رفسنجاني به عنوان پدر معنوي كارگزاران نام برده مي‌شود آيا شما اين عنوان را قبول داريد؟
مرعشي: ما اجازه شروع كارمان را از هاشمي گرفتيم،چون ايشان قبل از آن تشكيل حزب را منع كرده بودند. ما افكار هاشمي را به عنوان افكار سازنده و مفيد براي كشور تعقيب كرده و مي‌كنيم اما هيچ گاه هاشمي خود مسئوليتي در مورد مواضع حزب نداشته و ندارند و اين ما هستيم كه خود را بي نياز از مشورت هاشمي نمي‌دانيم.

*فارس:چه ميزان حزب كارگزاران تحت تاثير سياست گذاري هاي آقاي هاشمي رفسنجاني است؟
مرعشي:در 12 سال گذشته حتي در يك مورد آقاي هاشمي در تصميم گيري‌هاي حزب دخالت نكرده اند، نه ما انتظار داشتيم و نه ايشان شان خود مي‌دانستند. اشتراك، اشتراك هدف است. استراتژي هاشمي، سازندگي و توسعه ايران است و ما نيز همين استراتژي را داريم.

*فارس:حتي به عنوان يك مشاور امين در سياست هاي حزبي از ايشان نظر نخواستيد؟
مرعشي:در كارهاي حزبي نه اما در سياست هاي كلي كشور ما خود را بي نياز از مشورت با ايشان نمي دانيم.

*فارس: آيا مثلثي به نام كروبي، هاشمي و خاتمي را قبول داريد؟
مرعشي: مثلث كه وجود دارد البته اگر به معناي همكاري باشد. اين همكاري در يك فرآيند وجود دارد اما نه به صورت يك اتفاق سياسي و ائتلاف سياسي. هاشمي،كروبي و خاتمي هر سه درفرآيندي كه منجر به يك انتخاب با شكوه، عادلانه و آزادانه باشد هم نظر هستند. هر كدام اما در نقش جداگانه اما مكمل يكديگر. هاشمي به عنوان فردي كه حفظ نظام جمهوري اسلامي براي ايشان از اهميت ويژه‌اي برخوردار است حساسيت دارد و نظام را به نوعي فرزند خود و نظام را جزئي از وجود خود، و خود را جزئي از نظام مي‌داند. برداشت شان اين است كه برگزاري يك انتخابات باشكوه، مثل همه دوران گذشته پشتوانه اي براي نظام است و از زاويه دفاع از نظام به يك انتخابات آزاد و عادلانه مي‌انديشند و اينكه فرصت براي همه وفاداران به انقلاب داده شود كه در اين انتخابات شركت كنند.
خاتمي عملاً در نقش يك رهبر براي بخش وسيعي از گروههاي سياسي اصلاح طلب كه در قالب ائتلاف با راهنمايي و هدايت خود شكل گرفته و علاقمند است اصلاح طلبان به عنوان همراهان ايشان در انتخابات فعال باشند و به پيشبرد امور كشور كمك كنند.جناب آقاي كروبي هم به عنوان يكي از شخصيت هاي سياسي پرسابقه و هم به عنوان دبير كل يك حزبي كه در دوران اخير متولد شده علاقمند هستند و به انتخابات مي انديشند. اين سه بزرگوار داراي يك اشتراك هدف هستند كه حالا شايد در بيرون اين اشتراك هدف كه در حرف ها و سخنان بيان مي شود عده‌اي فرض را بر هماهنگي سياسي مي‌دانند اما اين به مفهوم يك ائتلاف استقرار يافته نيست اين در واقع يك هم جهتي است.

*فارس: اما روزنامه‌هاي جبهه دوم خرداد، هاشمي را به نفع خود در جريان اصلاح طلب مصادره كردند و بنا به برخي خبرها اين مصادره موجب ناراحتي آقاي هاشمي هم شده است.
مرعشي:آنچه من همواره بر آن تاكيد كرده‌ام و در جبهه دوم خرداد نيز كه من عضو آن هستم اين وضعيت پذيرفته شده است،هاشمي به هيج كدام از جناحها تعلق ندارد در عين اينكه تعلق نيز دارند. يعني هم مويد حركتهاي معقول و منطقي جناح اصلاح طلب هستند و هم طرفدار حركتهاي معتدل جناح اصول‌گرا،و به معناي واقعي يك شخصيت فراجناحي است.اين موضوع پذيرفته شده‌اي است، حالا شايد يك سردبير و نويسنده برداشت غليظ تري داشته باشد.

*فارس: در مصاحبه اي گفتيد كه مجلس ششم را مجلس راديكال مي دانم، مصاديق اين راديكاليسم چه بود؟
مرعشي: مجلس ششم مجلس پر تحركي بود، افكار جديدي آمده بود و وارد عرصه سياستهاي كشور شده بود و جوانترهايي كه تازه وارد عرصه سياسي شده بودند به دنبال راهي مي‌گشتند براي ابراز وجود و علاقمند به نو آوري‌هايي در مسائل مديريتي و سياسي كشور بودند.

*فارس: يعني معتقديد آنها به دنبال نو آوري بودند نه حركتهاي راديكال؟
مرعشي: من در مجلس ششم و به عنوان عضوي از آن، ممكن است اختلافهايي در روش ها با دوستاني كه مديريت مجلس را به عهده داشتند، داشتيم ولي كسي كه قصد حركتي خارج از چارچوب هاي نظام را داشته باشد نديدم.

*فارس: نظر شما درباره مواضع همه نمايندگان مجلس ششم اينگونه است؟
مرعشي: مواضع فردي همواره وجود داشته و نطق‌هاي پيش از دستور هيچ مجلسي قابل پيشگيري نيست اما آنچه خود را در طرح ها و لوايح نشان مي‌داد و بعضا هم محل اختلاف مي‌شد مثل حذف نظارت استصوابي كه يكي از مسائلي بود كه در طي عمر مجلس ششم همواره مطرح بود. حتي در يك دوره‌اي من و آقاي سليماني نماينده كنگاور و آقاي محتشمي نماينده كروبي شديم و از از طرف شوراي نگهبان هم آقاي مومن و عزيزي و عليزاده ديدار و مفصل صحبت كرديم، در مجلس كسي نبود كه بگويد نظارت شوراي نگهبان نبايد نظارت موثري باشد اما اختلاف اين بود كه ما مي‌گفتيم نظارت موثر در چهارچوب قانون، و حتي آقاي مومن و عزيزي هم پذيرفتند، ولي بعد شوراي نگهبان آن را نپذيرفت و رد كرد و مي گفت حتما بايد كلمه استصوابي بيايد، ما به عنوان معتدلين مجلس مي‌گفتيم كه بالاخره اين نظارت استصوابي چون متكي به تفسير شماست حدش كجاست؟ بعضي‌ اقوال از شوراي نگهبان اين بود كه دامنه نظارت استصوابي حتي مشمول نمايندگان حاضر در مجلس نيز مي شود. يعني اگر نماينده‌اي از نظر شوراي نگهبان هنجار شكن بود، مي تواند او را از مجلس اخراج كنند.مجلس ششم نظارت استصوابي را بر نمي تافت يا در قضيه مطبوعات خوب اختلاف نظر بود كه آيا با قوانين جرايم و نا امني هاي اجتماعي مي توان با مطبوعات برخورد كرد يا نه؟

***تحصن نمايندگان را يكي از جلوه هاي حركتهاي راديكال مي دانم

*فارس: آيا شما تحركاتي چون تحصن را از مصاديق راديكال بودن نمي‌دانيد؟
مرعشي: من تحصن را نمي‌پذيرفتم و آن را يكي از جلوه هاي حركتهاي راديكال مي دانم. به نظر من در جمهوري اسلامي نبايد چنين روش‌هايي را انجام مي داديم.

*فارس:آيا شما به عنوان حزب كارگزاران با حزب مشاركت در اهداف مجلس ششم مشترك بوديد؟
مرعشي: ما، يعني هم دوستان كارگزاران و هم اكثر هم پيمانانمان در جبهه دوم خرداد، ما همين امروز هم اگر قرار باشد كه رفراندومي برگزار شود كه چه نظامي در ايران برقرار شود باز هم معتقد به همان جمهوري اسلامي نه يك كلمه كم و نه يك كلمه بيشتر هستيم. اگر بحث شود كه آيا قوانين بايد اسلامي باشد؟ مي گوييم حتما بايد قوانين با اسلام منطبق باشد،اگر بگويند اين اسلامي بودن هم بايد تحت نظارت فقهاي شوراي نگهبان باشد مي گوييم بسيار عالي بايد باشد.
در مجلس ششم در سطح طرح‌ها و لوايح اختلاف نظر عمده اي نداشتيم،البته مجلس با شوراي نگهبان خيلي دچار اختلاف بود. طبيعي هم بود بالاخره نظرات كارشناسي متفاوت بود، تقدم و تاخر در اولويت ها برايمان مهم بود، اما آنچه مجلس ششم با آن مواجه بود اين مسئله بود كه حتي حرفهاي حسابي كه مجلس ششم داشت( مورد توجه نبود). ببينيد در واقع يك تصميم در شوراي نگهبان گرفته شده بود كه نبايد قانوني در مجلس ششم به نتيجه برسد. من يك شب با آقاي مومن هم صحبت كردم و به دوستان شوراي نگهبان هم گفتم. اكنون مي ر‌سيم به اينكه اكثر نمايندگان شوراي اسلامي قانوني تصويب كردند كه مثلا صدا و سيما بابت پخش مسابقات حرفه اي باشگاه ها بايد بخشي از درآمد خود را به اين باشگاهها بدهد. مثلاً بازي استقلال و پيروزي، چون در واقع اين باشگاه ها هستند كه اين برنامه را توليد كردند و مشتري جلب كردند، اما شوراي نگهبان مي‌گويد چون صدا و سيما وابسته به رهبري است اين خلاف شرع است. من به آقاي مومن گفتم كه دين خدا را صرف دعواي لاريجاني و فدراسيون فوتبال نكنيد. كما اينكه مردم را نبايد صرف اين دعواها كرد. يعني ما اصلاح طلبان هم نبايد بياييم بگوييم همه مردم مال ما،يعني در جناح مقابل ما هيچ كس معتقد به مردم نيست؟ هيچ كس مردمي نيست؟

*فارس: پس به نظر شما شوراي نگهبان درباره مصوبات مجلس نظر سياسي مي‌داد تا فقهي؟
مرعشي: قطعا اينطور است، وقتي شوراي نگهبان در جايگاهي است كه اين مسند تشخيص مغاير و موافق اسلام است نبايد تفكيك كند،نبايد بگويند صدا و سيما وابسته به رهبري است ولي باشگاه ها نيستند همه نظام متعلق به رهبري است.اگر ولايت را منشا مشروعيت بدانيم، اين ولايت در تمام اركان نظام بخش دولتي و غير دولتي ندارد،درجه يك و دو ندارد، صرف اينكه صدا و سيما منصوب مستقيم رهبري است اما دولت منصوب رئيس جمهور است،من فكر مي‌كنم ما دعواهاي شخصي و گروهي خود را بايد داشته باشيم، كشمش‌ها و رقابت‌ها را داشته باشيم براي حداكثر كردن منافع خود و حداكثر كردن منافع كشور. خوب اين طبيعي است كه من رقابت‌ مي كنم و آقاي باهنر هم رقابت مي كند هر دو براي اينكه راي بيشتري كسب كنيم تلاش مي كنيم خدمت بيشتري كنيم و طبيعي است كه كشور در مجموع نفع مي برد.اما نه من حق دارم چون مردم گرايش بيشتري به من دارند مردم را چماق كنم بر سر رقيب و نه رقيب حق دارد اسلام را چماق كند بالاي سر من. اينها موضوعات اصلي مورد اختلاف ما در مجلس ششم بود.

*فارس: واقعا شما مي‌گويد دراين قضيه صدا و سيما برخورد شوراي نگهبان سياسي بوده؟
مرعشي: شما بگوييد؟ شما قضاوت كنيد! ما به عنوان نمايندگان ملت تشخيص داديم كه باشگاه ورزشي كه باعث جذب بيننده براي صدا و سيما شده بر اساس عرف دنيا، اگر پولي خواست صدا وسيما بايد به آنها بدهد اين كجايش مغاير اسلام است؟

*فارس: من هم مي‌توانم اين اتهام را بزنم كه چون مجلس با صدا وسيما مشكل سياسي داشت مي‌خواست بودجه صدا و سيما را كاهش دهد.
مرعشي: اگر مي‌خواستيم كه بودجه اش را كم مي كرديم.

*فارس: كه بودجه شوراي نگهبان و صدا و سيما را كاهش هم داديد؟
مرعشي: نه، وقتي كه صدا و سيما اطلاعيه بدهد عليه مجلس ، مردم مي‌فهمند كه نمايندگانشان بودجه‌اش را كاهش داده اند.

***زمانه همه را ادب كرده است

*فارس: در يكي از مصاحبه‌هاي اخيرتان گفته ايد خودخواهي‌ها سرمايه‌ تحول خواهي در ايران را نابود كرد، مصاديق آن خودخواهي ها چه بود؟
مرعشي: رقابت‌هاي درون گروهي و انشقاقي بود كه در انتخابات رياست جمهوري نهم رخ داد. در مجلس اختلاف چنداني نداشتيم اما در انتخابات نهم انشقاق ايجاد شد، در مجلس همه با هم صميمي بوديم.

*فارس: اين خودخواهي كه مي‌گوييد الان هم وجود دارد؟
مرعشي: نه،بالاخره زمانه همه را ادب كرده است.

*فارس : ولي برخي از اصلاح‌طلبان كه عضو ستاد ائتلاف نيستند شما را متهم به انحصار‌طلبي و خودخواهي مي‌كنند.
مرعشي:نه اينگونه نيست همه با يكديگر دوباره صميمي شديم.

***نبايد در برابر تندروي‌هاي شوراي نگهبان سكوت مي‌كرديم

*فارس: جايي گفته بوديد كه عدم ايستادگي بر شعار اعتدال و ميانه روي و سكوت در برابر تندروي‌ها بزرگترين اشتباه حزب كارگزاران بود، كجا بر شعار اعتدال نايستاديد وكجا در مقابل تندروي ها سكوت كرديد؟
مرعشي:اين جمله را قبول دارم و روي حرفم هستم، اما الان خيلي خاطرم نيست، الان هم كه قرار نيست بر عليه حزب خودمان مصاحبه كنم.

*فارس:آيا واقعا عدم ايستادگي بر شعار اعتدال در حزب كارگزاران بوده يا در جريان اصلاح طلبي بوده؟
مرعشي: نه در خصوص حزب كارگزاران گفتم.

*فارس:يعني در حزب كارگزاران هم تندروي بوده كه شما بر پاي شعار اعتدال نايستاديد؟
مرعشي: نه اينكه در حزب ما تندروي بوده ،به هر حال ما بايد از اعتدال دفاع بيشتري مي كرديم.

*فارس: كجاها سكوت كرديد؟
مرعشي: ما نبايد در برابر تندروي‌هاي شوراي نگهبان براي رد صلاحيت‌هاي وسيع سكوت مي‌كرديم، بايد اعتراض جدي‌تري مي‌كرديم.

*فارس: چرا در مقابل برخي اظهارات تند افراد واكنش نشان نداديد؟
مرعشي: چه اظهاراتي مشخصا بگوييد؟

*فارس: سخنان ساختار شكنانه اي چون رفراندم و عبور از خاتمي به دليل تفسير جامعه مدني به مدينه النبي و ...
مرعشي: عبور از خاتمي كه در مجلس طرح نشد، هيچ نطقي در مجلس نداريم كه بگويد بياييد از خاتمي عبور كنيم، حتي عبور از خاتمي كه براي ما اصل نيست. خاتمي براي ما اصالت به اين مفهوم ندارد كه كسي اگر از او عبور كرد عليه او موضع بگيريم،نظرشان است.

*فارس: آنها مي گفتند چون خاتمي در چارچوب نظام كار مي‌كند و در خدمت نظام است بايد از او عبور كرد.
مرعشي:نه آنها انتقادشان به روش‌هاي خاتمي بود، خود آقاي خاتمي هم تصور نمي‌كنم كه عبور از خود را عبور از نظام بداند، من هم كه مسئول حرف آنها نيستم.

*فارس: ولي آنها در جبهه شما بودند؟
مرعشي: نه، جبهه ثبت شده رسمي كه نداشتيم، افراد مختلف بودند و اظهار نظر مي‌كردند اظهار نظر مردم از نظر ما آزاد است.

*فارس: يعني در مقابل هر اظهار نظري...
مرعشي: ما كه در خصوص هر صحبتي نبايد اظهار نظر كنيم.

*فارس: شما در روز هاي اخبر در مصاحبه اي گفتيد كه در مجلس ششم دچار فرصت‌سوزي شديد ، بالاخره مصاديق آن را بايد تعيين كنيد.
مرعشي: قرار نيست كه شما گفته‌هاي چند سال پيش من را بياوريد و بگوييد. انسان در طول 20 سال ممكن است حرفهاي متفاوت زده باشد من كه همه آنها خاطرم نيست.

*فارس: اين صحبت اخير شماست. حالا آيا واقعا در مجلس ششم شما دچار فرصت سوزي شديد؟
مرعشي:خوب بايد در اين مورد فكر كنم، الان چيزي خاطرم نيست و صحبتي نمي كنم.

*فارس:برخورد آقاي هاشمي بعد از مناظره شما با آقاي كلهر(در جريان رقابت هاي انتخاباتي رياست جمهوري نهم) چگونه بود اظهار نظري، سخني..
مرعشي:برخورد خاصي نبود هيچ صحبتي نشد و به سكوت برگزار شد. من هنوز هم مدافع مناظره با كلهرم،‌از صدا و سيما هم تقاضا مي‌كنم آن مناظره را يكبار ديگر پخش كنند.

***احمدي‌نژاد هيچ خدمتي به ايران نكرد

*فارس: آيا پيش‌بيني به دور دوم كشيدن انتخابات رياست جمهوري را داشتيد؟
مرعشي: طبيعي بود بالاخره اين يكي از گزينه‌ها بود.

*فارس: و پيش‌بيني‌تان از رقبا كه بود؟
مرعشي: فرضمان اين بود كه به طور قطع‌ هاشمي نفر اول مي‌شود البته فكر نمي‌كرديم احمدي‌نژاد به دور دوم بيايد.

*فارس: كدام كانديداها را احتمال مي‌داديد؟
مرعشي:كروبي را فكر نمي‌كرديم اما معين و قاليباف را پيش‌بيني مي كرديم.

*فارس: دوست داشتيد با كدام كانديداها رقابت كنيد؟
مرعشي: با احمدي‌نژاد

*فارس: خوب بازنده مي‌شديد.
مرعشي: خوب معلوم نبود بازنده شويم فكر نمي‌كرديم مردم ايران اين‌ همه بدشانس باشند.

*فارس: چرا ؟ مردم راي دادند.
مرعشي: آقاي احمدي‌نژاد هيچ خدمتي به ايران نكرد.

*فارس: هيچكدام از اقدامات احمدي‌نژاد را ...
مرعشي‌: هيچكدام را كه نمي‌توان گفت اما آنجايي كه احمدي‌نژاد تصميم‌ گرفت خدمتي به مردم نكرد.

*فارس: در بحث انرژي هسته‌اي چه؟
مرعشي: پروسه انرژي هسته‌اي خارج از تصميمات شخصي احمدي‌نژاد است.

*فارس: ولي در دولت احمدي‌نژاد ما تعليق را شكستيم و جهش در فناوري هسته اي پيدا كرديم.
مرعشي: انرژي هسته‌اي متعلق به نظام است و دانش‌ آن هم نتيجه سرمايه گذاري طولاني مدت نظام و فراتر از دولت‌هاست دانش آن هم قبل از دولت احمدي‌نژاد به دست آمده بود و تنها جايي را هم كه احمدي‌نژاد مدير آن را تغيير نداد و تجربه آنجا را از بين نبرد سازمان انرژي اتمي بود. اگر بقيه مديران را هم تغيير نمي داد وضع كشور اين نبود.

*فارس: اگر بحث هسته‌اي تصميم سران نظام است، پس چرا شما به تصميمات هسته اي نظام در برهه كنوني مدام انتقاد مي كنيد؟
مرعشي: در بخش هسته‌اي انتقاد ما اين است كه احمدي‌نژاد با باز كردن جبهه‌هاي متعدد در عرصه‌هاي سياست خارجي و اصلي‌كردن موضوعات فرعي، پيشروي كشور در سياست‌هاي هسته‌اي را كند كرد. مثلا طرح‌ بي‌جاي مسله هولوكاست كه نه موضوع كشورماست و نه موضوع روز ماست يا ده‌ها حرف مختلف مثل اينكه ايشان مي‌گويند به همه كشورهاي دنيا دانش انرژي هسته‌اي را ارايه مي‌كنيم، بگذاريد فعلا كار خودمان را بكنيم! بعد شما...

*فارس: به نظر شما اگر شما دربرابر غرب تهاجمي عمل كرده و روي نقاط ضعف آن فشار بياوريد يك دستاورد مثبت نيست.
مرعشي: تحريك كردن و متحد كردن دشمن پشت مرزهاي كشور در حالي كه پرونده‌ هسته‌اي روي ميز است هنر مديريت نيست. احمدي‌نژاد در عرصه سياست خارجي كمكي به انرژي هسته‌اي نكرد. مي‌توانيد از لاريجاني كه نيروي ارزشي است بپرسيد كه چه به روزش آورد. اينكه لاريجاني به عنوان نماينده رهبري در بحث هسته‌اي و مسئول مذاكره كنند چه اندازه به وسيله مواضع سياست خارجي دولت پشتيباني شد.

*فارس: ولي لاريجاني در سخنراني هاي اخير خود در دانشگاه شريف، اصفهان و مشهد از سياست‌هاي دولت حمايت كرد.
مرعشي: شما كه از مسايل پشت پرده بهتر از من آگاهيد.

*فارس: شما شكستن تعليق را به صلاح مي‌دانستيد؟
مرعشي: در سطح تصميم‌گيري ما نبود، تصميم‌گيري نظام بوده و از آن دفاع مي‌كنيم.

*فارس: آيا معتقديد كه بايد در پاي شكستن تعليق مي ايستاديم حتي اگر پرونده به شوراي امنيت برود ...
مرعشي: اين ديگر نظر كارشناسي است،نظام هم در مقاطع مختلف نظرات كارشناسي متفاوت داشته است. يك زمان نظر اين بود كه به شوراي امنيت نرود، و يك زمان نظر اين بود كه اين خط قرمز را نداشته و گفتند اگر رفت هم مشكلي نيست .اما بايد حتما مديريت سياسي كشور از رفتن پرونده به شوراي امنيت پيشگيري مي‌كرد چون رفتن پرونده به شوراي امنيت هيچ كمكي به نظام و انقلاب نمي‌كند.‌ ما بايد فناوري هسته‌اي را كه حق ماست حفظ كنيم و تمام توان كارشناسي را به خدمت بگيريم كه پرونده به شوراي امنيت نرود و قطعنامه صادر نشود. اينكه قطعنامه‌هاي متعدد عليه ما صادر شود كه موفقيت نيست. شما مي‌گوييد راهي نبود، اما ما مي‌گوييم راه حل داشت ما مي توانستيم دنيا را عليه خود تحريك نكنيم اگر اين اندازه تحريك نمي‌كرديم اينهمه قطعنامه صادر نمي شد.حفظ فن‌آوري هسته‌اي براي ايران با هزينه‌هاي كمتر از آنچه در دولت احمدي‌نژاد رخ داد مقدور بود، ما نمي‌توانيم در دنيا سيبل باشيم. اين همان چيزي است كه غربي‌ها مي‌خواهند، ما مسئول و عضوي از سازمان ملل هستيم .قوانين بين‌المللي را رعايت مي‌كنيم نبايد مقامات مسئول به گونه‌اي حرف بزنند كه يك جريان تهديد‌كننده براي ديگران است.

*فارس: آيا شما برخورد غرب در خصوص مساله هسته‌اي را سياسي نمي‌دانيد؟
مرعشي: حتما سياسي است. اين سياسي‌ترين و شيطنت‌آميز ترين برخورد غربي‌هاست منتها اين نه جديد است و نه آخرين است. غربي‌ها از روزي كه انقلاب اسلامي به پيروزي رسيده با ما برخورد غيرمسولانه داشتند، غربي‌ها قرارداد رسمي كه با آلمان داشتيم و ميلياردها دلار ضرر به كار زدند و براي همين ما رفتيم و دانش را به دست آورديم، اولا اين اتفاق هيچ ربطي به احمدي‌نژاد ندارد، روزي كه احمدي نژاد آمد اين دانش بود. ممكن است بگوييد كه سانتريفيوژها اين اندازه نبود، بله سه سال پيش طبيعي است دانش تازه توليد شده بود. در خصوص تدابير، ما معتقديم كه غربي‌ها به ما زور مي‌گويند ولي اين زورگويي چيز جديدي نيست. ما درزمان جنگ هم با غرب مشكل داشتيم ولي هيچ وقت مديريت سياسي كشور، اجازه نداد كه حتي در دوران دفاع مقدس قطعنامه‌هايي عليه ايران صادر شود.

*فارس: اتفاقا در زمان جنگ و تا مقطع قبول قطعنامه 598 ، قطعنامه هاي متفاوتي عليه ما صادر شد.
مرعشي: نه، به خود دروغ نگوييم. انقلاب با احمدي‌نژاد شروع نشده و با احمدي‌نژاد هم تمام نخواهد شد،‌هزار تا احمدي‌نژاد فداي نظام جمهوري اسلامي و انقلاب. يك رئيس‌جمهور آمده 4 تا شعار همراه با صد تا دروغ مي گويد و شما باورتان شده مي‌گوييد ارزشي است، كي مي‌گويد دروغ ارزش است؟ جمهوري اسلامي در زمان جنگ از خود دفاع كرد و هيچ قطعنامه‌اي در شوراي امنيت عليه ايران صادر نشد. ممكن است قطعنامه‌هايي كه براي پايان جنگ صادر شد مورد تاييد ما نبود و نمي‌پذيرفتيم تا قطعنامه 598 كه تا موردي موردتاييد ما بود گر چه براي احقاق حقوق ما كفايت نمي كرد. تفاوت اين است كه در انرژي هسته‌اي نبايد كشور را به سمتي ببريم كه قطعنامه‌هاي الزام آوري صادر شود و احمدي‌نژاد هم مي‌گويد كاغذ پاره است او دروغ مي‌گويد. كاغذ پاره نيست اينها الزام‌آور است به لحاظ حقوقي اينها در آينده براي رفع آن مصوبه شوراي امنيت مي‌خواهد و زمان و انرژي و امتياز براي رفع آنها از ما مي‌خواهند. معتقديم در سياست‌هاي هسته‌اي بايد به گونه‌اي حركت كنيم كه محكوميت هاي بين‌المللي نگيريم و مي‌توانستيم با اعتمادسازي اين كار را بكنيم. و معني اش هم اين نيست كه غرب هم دروغگو نيست و يا برخوردهاي دوگانه ندارد، اما برخوردهاي آنها دليل نمي شود كه كاري كه آنجا مي‌خواهند انجام بدهيم. اتفاقا برخلاف شعارهاي امروز معتقدم و تاريخ هم اثبات خواهد كرد كه متاسفانه بر اثر يك خداي نكرده خيانت يا اشتباه در دوران اخير راهي را رفتيم كه صهيونيست‌ها و آمريكايي ها مي‌خواهند. الان هم بايد تدبير كنيم، همانگونه كه طي ماه‌هاي اخير لاريجاني تمام تلاش خود را كرد كه قطعنامه سوم صادر نشود و موفق بود، همين امروز هم بايد بتوانيم جلوي قطعنامه سوم را بگيريم، ما به عنوان شهروند ايراني و عضوي از نظام حق داريم سوال كنيم كه لغو اين قطعنامه‌ها بعدها چه هزينه‌اي را بر كشور تحميل خواهد كرد و آيا ما خواهيم توانست بر موضعمان بمانيم يا نه؟

*فارس: اگر در دوران جنگ، شوراي امنيت قطعنامه صادر مي‌كرد كه بايد به جنگ پايان دهيد آيا بايد مي‌پذيرفتيم؟
مرعشي: در جاي خود قابل بحث است، ولي بهر حال...

*فارس:وقتي صحبت از حق ملت است،همانگونه كه در جنگ ايستاده‌ايم اينجا هم مي‌ايستم.
مرعشي: در ايستادگي آن بحثي نيست،بحث اين است كه مي‌گويم كم هزينه تر مي‌شد حالا كردند ببينيم چه مي‌شود،صبر مي كنيم ببينيم چي از توش در مياد.

*فارس: ظاهراً شما روند تصميم گيري هاي هسته اي فعلي را در چهارچوبهاي كلي نظام نمي دانيد؟
مرعشي: ما در بحث هسته‌اي معتقديم نبايد بحث جناحي شود، هر دو جناح كشور دستيابي اين دانش را افتخار براي كشور مي‌دانند، در مساله هسته‌اي ما بايد همه تلاشمان اين باشد كه يك مجموعه متحد ملي در برابر تهديدات غربي باشيم و آنرا هم مديريت كنيم تا موجب محكوميت‌هاي بين‌المللي نشود چون اين محكوميت ها به سادگي قابل حل نيست.انتقادمان به احمدي‌نژاد اين است كه اين موضوع را دارد خرج سياست‌هاي داخلي خود مي‌كند، چه در برابر رقيب كه ما باشيم، يا دوست كه علي لاريجاني باشد.

فارس: پس موفقيتي هست، چون شكست را كه خرج خود نمي‌كنند.
مرعشي: نه موفقيت نيست، احمدي‌نژاد فعلا سوار است، مي‌تواند در كار لاريجاني اخلال كند ، لاريجاني دارد بحث مي‌كند،مي گويد اين پيشنهاد را قابل بررسي مي دانيم، ولي احمدي‌نژاد مي‌آيد مي‌گويد تا آخر مرداد پيشنهادي نمي‌دهيم اخلال مي‌كند. به هر حال تاريخ قضاوت خواهد كرد كه چه ضررهايي به كشور وارد شد.

*فارس:برخي اسامي را مي گوييم بگوييد چه به ذهنتان مي آيد؟
-حداد عادل:آدمي نجيب
-علي لاريجاني: هواي تازه
-ناطق نوري: سمبل مردانگي
-خاتمي: نجابت و اخلاق
- هاشمي‌رفسنجاني: سياست و شجاعت
- حسين شريعتمداري: پاسبان بد اخلاق دفاع از ارزشها
-رحيم مشايي: چون جانشين خودم است چيزي نمي‌گويم
- حسن حبيبي: وقار و متانت و هوش
- فائزه هاشمي: زني شجاع
- ميردامادي : مردي قد كوتاه
- محمدرضا خاتمي : پزشكي سياست‌پيشه
- بهزاد نبوي: جوان قديمي
- مهدي كروبي: شيخ اصلاحات
- تاج‌زاده : كسي كه ما را به 1/1/58 برگرداند
- ‌غلامحسين كرباسچي: شهردارنوآور
- احمدي‌نژاد: معجزه هزار سوم و چهارم چون در هزاره چهارم هم مانند او به وجود نخواهد آمد
-غلامحسين الهام: كسي كه خدا چيزي به او الهام نكرده
- فاطمه رجبي: فرزند ناخلف پدر
- حسن روحاني: مدير لايق و قدري متكبر
- قاليباف: پليس 110
- محسني‌اژه‌اي: چيزي به ذهنم نمي‌آيد
- قاضي مرتضوي: الان دادستان است جرات نمي‌كنم چيزي بگويم
- محمدهاشمي: كارگزار اصولگرا
- مهاجراني :معاون پارلماني موفق
- احمد جنتي: هم قد احمدي‌نژاد.

***در اداره مباحثمان با شوراي نگهبان دچار اشكال بوديم

*فارس: گفتيد اراده‌اي در شوراي نگهبان بود كه نگذارند هيچ مصوبه ي مجلس ششم به نتيجه برسد ، با اين تلقي به چه اميدي دوباره مي‌خواهد در انتخابات شركت كنيد؟
مرعشي: مفهوم اين نيست كه ضعف در درون جبهه خودي را ناديده بگيريم، همانگونه كه در قضيه انرژي هسته‌اي نمي‌توانيم بگوييم مشكل فقط از غرب است هر امري هميشه دوطرفه است. اگر شوراي نگهبان مخالف مصوبات ما بود ما هم قادر به اداره بحثمان با شوراي نگهبان نبوديم .فكر مي‌كنم مجلس هشتم ضمن گرايش بارز اصلاح طلبي كه بايد داشته باشد،بايد بالاخره بتواند با همين شوراي نگهبان و همين واقعيت‌هاي موجود، كشور را به جلو ببرد.منصفانه اين است كه ما هم در اداره مباحثمان با شوراي نگهبان دچار اشكال بوديم من اگر مجلس ششم را اداره مي‌كردم اجازه نمي‌دادم كه سطح روابطمان با شوراي نگهبان قفل شود، ما به جايي رسيده‌ بوديم كه روابطمان قفل شده بود، بايد مديريت مجلس در رابطه با آن فكري مي‌كرد.

*فارس: با اين پيش فرض كه مجلس هشتم، مجلسي اصلاح‌طلب باشد مجلس ششم چه درس‌هايي براي مجلس هشتم دارد؟
مرعشي: من فكر مي‌كنم بايد برگرديم مجلس بزرگان نظام را تشكيل دهيم، چه از جناح اصولگرا و چه اصلاح‌طلب، مجلس جاي جوانان كم تجربه مثل من، حداقل من ديروز نيست، بايد سطح مجلس و پختگي آن افزايش يابد، من مجلس هفتم و ششم را از لحاظ كارشناسي براي كشور مفيد نمي‌دانم، مجلس نبايد با يك غوره سردي بگيرد و با يك كشمش گرمي، به نظر من چه اصلاح‌طلبان و چه اصولگرايان هر كدام برنده شدند اگر مجلس بزرگان باشد، كشور دچار مشكل نخواهد شد، شوراي نگهبان هم بايد خود را اصلاح كند،مثلاً يك وقت آقاي حبيبي و زواره‌اي حقوقدانان شوراي نگهبان بودند.يك وقت الهام و كدخدايي مي‌شوند، مي‌توانيد براحتي تفاوت تجربه‌هاي الهام و حبيبي را بدانيد، مي‌توانيد تفاوت‌ عزيزي و زواره‌اي را ببينند.من فكر مي‌كنم آنچه در شكل‌گيري مجلس ششم و هفتم رعايت نشد اين بود كه تجربه نظام در خدمت كشور قرار نگرفت مجلسي نياز داريم از افراد وزين و پخته آن مجلس مي تواند با شوراي نگهبان تعامل بهتري داشته باشد.

*فارس:جالب آنكه به همين آقايان الهام، عزيزي و كدخدايي مجلس ششم راي داد.
مرعشي: راي دادن به.... از اشتباهات حزب مشاركت بود، او به مشاركت گفته بود با شما هستيم آنها هم قبول كردند وگول خوردند اينها را ننويسيد آبروي هر دو مي‌رود! هر چه ما گفتيم ... را من مي‌شناسم مشاركت قبول نكرد.(خنده)

*فارس: پيش‌بيني شما از انتخابات آتي؟
مرعشي: انسان ها پيچيده‌اند ايراني‌ها پيچيده‌ترند ‌و وقتي كه جمع مي‌شوند، آراء شهر ستانها هم كه جمع شود، هيچ كس نمي‌تواند بگويد كه چه مي‌شود، اما تركيبي كه اكنون اصولگرايان دارند قابل دوام نيست، شايد جاي اقليت و اكثريت عوض نشود اما حتي اقليت، اقليت قدرتمندي خواهد بود.چون وضع اين اقليت امروز مرهون يك شرايط بحراني سياسي است يعني وضعي كه اصلاح‌طلبان دچار يك گسست در سياست‌ها و استراتژي‌ها شدند، مرهون يك شرايط ويژه است،چون آن شرايط ويژه از بين رفته اين مشكل نيز حل مي شود. اينكه عده‌اي ميگويند مجلس هشتم همانند هفتم است، سياست را نمي‌فهمند ولي علاقمندم كه يك مجلس وزين تشكيل ‌شود چون مجلس وزين خيلي مي‌تواند به كشور كمك كند و كشور را از اين مسايل سطحي رها كند و مي‌تواند عمق بيشتري به مباحث كارشناسي دهد حتي به حل و فصل همين موضوع جاري هسته‌اي.

*فارس: شما خود كانديدا مي‌شويد؟
مرعشي: قرار شد جوان‌هاي نا پخته مثل من نيايند!

*فارس: شما نه تنها پخته‌ايد،‌در مرز سوختگي هستيد!
مرعشي: خنده..

***يكي از اشتباهات انتخابات مجلس ششم تقابل غير ضروري و غيرمنصفانه عليه هاشمي بود

*فارس: آيا قبول داريد مجلس ششم خاستگاهش در تعارض با هاشمي شكل گرفت يعني با نقد دوران هاشمي به سر كار آمدند و هنوز هم بسياري از اصلاح طلبان به صراحت مي‌گويند به خاطر ناكامي‌هاي دوران 8 ساله سازندگي بود كه جبهه دوم خرداد در انتخابات رياست جمهوري ، شوراها و مجلس به پيروزي رسيد.آيا شما اين را قبول داريد كه مجلس ششم در تعارض با هاشمي شكل گرفت؟
مرعشي: نه، در برخي حوزه‌هاي انتخابيه مثلا كمتر از 20 درصد اينگونه بود، در تهران هم 20 نفر از آنها در ليست كارگزاران بودند، جبهه‌اي هم كه شكل گرفته بود درست است نام هاشمي در ليست آنها نبود و عليه هاشمي موضع مي‌گرفتند اما ليست، ليستي عليه هاشمي نبود.

*فارس: اما براي دو قطبي كردن انتخابات و راي آوردن، نقدهاي تندي عليه هاشمي انجام مي دادند.
مرعشي: بله، يكي از اشتباهات انتخابات مجلس ششم تقابل غير ضروري و غيرمنصفانه عليه هاشمي بود اما مجلس ششم آشكارا در تقابل با هاشمي نبود.

*فارس: به نظر مي‌رسد كه در طيف حاميان هاشمي برخي افراد مي‌خواهند كه انتخابات دو قطبي شود، آيا شما خود به دنبال دو قطبي شدن انتخابات با محوريت‌ هاشمي نمي‌رويد؟
مرعشي: نه، محور ما در انتخابات هاشمي نيست و خاتمي است؛ هاشمي هم در اين خصوص اظهار نظر رسمي نخواهد كرد.

*فارس: شما پرچمدار اصلاحات را چه كسي مي‌دانيد؟
مرعشي:‌آقاي خاتمي

فارس: برخي سران اصلاح‌طلب عامل ناكامي اصلاح‌طلبان را تندروي‌ و در مقابل برخي فرصت سوزي را عامل شكست اصلاحات مي‌دانند شما قايل به كدام نظريه هستيد؟
مرعشي: من قايل به هيچكدام نيستيم، الان وقت اين حرفها در ميان جبهه دوم خرداد نيست، به عنوان جبهه‌اي كه متعهد به حفظ و پايداري نظام جمهوري اسلامي هستيم معتقديم كه بايد به مشتركات فكر كنيم، مشتركات هم تشكيل مجلسي نيرومند است كه بتواند از نظام دفاع كند اين هدف را نبايد تحت شعاع اين حرفها قرار بدهيم كه حالا در گذشته چه كسي مقصر بود، هر كسي مقصر بود فرقي نمي‌كند، الان وظيفه ما اين است كه با اتحاد در انتخابات شركت كنيم و به تشكيل يك مجلس نيرومند كمك كنيم، ازجناح رقيب هم همين را خواستيم كه متحد و نيرومند وارد شوند، تا برآيند انتخابات هر كدام شد آنكه نفع اصلي را مي‌برد مردم و نظام باشند.

*فارس: اين اتحادي كه مي‌گوييد ميان اصلاح‌طلبان است تا چه اندازه محقق شده است؟
مرعشي: كامل است و هيچ مشكلي ندارد.

*فارس: ولي تا الان سه ليست از سوي اصلاح‌طلبان ارايه شده و تعدادي از سران اصلاح طلب هم به صراحت اعلام كرده اند ما با حداقل 5 ليست مواجه خواهيم بود.
مرعشي: نه چنين چيزي نيست، اين به جز اينكه دوستان بد سليقه ما در جناح رقيب كه اين را بي خودي بزرگ مي‌كنند نيست، واقعي نيست.

*فارس: آقاي راه چمني در مصاحبه با فارس از وجود 5 ليست خبر داد و يا شما مي‌خواهيد بگوييد ستاد ائتلاف مردمي وجود ندارد؟
مرعشي: وجود داشته باشد يا نه، اصلاح طلبان يك ليست خواهند داشت.

*فارس: ليست اعتماد ملي آقاي كروبي چه؟
مرعشي: نه آقاي كروبي اعلام كرده‌است كه 90 درصد ليست مشترك خواهد بود.

*فارس: حزب اعتماد ملي بدون هماهنگي ليست خود را اعلام و گفته 15 نفر آن اختصاصي اين حزب خواهد بود. سرليست اعتماد ملي هم در تهران منتجب‌نياست . ستاد ائتلاف قرار است چه كسي را به عنوان سرليست انتخاب كند؟
مرعشي: هنوز به ليست نرسيده‌ايم، فعلا بر ضوابط ومعيارها كار مي‌كنيم.

*فارس: نحوه تقسيم‌بندي كانديداهاي احزاب چگونه است؟
مرعشي: همه احزاب توافق كردند كه سهمي نخواهند. ممكن است ليستي ارايه شود كه هيچ كانديدايي از كارگزاران در آن نباشد اما چون توافق جمع است آن را قبول مي‌كنيم.

*فارس:و كميته‌اي كه بايد آنها را انتخاب كند؟
مرعشي:يك كميته اي است كه انتخاب مي كند، ليست تهران را هم ستاد مركزي تعيين مي‌كند كه 11 نفر هستند.

*فارس: از همه احزاب و گروه‌ها هستند؟
مرعشي: نه ،‌متعلق به احزاب نيست، احزاب در فرآيند انتخابات آنها نقش داشتند، اما تركيب حزبي ندارد.

*فارس: هزينه ستاد را كدام حزب پرداخت مي‌كند.
مرعشي: به تناسب، هر كس هر چقدر بتواند كمك مي‌كند.

*فارس: اين تناسب چگونه است؟
مرعشي: توانايي آنهاست. هر كس بيشتر كمك كند بيشتر در كار خير مشاركت مي‌كند.

*فارس: كانديداهايشان بيشتر مي‌شود؟
مرعشي: نه بحث كانديداها نيست، سبقت در انجام كار خير است.

*فارس: مايه دارترين آنها كارگزاران است؟
مرعشي: نه ما جزء ضعيف‌ترين هستيم.

*فارس:يك تلقي كه در جامعه وجود دارد اين است كه حزب كارگزاران علائق اقتصادي دارد و افرادي متمول هستند.
مرعشي: حالا كه بيشتر از همه ما داريم حرف سياسي مي‌زنيم، واقعي نيست اين ذهنيت بيشتر در سياسيون وجود دارد.

*فارس: اصلا مگر داشتن ثروت عار است؟
مرعشي: داشتن ثروت عار نيست، اما واقعا اينگونه نيست .كارگزاران ممكن است از اقتصاد آزاد دفاع كند، ما از توليد ثروت در جامعه دفاع مي‌كنيم فكر نمي‌كنيم توليد ثروت امري مذموم است، بلكه مقدس است، هر ايراني كه ثروتمند شود، همزمان جامعه هم ثروتمند مي‌شود و پشتوانه مي‌شوند براي اقتصاد كشور و نظام جمهوري اسلامي، شايد چون ما قبل از ديگران اين گرايش را تبليغ كرديم و از آن دفاع كرديم اين در اذهان باشد، والا به طور معمول اعضاي حزب كارگزاران در حد متوسط مردم ايران هستند. اگر كسي نتوانست زندگي خود را اداره كند آدم خوبي نمي‌دانيم بالاخره انسان اول مسئول زندگي خود است اگر حزبي نتواند اول مسئله اقتصادي خود را حل كند به چه دردي مي‌خورد؟ اينكه هي بياييم بگوييم نداريم البته ما هم واقعا نداريم يعني الان كارگزاران حتي در انتشار روزنامه خود مانده است و اين اصلا خوب نيست و يك خصلت منفي است.

*فارس: و هيچ كس هم باور نمي‌كند! چرا مردم نمي توانند باور ‌كنند كه اوضاع كارگزاران اينقدر خراب است كه نمي‌تواند روزنامه داشته باشد؟
مرعشي نمي‌دانم شما نظر سنجي كنيد، حتما از بس دروغ شنيده‌اند.

*فارس: چرا مردم در سوم تير بين هاشمي و احمدي نژاد به سمت احمدي نژاد رفتند؟ تحليل شما چيست؟
مرعشي:موضوع قديمي است حالا ما كه در خصوص اصل انتخاب ايشان ترديد داريم، ولي از اين موضوع بگذريم موضوع گذشته است.

***احمدي نژاد بابت بي توجهي به نظرات كارشناسان اقتصادي بايد از مردم ايران عذر خواهي ‌كند

*فارس: نقطه مثبت و منفي احمدي نژاد را در چه مي‌دانيد؟
مرعشي: احمدي نژاد به كارشناسي اعتناي جدي ندارد هر كس در كشور مديريت را بر عهده مي گيرد وظيفه دارد كشور را براساس اصول علمي و واقعي اداره كند. اصول كارشناسي واقعي هستند، يك وقتي يك استانداري رفيق ما بود مي‌گفت:فلاني من كارشناس نيستم اما من هر چه مي‌گويم كارشناسان تصديق مي‌كنند، گفتم آنها مي‌خواهند نان بخورند ولي تو استانداري، نقطه قوت احمدي نژاد را هوادارانش بگويند،من چرا بگويم؟ احمدي نژاد به عنوان مدير، تصميم گيري‌هاي مديريتي را كه البته مدير بايد قاطعيت داشته باشد اين را بگيريد وجه مثبت، اما اين قاطعيت در مسائل كارشناسي نيست، در تصميم گيري است كه يك تصميم كارشناس را با قاطعيت بگيرد نه اينكه بگويد يك ساختمان ده طبقه بايد بسازيد ولي كارشناسان بگويند خاك زمين اجازه نمي‌دهد و او قاطعانه دستور دهد. اين بي توجهي هم خودش را گرفتار كرده هم كشور را، صريح بگويم كه احمدي نژاد بابت بي توجهي به نظرات كارشناسان اقتصادي بايد از مردم ايران عذر خواهي ‌كند و دير يا زود اين كار را بايد بكند او مديون مردم است. احمدي نژاد در يك شرايط اقتصادي بسيار مطلوب دولت را بر عهده گرفت و خوشبختانه پس از آن هم شرايط مطلوب ادامه پيدا كرد.
من خودم در دولتهاي متعدد از زمان دولت مير حسين موسوي يا استاندار بودم يا در مجلس و يا در نهاد رياست جمهوري، به عنوان يك آدم مطلع مي‌گويم در زماني كه احمدي نژاد دولت را تحويل گرفت كشور جز دغدغه تعديل نرخ سوخت هيچ دغدغه ديگري نداشت و كشور كاملا تجهيز بود براي يك توسعه اقتصادي و شكوفايي اقتصادي، ببينيد ما دو دغدغه اساسي داشتيم يكي وضع ارز بود كه حدود 7 ميليارد دلار هزينه از حساب ذخيره ارزي در مجلس ششم داديم تا تك نرخي شود، و دوم نرخ ماليتها به عنوان يك موضوع بسيار مهم در اقتصاد از نرخ شكننده 54 به 25 درصد تقليل پيدا كرد يعني روزي كه احمدي نژاد دولت را به عهده گرفت، ايران به لحاظ نرخ ماليت ها بهشت كشورها بود. يعني از نرخ همه كشورهاي آسيايي و اروپايي كمتر است، البته شما چند كشور حاشيه خليج فارس را در نظر نگيريد چون آنها در دسته بندي هاي معمول طبقه بندي نمي شوند، در اروپا بالاي 32 درصد است و در آمريكا 35 درصد در ايران 25 درصد است. قانون حمايت از سرمايه گذاري تدوين و تصويب شده بود كشور سه برنامه موفق توسعه را پشت سر گذاشته بود و يك ذخيره بسيار مطلوبي از نيروي انساني فني در كشور وجود داشت بالاخره ما سد ساز شده بوديم و الان پيمان كاران ما در مناقصه‌هاي بين المللي مي‌روند و پروژه‌ها را مي‌گيرند، در بخش نيروي انساني مديران پرورش يافته بودند مديران ما مثلا در دوران مير حسين موسوي مدير كل صنايع آن وقت تمام عشق او اين كه يك ساندويچي كه 5 تومان گران مي‌فروشيد او را جريمه كنيم. اما در پايان خاتمي همان مدير ما قادر بود يك پروژه يك ميليارد دلاري را تعريف، مديريت و اجرا كند كشور واقعا تجهيز شده بود.
مسير هم كاملا مشخص شده بود سياستهاي كلان برنامه مشخص بود، به اين ذخيره بسيار مطلوبي كه احمدي نژاد تحويل گرفت شما دو مطلب اساسي را اضافه كنيد بالا رفتن مدام قيمت نفت و رسيدن به بالاي 50 دلار و الان كه حدود صد دلار شده و ابلاغ سياستهاي اصل 44 را نيز اضافه كنيد. ببنيد آقاي جهانگيري يك وزير ارزشي دولت خاتمي بود و برادر دو شهيد است. چند بار رفت كسب اجازه كند براي واگذاري ذوب آهن اصفهان يا فولاد مباركه در بورس ولي در آن مقطع ارجاع داده شد به كارشناسان تا اين كارشناسي انجام شد. دوره خاتمي تمام شده بود، اينكه شما امروز مي‌توانيد برويد در بورس بانكهاي دولتي را در بورس بفروشيد شركتهاي بزرگي مثل فولاد را بفروشيد اين براي يك دولت امكانات كمي نيست،يك نكته كه فراموش كردم در بخش تجهيز كشور بگويم ببينيد ما در اول انقلاب تمام بانكهاي خصوصي را دولتي كرديم ما در برنامه سوم اجازه فعاليت بانكهاي جديد و بيمه‌هاي جديد را داديم بالاخره زماني كه احمدي نژاد آمد، بانك پارسيان هر سهامش 1300 تومان مي‌ارزيد حالا احمدي نژاد يك اشتباه خيلي خيلي ساده انجام داد كه چه؟ كه ما پول داريم خرج مي‌كنيم بله پول را بايد هزينه كرد اما نبايد آنرا خورد كرد و به ريال تبديل كرد و در ادارات دولتي هزينه كرد.
احمدي نژاد يادش رفت كه نظام ديوان سالاري اداري ايران، مثل همه جاي دنيا هر چه به آن بدهيد سير نمي‌شود ما در بحث مديريت در كارشناسي مي‌گوييم سيري اشتها ناپذير، شما به سيستم اداري هر چه بيشتر بدهيد بيشتر طلب مي‌كند احمدي نژاد يك مرتبه آمد فكر كرد كه بقيه عقلشان نمي‌رسيد كه 10 ميليارد دلار پول بيشتر به ريال تبديل كنند و بدهند به دستگاه‌هاي دولتي، همه كارشناسان گفتند اين بيماري هلندي مي‌شود احمدي نژاد اصرار كرد و بر مواضع خود، مجلس هم موافق نبود قدري ايستادگي كرد اما نتوانست، احمدي نژاد در دو سال نقدينگي را به دو برابر تبديل كرد و شد وضع موجود كه هم دامن خودش را گرفت هم كشور. مهمترين نقطه قوت احمدي نژاد قاطعيت در تصميم گيري است اما ضعف احمدي نژاد اين است كه قاطعيت در مديريت را با قاطعيت در كارشناسي اشتباه گرفت و خود را كارشناس همه چيز مي داند از انرژي هسته‌اي گرفته تا اقتصاد و غيره .

*فارس: كارشناسان به سياست هاي اقتصادي دولت سازندگي هم انتقادات زيادي داشته و دارند ولي ورود به مباحث اقتصادي و نقد عملكرد دولت سازندگي، توسعه سياسي و دولت نهم مجال وسيعي مي طلبد كه ما آماده ايم در فرصتي نزديك مصاحبه اي در اين باره با شما داشته باشيم.

***هاشمي در مقاطعي كه نياز به پشتوانه‌هاي سياسي اجتماعي داشت پشتش خالي بود

*فارس: نقاط ضعف و قوت آقاي خاتمي چه بود؟
مرعشي: نقطه قوت آقاي خاتمي توجه به حرف كارشناسان بود يعني ايشان فوق العاده به كارشناسي و اصول علمي اهميت مي‌دانند اما ضعف اگر بخواهيم بگوييم آقاي خاتمي بايد يك جاهايي در مديريت قاطع تر عمل مي‌كرد.

*فارس:و آقاي هاشمي؟
مرعشي: آقاي‌ هاشمي انصافا هم خوب گوش مي‌داد و هم خوب تصميم مي‌گرفت.

*فارس: و نقطه منفي؟
مرعشي: مشكل آقاي‌ هاشمي اين بود كه هيچ يك از دو جناح اصلي سياسي كشوري را با خود نداشت و تنها بود اشتباهش اتكاي بيش از حد به خود بود.

*فارس: و شايد هم اتكاي بيش از حد به يك جناح
مرعشي: اصلا اينطور نيست، آقاي هاشمي مدل سياسي‌اش بالانس بين جناحها بود نه كار نكردن با آنها.

*فارس: ولي وزراي يك جناح عملا در دولت ايشان حذف شدند
مرعشي: نه، مدل كاركرد هاشمي بالانس بود كه در يك مقطعي جواب نداد. در مقاطع زيادي البته جواب داد، اما هاشمي در مقاطعي كه نياز به پشتوانه‌هاي سياسي اجتماعي داشت پشتش خالي بود.

*فارس: با اين تفاوت عميقي كه بين اصلاح طلبان و دولت نهم وجود دارد اگر مجلس هشتم به دست اصلاح طلبان بيفتد آيا مردم شاهد كشاكش زيادي نخواهند بود؟
مرعشي: نه، ما مجلس را هدايت خواهيم كرد و دولت را هم هدايت مي كنيم كه به امور كارشناسي احترام بگذارد. اگر تمكين كند موانع بسياري از روي كشور بر داشته مي‌شود از جمله اين فشار تورمي كه بر ملت است.

*فارس: و اگر تمكين نكند؟
مرعشي: نمي‌تواند! دولت در موضعي نيست كه بتواند تمكين نكند حيات دولت دست مجلس است. مجلس هفتم بي‌خودي در قبال مواضع غير كارشناسي دولت مماشات كرد و مجلس هم بايد از مردم عذر خواهي كند.

فارس: آقاي عبد الله ناصري سخنگوي ائتلاف در مصاحبه اي شعار ائتلاف را "نجات ملي" عنوان كرده بود،واقعيت دارد؟
مرعشي: نه در ستاد چنين صحبتي نشد.

*فارس: و حرفهاي ارزشي كه قرار بود در خبرگزاري فارس بزنيد؟
مرعشي: حرفهاي ارزشي من يك جمله بيشتر نيست. آنچه من از جامعه درك مي‌كنم، مجموع نيروهاي حاضر در نظام و دو جناح حد معقول و نصاب خوبي از پايبندي به ارزش‌ها را دارند و هم حد معقولي از پايبندي به مردمسالاري را و همانطور كه حق نمي‌دهيم دوستان اصلاح طلب، رقيب را ضد مردمي تلقي كنند از رقيب هم گله داريم كه مي‌خواهد اسلام را و ارزشهاي اسلامي و انقلابي را به نفع خود مصادره كند و ما را يك مشت آدم هاي غير ارزشي بداند.
ما فكر مي‌كنيم كه در واقع ارزشهاي ديني متعلق به همه است و نبايد وجه المصالحه اختلافات جناحي قرار بگيرد، معقول اين است كه جناح‌ها در مورد توانايي‌هاي خود و در خصوص ضعف‌هاي كارشناسي رقيب حرف بزنند. اجازه بدهيم ارزشها متعلق به همه باشد سپاه و بسيج متعلق به همه است، در دفاع مقدس همه از كشور دفاع كردند در همين شرايط كه ما نسبت به دولت نقد داريم اگر خداي ناكرده اتفاقي براي كشور بيفتد من خودم اولين كسي هستم كه براي دفاع از كشور لباس رزم مي‌پوشم ،بگذاريم ارزشها محترم بماند نهادهاي موثر و مهمي مثل سپاه و بسيج همانگونه كه هميشه محترم بودند باز هم محترم بمانند، فكر مي‌كنم اين سوء استفاده از ارزشها و نهادهاي ارزشي كشور است كه يك عده‌اي بيايند اين نهادها را به نفع خود مصادره كنند، فكر مي‌كنم اگر كسي بخواهد خود را در عمل پايبند ارزش‌ها بداند او كسي است كه خود را فداي ارزش‌ها مي‌كند نه ارزش‌ها را فداي خود، خود را فداي نهادهاي اساسي و ماندگار نظام مي‌كند نه آن نهادها را فداي خود، برداشتمان اين است كه آماده بوديم و هستيم براي فدا كردن خود براي ارزش‌ها و فكر مي‌كنم با اين موضوع بايد نگاهي جدي‌تر و جديدتري داشته باشيم در اداره كشور ، نمي‌توانيم كسي را ارزشي‌ بدانيم كه بگويد به جز مقام رهبري بقيه افراد كشور همه فاسد هستند .
اينكه بگويم قوه قضائيه مشكل دارد، مجلس مشكل دارد، شما بعضي از نوشته‌ها را مي‌بينيد اينها هيچ چيز براي كشور نگه نمي دارند يعني جز يك آقاي احمدي نژاد را كه حسب ظاهر قبول دارند و رهبري را هم به نظر من چاره‌اي ندارند جز اينكه احترام گذارند مي‌گويند همه فاسد هستند. اصلا اينطور نيست نظام ما با اشكالاتي كه دارد و هر نظامي از آن مبرا نيست اما نظام، نظام پاكي است بالاخره ما نسلي از نيروهاي انقلابي و پاكدامن را پرورش داديم حتما در حدي هم خلل در آن هست اما بدنه نظام ما فراتر از اينكه افراد آن متعلق به كدام جناح باشند نظام پاك و سالم و قابل احترامي است. دليلي ندارد يك عده بيايند با ادعاي حمايت از نظام همه واقعيت‌ها را خراب كنند. هم تاريخ انقلاب را زير سوال ببرند و هم احياي ارزش‌ها را با يك فرد تلقي كنند. به نظر من شما كه لباس دفاع از ارزش‌ها را پوشيده‌ايد بايد هوشيارتر باشيد كه با يك سخنراني، شعار و موضع گيري ظاهري فكر نكنيد همه چيز درست مي‌شود. هزار نكته باريكتر ز مو اينجاست، ما ارزشي بوديم هستيم و خواهيم بود و وفادار به جمهوري اسلامي نه يك كلمه نه يك كلمه زياد.
*فارس:فوريت مجلس هشتم را در چه مي‌دانيد؟
مرعشي:فقط رفع فتنه!
* فارس:با سپاس از وقتي كه در اختيار ما گذاشتيد.
انتهاي پيام/

+ نوشته شده توسط در شنبه بیست و چهارم آذر 1386 و ساعت 16:38 |
Group Says Iran Resumed Weapon Program
By MARC CHAMPION in Brussels and JAY SOLOMON in Washington
December 11, 2007; Page A4
Wall Street Journal
 
The Iranian opposition group that first exposed Iran's nuclear-fuel program said a U.S. intelligence analysis is correct that Tehran shut down its weaponization program in 2003, but claims that the program was relocated and restarted in 2004.
The claim, to be made public today by the National Council for Resistance in Iran, joins a broad pushback by conservative hawks who say the U.S. analysis has wrongly given the impression that Iran's nuclear-fuel program doesn't present an urgent threat.
In recent days, Republican lawmakers have called for a review of the process that created the U.S. National Intelligence Estimate, a nonclassified version of which was released last week. Senior U.S. officials have been consulting with allies in Israel and Europe to explain why the estimate differed so drastically from previous assessments.
A former U.S. intelligence official who works closely with the White House on Iran said that all the intelligence related to the NIE was being reassessed and that information coming from sources such as the NCRI would be included. "You have to take seriously what they say, but you also have to realize that they have gotten things wrong," the official said.
Representatives of the National Security Council and the Office of the Director of National Intelligence both said they wouldn't speculate on how any new intelligence on Iran may be utilized. "We stand by the NIE assessment, which is the consensus view of all our intelligence agencies," said Ross Feinstein, a DNI spokesman.
The NCRI is the political wing of the Mujahedin e-Khalq, a group that still has as many as 4,000 members in a disarmed military camp just inside Iraq's border with Iran. The MEK has its roots as a Marxist-Islamist body that fought to overthrow the Shah and has been seeking to overthrow the current government since the mid-1980s. The U.S. and the European Union list both the NCRI and Mujahedin e-Khalq as terrorist organizations. The NCRI has had a mixed record in the accuracy of its claims concerning Iran's nuclear program.
U.S. intelligence officials have declined to comment on what role the NCRI or other Iranian dissident groups may have played in developing the new intelligence estimate. The NCRI first identified Iran's covert nuclear-fuel facilities in 2002, and the White House and State Department have credited the group with helping to expose the program.
The intelligence estimate by 16 U.S. government agencies concluded with "high confidence" that Iran shut its weaponization program in 2003, and with "moderate confidence" that it has remained frozen since. Diplomats say that because the report makes the need for action seem less urgent, it is likely to be harder for the U.S. and European Union to secure international support for tougher sanctions against Iran, aimed at pressuring it to suspend its nuclear-fuel program, which can be used for civilian or military purposes.
According to the NCRI, Iran's Supreme National Security Council decided to shut down its most important center for nuclear-weapons research in eastern Tehran, called Lavisan-Shian, in August 2003.
The NCRI, which claims to have intelligence sources inside Iran, said Lavisan was broken into 11 fields of research, including development of a nuclear trigger and of the technology to shape weapons-grade uranium into a warhead. But at the same meeting, the council decided to disperse pieces of the research to a number of locations around Iran, according to the NCRI. By the time international nuclear inspectors were allowed to get access to the Lavisan site, the buildings allegedly devoted to nuclear research had been torn down and the ground bulldozed.
"What the first part of the NIE says is right, that they halted their weaponization research in 2003," said Mohammad Mohaddessin, foreign-affairs chief for the NCRI. "But the second part, that they stopped until at least the middle of 2007, is wrong. They scattered the weaponization program to other locations and restarted in 2004."
Equipment was relocated first from Lavisan-Shian to another military compound in Tehran's Lavisan district, the Center for Readiness and Advanced Technology, Mr. Mohaddessin said. Two devices designed to measure radiation levels were moved to Malek-Ashtar University in Isfahan and to a defense ministry hospital in Tehran, he said. Other equipment was sent to other locations the NCRI hasn't been able to identify, he said.
"Their strategy was that if the IAEA found any one piece of this research program, it would be possible to justify it as civilian. But so long as it was all together, they wouldn't be able to," Mr. Mohaddessin said.
The NCRI said in a report on Iran's nuclear program in September 2005 that the Lavisan facility had been closed, setting back the regime's weaponization program by approximately one year. Mr. Mohaddessin said his group was certain no other Iranian nuclear facilities were closed in 2003.
A representative of the International Atomic Energy Agency, the United Nations nuclear watchdog in Vienna, declined to comment on the claims, but said the agency would consider seriously any NCRI information. A spokesman for the Iranian government couldn't be reached for comment.
+ نوشته شده توسط در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 13:50 |
«حسن روحانی» رییس پیشین تیم هسته‌ای ایران، در گفت‌وگویی مشروح با شماره امروز روزنامه «جام‌جم» توضیحات مهمی را درباره تعلیق فعالیت‌های هسته‌ای ایران در دوران مسؤولیت خود و نیز حواشی پرونده دکتر موسویان مطرح کرده است. 
خبرنگار روزنامه «جام‌جم» در بخشی از این گفت‌وگوی تفصیلی از دکتر روحانی پرسید: «ما اواخر دولت هشتم، شاهد شکسته شدن تعلیق از سوی جمهوری اسلامی بودیم که همین مساله باعث بالا رفتن احتمال ارجاع پرونده جمهوری اسلامی ایران به شورای امنیت شد. برخی تحلیلگران هم وقوع چنین مساله‌ای را در پایان دولت هشتم به این علت می‌دانستند که دولت آقای خاتمی قصد دارد هزینه‌های چنین کاری را بر دوش دولت بعدی بیندازد. حال به نظر شما آیا با وجود شکستن تعلیق، بازهم راهی برای جلوگیری از رفتن پرونده هسته‌ای ایران به شورای امنیت وجود داشت و اگر سیاست‌های دولت قبلی ادامه پیدا می کرد، ما همین وضعیت فعلی را داشتیم؟».
دکتر روحانی در پاسخ گفت: پاسخ به این پرسش هم به بحث طولانی نیاز دارد و پاسخش بی‌نتیجه است. این مساله درست است که تعلیق در دولت هشتم شکسته شد و باز این مساله درست است که ما در دولت هشتم احتمال می‌دادیم که روزی به شورای امنیت برویم و این احتمال منتفی نبود، ولی خب، ما پرونده را از پشت در شورای امنیت برگرداندیم و به شورای حکام آژانس آوردیم و آنجا مستقر کردیم. حتی چارچوب‌هایی هم برایش طراحی کردیم که دیگر از این محل خارج نشود. رییس مرکز تحقیقات استراتژیک مجمع تشخیص مصلحت نظام ادامه داد: اینکه شکسته شدن تعلیق می‌توانست رفتن پرونده ما به شورای امنیت را تسریع کند، صحیح است؛ اما با وجود همه اینها، راه‌هایی وجود داشت که ما تعلیق را بشکنیم و به شورای امنیت هم نرویم، ولی این بحثها الان بی‌فایده است، زیرا 2 سال از آن گذشته و به هر حال به شورای امنیت رفته‌ایم. در حال حاضر باید همه تلاشمان این باشد که از شورای امنیت خارج شویم. این مساله برای ما مهم است. دکتر روحانی با بیان اینکه «پرونده هسته‌ای، مساله‌ای ملی است و به همه ما مربوط می‌شود»، تاکید کرد: فناوری هسته‌ای هم یک فناوری ملی است که برای دستیابی به آن زحمت فراوانی کشیده شده است. مردم نمی‌دانند چه خون دل‌هایی برای این مساله خورده شده است. من چون از اولین لحظه در جریانش بودم، می‌دانم که از سال 1366 این مساله آغاز شده و دانشمندان ما و سیاسیون ما از اواخر دولت مهندس موسوی، و تمام دوره دولت آقای هاشمی و تمام دوره دولت دوره آقای خاتمی و دولت نهم همگی زحمت کشیدند تا خوشبختانه به این آرزوی ملی دست یافتیم و آنچه امروز به آن رسیده‌ایم چیزی است که به همه تعلق دارد.باید بکوشیم آن را حفظ کنیم و به نقطه مطلوب برسانیم و دست به دست هم بدهیم و مشکلاتی را که برای ما ایجاد شده است، برطرف کنیم. مساله مهم برای ما باید این باشد.
رییس پیشین تیم هسته‌ای ایران در پاسخ به این پرسش که «از سوی آقای احمدی‌نژاد به صورت مستقیم و غیرمستقیم انتقادهای زیادی به تیم مذاکره کننده قبلی و شخص شما وارد می‌شود و بیشتر انتقادها هم روی بحث اجرای پروتکل الحاقی است. به نظر شما منشا این انتقادها چیست؟»،
گفت: شاید کم‌اطلاعی از همه زوایای مساله، ریشه این مباحث باشد. پرونده هسته‌ای وکارهایی که انجام شده، کار یک فرد نبوده است که بنده جواب دهم، چون کل نظام این کار را کرده است. تنها تصمیم من که نبوده است. کارنامه ما کاملا روشن است. جلسات کارشناسی می‌گذاشتیم و در آن بحث می‌کردیم و چارچوب‌ها مشخص می‌شد. دکتر روحانی ادامه داد: نتیجه این کار کارشناسی می‌آمد در جلسه‌ای با مقامات بالاتر در سطح وزرا بحث می‌شد و بعد به جلسه سران می‌رسید. در جلسه سران هم این مسائل تصویب می‌شد و سپس مصوبات به ما ابلاغ و ما آن را اجرا می‌کردیم. اگر تعلیقی انجام شده، تصمیم همه بوده است. وی تاکید کرد: در خصوص امضای پروتکل هم که شورایعالی امنیت ملی مصوبه رسمی دارد؛ بنابراین هر کاری که انجام شده در چارچوب نظام بوده و نمی‌توان شخص خاصی را در آن خصوص مسوول دانست و از او سوال کرد. نماینده مقام معظم رهبری در شورایعالی امنیت ملی افزود: این مساله را توضیح دادم. در انتقادهایی که به اشخاص وارد می شود؛ اما در مورد اصل کارهایی که در دوره قبل انجام شده باید بگویم آن تصمیمات کاملا درست، کارشناسی و دقیق بوده است. آن‌ها که امروز قضاوت می‌کنند، بظاهر فراموش کرده‌اند که فضای سال 82 چگونه بود. سال 82 زمانی بود که امریکا بر افغانستان و عراق پیروز شده و در اندیشه حمله به ایران بود. ناگهان باکشف مساله نطنز و سپس آلودگی سطح بالا به وسیله آژانس، سروصدای زیادی ایجاد شد. تمام تلاش این بود که پرونده ما را به شورای امنیت بفرستند و بلافاصله تحریم و سپس حمله نظامی را شروع کنند. تمام اقتصاد کشور قفل و نفس‌ها در سینه ها حبس شده بود. آن زمان، تمام دنیا از امریکا و اسرائیل گرفته تا تمام کشورهای اروپایی، همه ما را به فعالیت مخفیانه برای ساخت بمب اتمی متهم می‌کردند. در آن شرایط، ما تهدیدات را رفع کردیم و پرونده را از پشت در شورای امنیت به شورای حکام بازگرداندیم. راه رفع این تهدیدات و اتهامات هم از طریق اجرای موقت پروتکل بود و بالاخره پرونده را به جایی رساندیم که آژانس به اتفاق آرا و با حضور امریکا، قطعنامه‌ای تصویب کرد که فعالیت‌های ایران صلح‌آمیز است و اگر هم قصوری بوده، ایران آن را جبران کرده است. روحانی تاکید کرد: حال من نمی‌دانم این چه حرف‌هایی است که برخی امروز مطرح می‌کنند و از کنار گود به قضاوت می‌نشینند. اینهایی که امروز چنین اتهامات و انتقادهایی را به مسوولان دوره‌های گذشته وارد می‌کنند، در آن زمان کجا بودند؟ اینها فکر می‌کنند ما از همان ابتدا که شروع کردیم، فناوری کامل هسته‌ای را در اختیار داشتیم. من که از ابتدای این کار حضور داشته‌ام، می‌دانم چه مسائلی گذشته است. ما وقتی تعلیق را پذیرفتیم اصلا UF6 در اختیار نداشتیم که بخواهیم آن را غنی سازی کنیم. ما تعلیق داوطلبانه و موقت را به این دلیل پذیرفتیم که با تعلیق موقت یک بخش و آرام کردن فضای بین‌المللی، بقیه زیرساخت‌های هسته‌ای کشور را تکمیل کنیم. خب، ما در همین فضا، اصفهان را کامل و UF6 را تولید کردیم. ما در آن مقطع تازه داشتیم اصفهان را می‌ساختیم. در فضای تعلیق بود که اصفهان کامل و تاسیسات آب سنگین اراک ساخته شد. در همین فضای تعلیق، نطنز را کامل کردیم. نطنز که از اول آماده نبود که ما بیاییم و در آن 3000 سانتریفیوژ نصب کنیم. مگر ما در آن مقطع چند عدد سانتریفیوژ داشتیم؟ کسانی که در ریز داستان هستند، می‌دانند تعلیق ما وابسته و بر مبنای توان فنی ما بود. من خودم چند نوبت در دیدار با مسوولان فنی تاکید کردم که هر زمان شما آمادگی غنی‌سازی داشتید، اعلام کنید تا ما تعلیق را بشکنیم. رییس پیشین تیم هسته‌ای ایران با تاکید بر اینکه «تعلیق یک چتر لازم بود تا زیر آن چتر بتوانیم فناوری‌هایمان را کامل کنیم»، گفت: حالا عده‌ای که نه اطلاعاتی دارند و نه می‌دانند چه خبر بوده است، آمده‌اند و این مطالب را دامن می‌زنند. به‌علاوه همانطور که گفتم تصمیم، تصمیم فردی نبوده است، بلکه تصمیم نظام بوده و به اعتقاد من، تصمیمی بسیار دقیق، درست و هوشمندانه بوده و این چیزی است که تاریخ در مورد آن قضاوت خواهد کرد که آیا کار نظام درست بوده یا خیر؟
دکتر روحانی در پاسخ به پرسش دیگر روزنامه «جام‌جم» درباره پرونده موسویان و اتهامات مطرح‌شده علیه وی گفت: فکر می‌کنم الان این ماجرا برای همه حتی برای بچه‌های مدرسه هم روشن شده است. داستان آقای موسویان دیگر نیازی به توضیح ندارد. همه فهمیدند که این داستان چه بوده، چه کسانی دنبالش بودند و کجاها فشار آوردند. همه چیز روشن شد و هیچ نکته مبهمی وجود ندارد. وی افزود: الان نه سیاسیون بلکه مردم عادی هم بخوبی از واقعیت ماجرا آگاهند. این یک اصل است که حق هرگز مخفی نمی‌ماند و باطل یک دورانی دارد و در نهایت حق آشکار می‌شود. اما نکته اینجاست که حتی اگر به فرض کسی خلافی هم مرتکب شده باشد، تا زمانی که به دادگاه نرفته و جرم محرز نشده باشد، هر کس او را مجرم بداند، خودش مجرم است. ما در قانون اساسی داریم که اصل بر برائت همه مردم است، و هیچ کس مجرم شناخته نمی‌شود مگر اینکه دادگاه صالح او را گناهکار بداند و این چیزی است که هم شرع و هم قانون اساسی بر آن تاکیددارند. حال چطور، با چه دینی، با چه اخلاق و انسانیتی ما می‌آییم و با آبروی افراد بازی می‌کنیم؟ آن هم افرادی که در تمام زندگی شان در داخل و خارج خادم این نظام و مردم بوده‌اند. این همه روایت داریم که می گوید آبروی مومن همچون خون مومن است.آیا برخی مقامات ما می خواهند اول سر را ببرند و بعد متهم را برای محاکمه به دست دادگاه بسپارند؟ متاسفانه این همه روایات در خصوص آبروی مومن بی‌توجه مانده‌اند؛ روایاتی که می‌گویند حیثیت مومن چون کعبه است. حال هم که همه چیز مشخص شده به جای اینکه از این مساله پشیمان باشند و توبه کنند و بیایند در پیشگاه ملت اعتراف کنند که به دلیل ناآگاهی این مسائل را مطرح کردند، باز بر همان روش قبلی پافشاری می‌کنند. دکترروحانی تصریح کرد: اصولا در این مورد، تنها بحث آقای موسویان مطرح نیست، بلکه به اعتقاد من هر فردی به هر اتهامی اگر پرونده‌ای در قوه قضاییه دارد، باید صبر کرد تا دادگاه در این زمینه حکم دهد. عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام با ذکر خاطره‌ای از دوران امام گفت: وزیر سابق اطلاعات درخصوص پرونده در حال بررسی که هنوز دادگاه در مورد آن نظر نهایی صادر نکرده از امام پرسیده بود آیا برخی نمایندگان مجلس می‌توانند از محتوای این پرونده‌ها مطلع شوند و امام در پاسخ فرموده بودند تا زمانی که دادگاه حکم نداده است، کسی حق اطلاع از محتوای این پرونده‌ها را ندارد و حرام است. این فتوای امام است. این دین ماست. این شرع ماست. هیچ اشکالی ندارد که اگر به فردی اتهامی زده شد، او به دادگاه برود و اگر دادگاه بر مجرمیت او حکم داد، مجرم است و هیچ کس به این مساله اعتراضی ندارد. افراد برای ما مهم نیستند، بلکه کشور و نظام مهم است. دکتر روحانی در پایان تاکید کرد: ما نباید از آبروی مردم برای پیروزی در انتخابات نردبان درست کنیم. دولت، قوه مقننه و قوه قضاییه باید مدافع حقوق شهروندی همه مردم باشند و این وظیفه همه است. متاسفانه در این مورد، مسائلی اتفاق افتاد که واقعا غیراخلاقی بود و در شان جامعه اسلامی ایران و اخلاق اسلامی نبود. امیدواریم شاهد تکرار اینگونه قضایا نباشیم.
+ نوشته شده توسط در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 13:12 |
لاريجاني: ايران و 1+5 مستقيما مذاکره کنند
منبع: تابناك
نماينده رهبر انقلاب در شوراي عالي امنيت ملي پيشنهاد کرد که مستقيما بين «1+5» و ايران مذاکره شکل بگيرد تا طرف مقابل مسائلش را به ايران بگويد.
به گزارش مهر، دکتر علي لاريجاني بعد از ظهر امروز در همايش دانشجويي «بررسي عملکرد دولت نهم» که در دانشکده علوم حقوق سياسي دانشگاه تهران برگزار شد، پس از پايان سخنان خويش به پرسش‌هاي متنوع دانشجويان پاسخ داد.
وي در پاسخ به پرسشي درباره نسبت منافع ملي ايران و آمريکا و روسيه گفت: شما نمي‌توانيد در شرايط بين‌المللي تنها بين صد يا صفر انتخاب کنيد، البته روسيه نمي‌خواهد ايران ضعيف باشد، ولي آمريکا با ايران اختلافات استراتژيک دارد.
لاريجاني با اشاره به اهداف اصلي آمريکا از حضور در منطقه خاورميانه گفت: آمريکايي‌ها در هنگام حمله به عراق همه وزارتخانه‌ها را نابود کردند جز وزارت نفت و اين نشان مي‌دهد که براي چه هدفي به عراق حمله کرده‌اند.
وي تصريح کرد: اگر آمريکايي‌ها رويکردشان را در قبال ايران عوض کنند، مي‌توان منافع مشترک با آمريکا را تعريف کرد.
دبير سابق شوراي عالي امنيت ملي در پاسخ به اين پرسش که روند پرونده هسته‌اي را چگونه ارزيابي مي‌کنيد، گفت: من روند پرونده هسته‌اي و استراتژي مقاومت براي رسيدن به انرژي هسته‌اي را درست مي‌دانم. تصميم نظام در زمينه هسته‌اي درست بوده و گزارش اطلاعاتي آمريکا هم حقانيت ايران را نشان داد، البته آنها از انتشار اين گزارش اهداف پشت پرده هم دارند.
لاريجاني پيشنهاد کرد: بهترين راه اين است که با مذاکره با ايران کار را از پيش ببرند، شايد در اوضاع كنوني بهترين راه حل اين باشد که آنها خودشان را  معطل «پيش مذاکره» نکنند و مستقيما بين «1+5» و ايران مذاکره شکل بگيرد تا آنها مسائلشان را به ايران بگويند.
وي افزود: من اوقات تلخي آقاي سولانا بعد از ديدار با آقاي جليلي را موجه نمي‌دانم که اظهار نااميدي کرد.
لاريجاني در پاسخ به پرسشي در مورد احتمال صدور قطعنامه سوم در پي آنچه که جنگ رواني اصلاح‌طلبان خوانده شد، خطاب به دانشجويان گفت: خواهش مي‌کنم به همديگر متلک نگوييد، مسائل امنيت ملي را با مسائل داخلي قاطي نکنيد که به ضرر نظام است. اصلاح‌طلبان و اصولگرايان در اصل رسيدن به منافع ملي اشتراک نظر دارند.
وي درباره انتخابات مجلس هفتم نيز تصريح کرد: هر چقدر انتخابات مجلس پرشورتر باشد به نفع امنيت کشور است.
لاريجاني با نفي شيوه‌هاي پوپوليستي گفت: حرکت‌هاي پوپوليستي زود به وجود مي‌آيد و زود هم از بين مي‌رود.
وي تأکيد کرد: اين که از همه جريانات سياسي در مجلس حضور داشته باشند چيز مفيدي است.
دبير سابق شوراي عالي امنيت ملي در پاسخ به پرسشي درباره اظهارنظرش در آستانه انتخابات رياست‌جمهوري درباره تعليق و تشبيه آن به «تبادل در غلتان با آبنبات» گفت: من همان زمان با تعليق مخالف بودم البته به تصميم نظام احترام مي‌گذاشتم. در سعد آبادي وزراي سه کشور اروپايي تعهد کردند که با اجراي پروتکل الحاقي و تعليق از سوي ايران، مسئله ايران را در چند هفته حل کنند، اما اين چند هفته تبديل به چند سال شد.
لاريجاني درباره دلايل استعفايش از دبيري شوراي عالي امنيت ملي نيز گفت: سلايق مديريتي متفاوتي در کشور وجود دارد، اما در مسائل استراتژيک هر چقدر سلايق مديريتي نزديکتر باشد بهتر است. اختلافات تنها مربوط به هسته‌اي نبود. ما نبايد به پست بچسبيم و بايد بدانيم کجا مي‌توانيم بهتر خدمت کنيم، نبايد وقت کشور صرف سايش مديريتي شود.
وي با اشاره به اين که هنوز هم در تصميم‌گيري‌هاي مربوط به موضوع هسته‌اي شرکت مي‌کند گفت: ما در نشست‌هاي گوناگون، نظراتمان را مي‌گوييم و هر دو سه روز يک بار، اين جلسات وجود دارد، اگر دعوت کنند من نظراتم را مي‌گويم.
نماينده مقام معظم رهبري در شوراي عالي امنيت ملي درباره پرونده موسوم به جاسوسي هسته‌اي گفت: جاسوسي در فناوري هسته‌اي ما حتما در گذشته وجود داشته و در همين گزارش هم گفته‌اند که از طريق شنود تلفني و غيره اطلاعات به دست آورديم. بايد مراقب باشيم و توجه کنيم که جلوي نفوذ دشمن را بگيريم.
لاريجاني در پاسخ به پرسشي درباره فوايد صنعت هسته‌اي براي کشور گفت: صنعت هسته‌اي حتما به نفع کشور است و بايد توجه کرد که محصولات استراتژيک را به آساني به کسي نمي‌دهند. در دنيا هيچ تضميني براي دادن سوخت هسته‌اي وجود ندارد.
وي با بيان اين که پرونده هسته‌اي مستقيم زير نظر رهبر معظم انقلاب است گفت: اين موضوع در دولت‌هاي گوناگون زير نظر رهبري پيگيري مي‌شد، البته دولت‌ها در اين مسيرها، روش‌ها و انعطاف‌هاي گوناگوني داشتند.
نماينده مقام معظم رهبري در شوراي عالي امنيت ملي، در پاسخ به پرسشي در مورد روابط چين با آمريکا و تأثير آن بر روابط ايران و چين و روسيه گفت: آمريکا روي چين متمرکز شده و خيلي‌ها مي‌گويند چين در ده سال آينده ابرقدرت اول جهان خواهد شد، البته ما هم با روسيه و چين منافع مشترکي داريم، ولي بايد در مسائل استراتژيک روي پاي خودمان بايستيم.
لاريجاني در بخش ديگري از سخنانش با تأکيد بر اين که ما در کشور از همه ظرفيت‌هاي خود استفاده نمي‌کنيم گفت: مثلا حجم نيروي متخصصي که در ايران است، در هيچ جاي منطقه وجود ندارد، ولي ما از آن استفاده نکرده‌ايم و يا مثلا عنصر الهام‌بخش انقلاب ظرفيت‌هاي زيادي براي ايران ايجاد کرده و ما هم هنوز از آن استفاده نکرده‌ايم.
نماينده مقام معظم رهبري در شوراي عالي امنيت ملي در پاسخ به پرسشي درباره روابط بين‌الملل گفت: در نظام جهاني سازي مي‌خواهند نظام ارباب ـ رعيتي جديدي درست کنند.
وي در پاسخ به اين پرسش که آيا با خروج ايران از «ان.پي.تي» موافق هستيد يا خير گفت: من با خروج از «ان.پي.تي» صددرصد مخالفم و اگر اين معاهده درست اجرا شود به نفع صلح جهاني است. رفتار ما با کره شمالي متفاوت است. ما سلاح هسته‌اي را چيز پراهميتي براي کشور نمي‌دانيم.
لاريجاني درباره پيوستن ايران به معاهده CTBT گفت: پيوستن به اين معاهده جاي بحث دارد و بايد ابعاد گوناگون آن را در نظر گرفت. آنها مي‌خواهند با فشار به ايران ما را مجبور به پذيرش آن کنند.
نماينده مقام معظم رهبري در شوراي عالي امنيت ملي در پاسخ به پرسشي که اجلاس خزر را ترکمنچاي دوم توصيف کرد، گفت: اجلاس خزر هيچ نسبتي با ترکمنچاي ندارد و مقايسه آن با ترکمنچاي بي انصافي است و اين که بعضي‌ها مي‌گويند سهم ايران در درياي خزر به 13 درصد تقليل يافته است، درست نيست.
لاريجاني دوباره کانديداتوري خود در انتخابات مجلس هشتم را رد کرد و گفت: البته صحبت‌هايي با من شده اما من ضرورتي در کانديداتوري خود نديدم.
وي در پايان نشست در پاسخ به پرسش‌هاي خبرنگاران درباره موضوع هسته اي، آنان را به دبير كنوني شوراي عالي امنيت ملي ارجاع داد.
در هنگام سخنراني لاريجاني جمعي از دانشجويان وابسته به انجمن اسلامي با در دست گرفتن پلاکارد نسبت به آنچه که دخالت شبه نظاميان در دانشگاه مي‌خواندند اعتراض کردند
+ نوشته شده توسط در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 11:42 |

Draft U.N. Sanctions Aimed at Iran
Associated Press

By ANNE GEARAN

WASHINGTON (AP) — A draft plan for new United Nations sanctions against Iran would punish a branch of the Iranian armed forces and one of the nation's largest banks, despite last week's U.S. re-evaluation of Iran's nuclear weapons intentions, U.S. officials said Monday.
A preliminary sanctions plan drafted by France is under consideration by leading members of the U.N. Security Council, one official said. The United States, which has been pressing for continued sanctions pressure on Iran, supports the package.
Diplomats from the United States, Russia, China, Britain, France and Germany are to discuss the draft by telephone on Tuesday. If passed by the Security Council, the plan would slap a third round of sanctions on Iran for defying international demands that it roll back and explain its nuclear program.
Iran claims its nuclear development is peaceful, but until last week the United States and Western allies had countered that Iran was hiding plans for a bomb. The latest U.S. intelligence assessment on Iran, however, says the clerical regime once had a bomb program but shelved it four years ago.
The United States and European partners say the world should press for more curbs on Iran, in part out of fear that Iran could restart its weapons program. But what was already a tough sell is now a lot harder, and a long way from taking effect.
Russia and China, which have veto power at the Security Council, have questioned the need for additional coercive measures against Iran, even before last week's revision of U.S. claims that Iran is actively seeking a weapon now.
Two U.S. officials spoke on condition of anonymity to describe negotiations among the major Security Council powers. They said the draft recommends freezing financial or other assets of people, businesses and banks suspected of involvement in the nuclear program.
Some of the targets on the new list, including the Quds Force and Iran's Bank Melli, are entities that the United States has already singled out for separate financial sanctions.
"They are in there now, but who knows what this will look like after the Russians and Chinese get through with it," one official said.
The proposal targets the Quds Force, part of Iran's powerful and pervasive Revolutionary Guard Corps, for exporting banned weapons. The draft would punish Bank Melli, one of three banks the United States picked out in a sweeping sanctions program in October.
Speaking Monday to a women's foreign policy forum, Secretary of State Condoleezza Rice said the United States and other members of the Security Council will try to get a final draft within a few weeks.
"Most states have found that we have the right strategy, and the key is still to get Iran to stop its enrichment and reprocessing so that we can begin negotiations to meet the legitimate need for civilian nuclear power," Rice said.
In October, the Bush administration announced its harshest sanctions on Iran in nearly three decades — cutting off key Iranian military and banking institutions from the American financial system for Tehran's alleged support for terrorism and nuclear ambitions.
The administration slapped sanctions on Iran's Revolutionary Guard Corps, a main unit of its defense ministry, three of its largest banks and eight people who it said are engaged in missile trade and back extremist groups throughout the Middle East.

Associated Press writer Matthew Lee contributed to this report.

+ نوشته شده توسط در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 10:32 |

December 11, 2007
Op-Ed Contributor
How to Defuse Iran
By FLYNT LEVERETT and HILLARY MANN LEVERETT
Washington; Newyork Times

IN the wake of the new National Intelligence Estimate on Iran’s nuclear program, Democrats and others are criticizing President Bush for again having “hyped” a nuclear weapons threat. This criticism, while deserved, does not address the critical policy question: What do we do now?
Clearly, the United States cannot ignore Iran. Tehran may have suspended the purely weapons-related aspects of its nuclear program, but it continues to master uranium enrichment, with no agreed limits in place. And Iran is well positioned either to facilitate or thwart American objectives in Iraq and across the Middle East.
At the same time, the Bush administration’s single-minded insistence on increasing international pressure on Iran seems increasingly detached from reality. Even before the intelligence estimate, there was no set of sanctions with any chance of being endorsed by the Security Council (or even the relatively cooperative European Union) that would have given Washington and its allies real strategic leverage over Iranian decision-making.
Indeed, as oil prices shoot up, American insistence that Iran’s hydrocarbons — including the world’s second-largest proven reserves of conventional crude oil and natural gas — stay in the ground until America gets an Iranian regime it likes is simply not practical over the long term.
The idea of “engaging” Iran diplomatically is becoming less politically radioactive than it was early in the Bush years, when any officials who broached it were putting their careers in jeopardy. Given official American-Iranian cooperation over Afghanistan and Al Qaeda after the 9/11 attacks (one of us, Hillary, was involved in those negotiations) and the current sets of talks between American and Iranian officials in Baghdad, Secretary of State Condoleezza Rice’s claim that she is willing to change “28 years of policy” and negotiate with Iran is disingenuous.
Still, even Democrats who have talked about “engagement” have yet to spell out what it would take to engage Iran successfully. Most hide behind a vague incrementalism, epitomized in a recent statement by Hillary Clinton’s top national security adviser extolling the candidate’s willingness to consider “carefully calibrated incentives if Iran addresses our concerns.”
Why should any Iranian leader take such rhetoric as a legitimate invitation to the table? Iran has tried tactical cooperation with the United States several times over the past two decades — including helping to secure the release of hostages from Lebanon in the late 1980s and sending shipments of arms to Bosnian Muslims when the United States was forbidden to do so.
Yet each time, Tehran’s expectations of reciprocal good will have been dashed by American condemnation of perceived provocations in other arenas, as when Iranian support for objectives in Afghanistan after the 9/11 attacks was rewarded by President Bush’s inclusion of Iran in the “axis of evil.” Today, incremental engagement cannot overcome deep distrust between Washington and Tehran — certainly not rapidly enough to address America’s security concerns.
From an Iranian perspective, serious engagement would start with American willingness to recognize Tehran’s legitimate security and regional interests as part of an overall settlement of our differences. But neither Republicans nor Democrats have been willing to consider such an approach, because of the pursuit of a nuclear weapons option and support for terrorist organizations that Iran employs to defend what it sees as its fundamental security interests. Successful United States-Iran engagement requires cutting through this Gordian knot by undertaking comprehensive diplomacy encompassing the core concerns of both sides.
From the American side, any new approach must address Iran’s security by clarifying that Washington is not seeking regime change in Tehran, but rather changes in the Iranian government’s behavior. (While Secretary Rice has said recently that overthrowing the mullahs is not United States policy, President Bush has pointedly refused to affirm her statements.) To that end, the United States should be prepared to put a few assurances on the table.
First, as part of an understanding addressing all issues of concern to the two parties, Washington would promise that it would not use force to change Iran’s borders or form of government. (This would be a big shift: before the Bush administration signed on to a European-drafted incentives “package” for multilateral negotiations over Iran’s nuclear activities last spring, it insisted that all language addressing Iran’s security interests be removed.)
Next, assuming that American concerns about Iran’s nuclear activities, provision of military equipment and training to terrorist organizations, and opposition to a negotiated Arab-Israeli settlement were satisfactorily addressed, Washington would also pledge to end unilateral sanctions against Iran, re-establish diplomatic relations and terminate Tehran’s designation as a state sponsor of terrorism.
What would Iran have to concede? It would first have to carry out measures — negotiated with the United States, other major powers and the International Atomic Energy Agency — definitively addressing the proliferation risks posed by its nuclear activities. This would include disclosing all information relating to its atomic program, past and present, now being sought by the atomic energy agency, and agreeing to an intrusive inspections regime of any fuel cycle activities on Iranian soil.
Tehran would also have to issue a statement supporting a just and lasting settlement to the Arab-Israeli conflict based on current United Nations Security Council resolutions. This statement would affirm the idea of a two-state solution to the Israeli-Palestinian conflict as expressed in the 2002 Security Council resolution, and also the Arab League’s commitment to normalized relations with Israel after it has negotiated peace agreements with the Palestinians and Syria.
Iran would also have to pledge to stop providing military supplies and training to terrorist organizations and to support the transformation of Hamas and Hezbollah into exclusively political and social-welfare organizations. Iran, in fact, proposed these steps as part of its offer for comprehensive talks that was passed to the Bush administration through Swiss diplomats in 2003. (Today, it’s clear that Hezbollah’s transformation would need to be linked to reform of Lebanon’s so-called democracy to end systematic Shiite under-representation in Parliament.)
Even if both sides agreed to such bilateral steps, a lasting rapprochement could be achieved only if Washington and Tehran worked out a more cooperative approach to regional security. The obvious first step would be collaborating on a plan to stabilize Iraq, acting in concert with that country’s other neighbors. Without a regional consensus on a post-Baathist political settlement, Tehran will continue its 20-year practice of supporting Iraqi Shiite factions and militias.
The goal of such cooperation would be a multilateral body analogous to the Organization for Security and Cooperation in Europe. Each member nation would commit to abide by international norms regarding respect for other states’ sovereignty, the inviolability of borders and the observance of international conventions and United Nations resolutions on conflict resolution, economic relations, human rights, nonproliferation and terrorism.
Since Ayatollah Ruhollah Khomenei’s death in 1989, United States policy toward Iran has not served American interests. Neither continuing to disregard legitimate Iranian interests nor timid incrementalism will improve the situation. In the long run, the real lesson of the new National Intelligence Estimate is that we need a comprehensive overhaul of American policy toward Iran.
Flynt Leverett is a former senior director for Middle East affairs at the National Security Council and a senior fellow at the New America Foundation. Hillary Mann Leverett, a former director for Iran and Persian Gulf affairs at the National Security Council, is the chairman of Stratega, a political-risk consultancy.

+ نوشته شده توسط در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 10:12 |

New U.N. Iran Resolution Considered
Draft Measure Would Impose New Sanctions on Military Unit, Bank
Washington Post

By Robin Wright
Washington Post Staff Writer
Tuesday, December 11, 2007; A17

A draft U.N. resolution on Iran circulating among the world's major powers calls for new sanctions against the elite Quds Force and a top Iranian bank as well as "restraint" and "vigilance" on the supply, sale or transfer of arms to Iran, according to sources familiar with the proposal.
The draft, to be discussed today by political experts from the United States, Russia, China, Britain, France and Germany, recommends freezing the assets of entities and individuals suspected of engaging in nuclear proliferation and weapons delivery systems or violating two earlier Security Council sanctions resolutions, the sources said. It also calls for a travel ban -- prohibiting entry or transit in all U.N. member countries -- for many of the same people.
The proposal specifically designates the Quds Force, the foreign operations branch of the Revolutionary Guard Corps, for exporting arms prohibited under previous resolutions and for proliferation activity. It is highly unusual for the world body to sanction a military wing of a member state, officials say. The proposed measure would freeze any of its assets abroad, make business dealings with it illegal and isolate it financially, they add.
The Quds Force numbers up to 15,000 and runs Tehran's foreign covert operations, including arms, aid and training for groups such as Hezbollah, Hamas, Palestinian Islamic Jihad and Iraq's Shiite militias, U.S. and European officials say.
The draft of the long-delayed third U.N. sanctions resolution is still being negotiated, and early versions are often tougher than the final product. But its scope is significantly wider than the two previous resolutions, even though it does not go as far as the sweeping sanctions the United States unilaterally imposed in October against the 125,000-member Revolutionary Guard Corps, the Quds Force, and three banks, officials say.
Officials from several countries said the proposal indicates that there is still an appetite for significant new punitive measures against Iran even after the U.S. National Intelligence Estimate last week concluded that Tehran had halted its nuclear weapons program four years ago.
"The international community is not being dissuaded by the NIE and is not going to be led down a cul-de-sac because of the noise of the moment. It's still focused on one salient fact. Iran can't run about defying the international community," said a European diplomat. A senior official from a second European country said the intelligence assessment "might complicate things . . . but we do not intend to lessen the pressure."
The resolution is not based on whether Iran has an active nuclear weapons program -- an issue about which the five veto-wielding countries on the Security Council have disagreed. After meeting with Secretary of State Condoleezza Rice on Friday at NATO headquarters in Brussels, Russian Foreign Minister Sergey Lavrov told reporters that the NIE "fully confirms the information that we have: that there is no military element in their nuclear program" and added: "We hope very much that these negotiations with Iran will continue."
The European Union has spearheaded talks with Tehran on its nuclear programs and efforts to get it to cooperate with the international community now.
The new resolution instead focuses on Tehran's insistence that it will continue enriching uranium, a process that could in the future be subverted from a peaceful energy program to develop a bomb. Iran now has 3,000 functioning centrifuges, a major technical milestone, giving Tehran the capacity to produce tens of kilograms of low-enriched uranium each month.
On that issue, the five permanent members of the Security Council plus Germany do share deep concern, diplomats involved in the negotiations say.
"Iran is getting to a stage where they will have weapons-grade enriched uranium," said the European diplomat, who spoke on the condition of anonymity because negotiations are underway. "Iran is also still in breach of every resolution. Most of the allies -- although Russia and China are dragging their feet -- and a lot of the international community are trying to focus on this in a dispassionate way and say that they're not cooperating with the U.N. mandate."
Still, the draft does not go as far as the Bush administration wants. One compromise has already rolled back a U.S. proposal for a ban on the sale of all arms and military equipment to Iran, calling instead for "restraint and vigilance," which is not legally binding, on arms sales and transfers. Russia and China, which have Security Council vetoes, sell military goods to Iran.
The draft also limits punitive steps to only one of the three banks sanctioned by the United States. The current draft calls for sanctions against Bank Melli, one of Iran's largest banks, sources say.
Moscow and Beijing are likely to have the last word on the final draft, since they have long opposed squeezing Iran too hard. The United States is still hoping for a vote this month, although a senior U.S. official acknowledged that it could slip until after the new year.
Although European officials and Middle East experts agree that the new NIE effectively takes military options off the table, tensions remain high between Washington and Tehran. Iran lashed out at the Bush administration Sunday after Defense Secretary Robert M. Gates said in Bahrain that Iran is trying "everywhere you turn . . . to foment instability and chaos," charging that its "destabilizing" policies are a threat to every Middle East country.
Iranian Foreign Ministry spokesman Mohammad Ali Hosseini charged at a news conference that the United States is trying to undermine regional cooperation. As a result of the new U.S. national intelligence estimate, "the U.S. government is disgraced and its decisions will definitely be questioned by world opinion," Hosseini said.
On Saturday, Oil Minister Gholamhossein Nozari said Iran, the fourth-largest producer of crude oil, has stopped selling its oil in U.S. dollars. "The dollar is no longer a reliable currency," he said.
An International Atomic Energy Agency team is now in Iran for three days of talks that are expected to focus on questions about particles of weapons-grade enriched uranium found by the U.N. watchdog agency at Tehran's Technical University, the Reuters news agency reported.
Rice told a women's foreign policy forum yesterday that the talks, by conference call, would attempt to finalize the draft to put before the Security Council in the next few weeks.
"I have found that most states have found that we have the right strategy, and the key is still to get Iran to stop its enrichment and reprocessing so that we can begin negotiations to meet the legitimate need for civilian nuclear power," Rice said.

+ نوشته شده توسط در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 10:5 |

The myth of a bargain with Iran
By Gideon Rachman; Financial Times
Published: December 10 2007 19:14 | Last updated: December 10 2007 19:14

A week ago, the Americans were mad bombers. Now they are naive dupes. The Bush administration’s flip-flop over Iran’s nuclear programme has caused a somersault in the way America’s allies talk about US foreign policy in the Gulf.
The release of the latest US National Intelligence Assessment on Iran, with its jaw-dropping first sentence – “We judge with high confidence that in fall 2003, Tehran halted its nuclear weapons programme” – has come as a huge shock. It is now widely assumed that the Bush administration will not bomb Iranian nuclear facilities. It is also clear that it will become much harder to push through further UN sanctions against Iran. The Iranians, it seems, are off the hook.
This turn of events has inverted the usual stereotypes. The British and French – often typecast as appeasers of Iran – are furious with the Americans. They are convinced that the Iranians are still working on the bomb, even if they are not actively trying to “weaponise” their nuclear programme. Officials at the International Atomic Energy Agency – routinely accused by the Americans of being softies – now say that the US intelligence assessment is “generous”. The Gulf Arabs – who often complain about US belligerence – now worry aloud that America is planning to cut a deal with Iran. And the Iranian government is deeply grateful to America’s Central Intelligence Agency.
So what is going on? Fortuitously, I spent the weekend at a conference on security in the Gulf, organised by the International Institute of Security Studies. Soldiers, diplomats, spooks and academics had flown into Bahrain from all over the world.
But the wisdom of the security crowd failed to come up with a single convincing explanation for recent events. Several theories were doing the rounds. Among the Americans and Europeans, the most popular explanation was that the US intelligence people were trying to do two things. First, to prove their independence; second, to stop a drive to war with Iran. A rival theory was that the spies had been naïve. They had failed to realise how their work would be spun by the media.
Neither of these ideas seemed popular among the Arab delegates. They find it difficult to believe that President George W. Bush could be deliberately undermined by part of his own government. They have a strong preference for conspiracy theories over cock-ups.
So their preferred explanation is that the US is intentionally being nice to Iran – perhaps as a reward for improved Iranian behaviour in Iraq. Alternatively, the Americans may already be talking to the Iranians and this is the first outward manifestation of their rapprochement.
Being of a western cast of mind, I incline to a mixture of theories one and two. This looks like a declaration of independence by America’s intelligence services, whose full ramifications for US policy may not have been completely understood.
So where does that leave us? Unless Iran does something really stupid, Mr Bush will not be able to bomb. Much tougher sanctions are also out. So that leaves talking.
That could be a very good thing. For years, those who have opposed the drive to war have urged America to strike a “grand bargain” with Iran. This would involve Iran forswearing nuclear weapons in a convincing and verifiable way and generally promising to behave better in the region. In return Iran would get full diplomatic recognition from the US, the lifting of sanctions (such as they are) and all manner of economic and technological benefits.
But there are two obvious snags. First, America’s intelligence re-assessment will probably be a boon to hardliners in Tehran. President Mahmoud Ahmadi-Nejad will be able to say that Iran has stood firm and faced down the world. In such a climate, why should the Iranians make concessions?
Second, there may be no “grand bargain” to be had. Most of the evidence suggests that the determination to get a nuclear bomb is a national project in Iran – uniting different political factions. The Iranians are not necessarily in a hurry. They might be deterred for a while. But the nuclear programme has become a symbol of national machismo – and is also widely regarded as a strategic necessity, given that Iran is surrounded by hostile powers.
Iran also has ambitions in the region. It is the biggest country in the Gulf area – or, as the Iranians insist on calling it, the Persian Gulf area – and it wants its “natural role” to be recognised. If Iran is to be the regional hegemon, then the US military presence must be greatly diminished. The US army is in Iraq, the navy is in Bahrain, the air force is in Qatar. There are US bases in Saudi Arabia. There is no way that the Americans are going to cede the dominant security role in the Gulf – a region that sits on top of 60 per cent of the world’s known oil reserves and 40 per cent of its natural gas.
That is the basic reason why a grand bargain will be so hard to achieve. The US and the Iranians are strategic rivals in the Gulf region. They are not going to become friends. The best that can be hoped for is an uneasy modus vivendi.
As for the Iranian nuclear programme: the message that the American public risks being left with is that it would be impossible to live with an Iranian bomb – but fortunately Iran is no longer pursuing nuclear weapons. The reality is the complete opposite. Iran probably will get nuclear weapons. And the west will probably have to learn to live with it.

+ نوشته شده توسط در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 10:1 |

كدام پيروزي يكصد سال اخير؟ - [صادق زيباكلا‌م‌]*
اعتماد ملي


اگر كسي سخنان يا واكنش مقامات ارشد حكومت آمريكا، از جورج بوش گرفته تا كاندوليزا رايس و بالا‌خره رابرت گيتس وزير دفاع آن كشور، در فرداي انتشار گزارش مقامات ارشد اطلا‌عاتي آمريكا را مرور مي‌كرد در شگفت مي‌شد كه رئيس‌جمهور محترم ايران چه نكته‌اي در اين گزارش و انتشار آن ديده‌اند كه از آن به عنوان بزرگ‌ترين پيروزي ملت ايران در يكصد سال اخير ياد كردند؟
جورج بوش اعلا‌م داشت كه اين گزارش چيزي را در خصوص استراتژي رويارويي آمريكا در قبال ايران تغيير نخواهد داد، چرا كه مساله اصلي كه غني‌سازي است همچنان پابرجاست. رايس نيز به نوبه خود در ملا‌قاتش با لا‌وروف، همتاي روسي‌اش در مسكو گفت كه اين گزارش سبب مي‌شود تا واشنگتن مجبور شود بر اصرارش به قدرت‌هاي ديگر كه چندان موافق تحريم‌هاي جديدتر عليه ايران نيستند بيفزايد. و بالا‌خره رابرت گيتس در كنفرانس امنيتي روز شنبه در بحرين (17 آذر) كم مانده بود تا رسما به ايران اعلا‌ن جنگ دهد. در حالي كه همه چيز حكايت از جدي بودن عزم و اراده آمريكا عليه برنامه هسته‌اي ما مي‌نمايد، اعلا‌م اين نظر از سوي احمدي‌نژاد كه گزارش را بزرگ‌ترين پيروزي يكصد سال اخير ايران خواند، همچنان در پرده‌اي از ابهام باقي مي‌ماند. قبل از اين گزارش، بازرسان آژانس از جمله خود البرادعي بارها گفته بودند كه هيچ شواهد و قرائني مبني بر اينكه ايران به گونه‌اي جدي از مقررات آژانس تخطي نموده باشد وجود نداشته و هيچ دليلي مبني بر اينكه ايران درصدد تهيه سلا‌ح هسته‌اي باشد، وجود ندارد. گزارش مقامات ارشد اطلا‌عاتي آمريكا صرفا تاييدي بر يافته‌هاي آژانس بود. اگر قرار بود تا به صرف فقدان ادله و شواهد مبني بر عدم وجود فعاليت‌هايي كه حكايت از تمايل ايران به ساخت سلا‌ح هسته‌اي نمايد، واشنگتن در خصوص برنامه‌هاي هسته‌اي ما كوتاه مي‌آمد كه مساله خيلي پيش‌تر از اينها بايد فيصله مي‌يافت، اما واقعيت آن است كه مساله اساساً بر سر اينكه ايران به‌دنبال توليد سلا‌ح هسته‌اي است يا نه نبوده بلكه بر سر مساله غني‌سازي است.
از اظهارنظر رئيس‌جمهور شگفت‌انگيزتر، ابراز خوشحالي برخي از مسوولا‌ن ديگر بود مبني بر اينكه مقامات روسيه از جمله وزير خارجه آن اظهار داشته‌اند كه <ما كه از ابتدا مي‌گفتيم آمريكا اشتباه مي‌كند و ايران درصدد توليد سلا‌ح هسته‌اي نبوده و فعاليت‌هاي آن در چارچوب مقررات آژانس مي‌باشد.> اي كاش مقامات ايراني به جاي به وجد آمدن از اظهارات آقاي لا‌وروف، از ايشان مي‌پرسيدند كه اگر شما به راستي چنين اعتقادي داشتيد، در آن صورت چگونه است كه در هر دو باري كه پرونده ايران در شوراي امنيت مطرح شد، شما همراه با آمريكا عليه ايران راي داديد؟ آيا راي شما به محكوميت ايران با علم و اطلا‌ع از بي‌گناهي ايران بود؟ در آن صورت آيا حق با خانم رايس نيست كه مي‌گويد اين گزارش صرفا كار ما را قدري دشوارتر خواهد نمود، ولي من اميدوار هستم كه بتوانيم موافقت ساير اعضاي 1+5 ( يعني روسيه و چين) را هم جلب نماييم؟ به سخن ديگر، خانم رايس دارد مي‌گويد كه اصل موضوع تحريم‌هاي جديد عليه ايران همچنان در دستور آمريكا قرار دارد و فقط ما (يعني آمريكايي‌ها) مجبور هستيم <چانه> بيشتري با ديگران (يعني روسيه و چين) بزنيم تا نهايتا اين بار نيز (همچون دو نوبت پيشين) موافقت آنان را جلب نماييم. آنچه رايس نمي‌گويد آن است كه در دو نوبت گذشته نيز روسيه و چين در ابتدا مخالف تحريم‌ما بودند اما پس از دادن برخي امتيازات به آنان (از جمله خارج كردن فعاليت‌هاي روسيه در نيروگاه بوشهر از شمول تحريم‌ها، يا دادن اجازه ويژه به چين براي سرمايه‌گذاري در ايران و عدم ممانعت از صادرات آن كشور به ايران)، آنان نيز نهايتا سوار قطار قطعنامه شوراي امنيت عليه ايران شدند.
اي كاش ايشان مي‌توانست دريابد كه چرا ما اين‌قدر اصرار داريم تا چشمان خود را روي برخي از واقعيات ببنديم؛ صرفا به واسطه بهره‌برداري‌هاي سياسي و برداشت‌هاي مردم‌پسند از اتفاقات بين‌المللي. اتفاقا اعلا‌م اين نظر كه ايران قبلا‌ درصدد توليد سلا‌ح هسته‌اي بوده اما چهار سالي مي‌شود كه اين كار را متوقف كرده از جهاتي مي‌تواند به زيان ما هم باشد. ‌ نخست آنكه ممكن است مخالفان ما در واشنگتن اعلا‌م كنند ممكن است روزي ايران مجددا اين كار را از سر بگيرد. به‌علا‌وه و مهم‌تر از آن، شخصيت‌هايي كه به دنبال حمله نظامي به ايران بودند، از حالا‌ به بعد همه تلا‌ش‌هايشان را در جهت سنگين‌تر كردن بار تحريم‌ما به كار خواهند گرفت، چرا كه مساله حمله نظامي به تاسيسات ايران فعلا‌ تا مدتي به واسطه گزارش منتفي مي‌شود. هيچكس نمي‌گويد كه ما بدون مقاومت تسليم خواسته‌ها و اراده مخالفين‌مان شويم اما مقاومت بر سر مواضع اصولي يك بحث است و نديدن واقعيت‌ها و يا پررنگ كردن بي‌جهت برخي از آنها و در عوض نديدن برخي ديگر، بحثي ديگر. مقامات امنيتي كه گزارش اخير را منتشر ساختند بدون ترديد نه <فرشته> بودند و نه اين كار را از روي خيرخواهي خاصي براي ايران انجام دادند. دست‌كم بخشي از دليل انتشار اين گزارش نوعي احقاق حق براي خودشان و يا انتقام‌گيري از جورج بوش بود. آنان در خصوص عدم وجود تسليحات هسته‌اي در عراق، گزارش‌هاي كاملي به جورج بوش داده بودند، مع‌ذلك او علي‌رغم اطلا‌عاتي كه به وي داده شده بود، براي از بين بردن تسليحات هسته‌اي عراق به آن كشور حمله كرد. بسياري از مردم آمريكا پيدا نشدن تسليحات هسته‌اي در عراق را پس از اشغال آن كشور ناشي از دادن اطلا‌عات غلط از سوي همين مقامات به جورج بوش مي‌پنداشتند. در حالي كه آنان صراحتا به بوش گفته بودند در عراق نه سلا‌ح هسته‌اي وجود دارد و نه صدام به گونه‌اي جدي به دنبال توليد سلا‌ح‌هاي پيشرفته كشتارجمعي مي‌باشد. انگيزه ديگر اين مقامات آن بود تا داستان عراق يك بار ديگر در ايران اتفاق نيفتد. از اين بابت تندروهاي واشنگتن از انتشار اين گزارش به خشم آمدند، چرا كه عملا‌ بهانه حمله به ايران از آنان گرفته شد. مي‌ماند اين نكته: حكايت دموكراسي، حكايت جالبي است. چقدر احتمال دارد كه روزي روزگاري در ايران، مقامات اطلا‌عاتي ايران گزارشي را منتشر نمايند كه 180 درجه خلا‌ف اعتقاد حكومت باشد؟

* عضو هيات علمي دانشگاه

+ نوشته شده توسط در سه شنبه بیستم آذر 1386 و ساعت 9:4 |

December 9, 2007 5:53
NIE: Tehran's Choice Now

TIME Blog

Besides kicking off a taboo-breaking debate in the U.S., the National Intelligence Estimate's conclusion that Iran shelved its nuclear weapons program four years ago should be an opportunity for Iranians to have a new discussion about the U.S. Iranian leaders, too, should re-evaluate how their past mistakes have contributed to the 28-year Cold War with Washington, and whether improving relations with the U.S. would serve Iran's national interests.

A few observations:

Death to the Great Satan! The revolutionary battle cry doesn't get much traction in Iran any longer. Sure, it makes for good television news footage or a good headline, but it resonates with perhaps no more than 15% of Iranians--approximately the percentage that President Mahmoud Ahmadinejad can count for his die-hard support. Iranian hard-liners and moderates have to start calculating the damage the rhetoric does to any hopes they have of fully normalizing Iran's relations with the West and particularly the U.S. As well as the damage that is done to its national interests by its provocative support for radical Arab groups like Hizballah and Hamas that help keep Arab-Israeli peace out of reach. If the U.S. can't expect Iran to respond to confused stick-carrot messages, nor should Iran expect American politicians to seek a rapprochement as long as Iran projects its militant face alongside its pragmatic one.

National interests.

Nobody should expect a popular revolution like Iran's to leave no political wake. The nationalist and religious fervor stirred up by the overthrow of the shah and the internal and regional battles that followed made it difficult for Iran to have normal relations with the U.S. But nearly 20 years after the end of the destructive Iran-Iraq War, Iran has made extraordinary progress in establishing itself as a serious and semi-normal country. Despite the hue and cry over Ahmadinejad's remarks on Israel and the Holocaust, Iran has greatly improved relations with nearly every country except for the U.S. and Israel. Despite the nuclear controversy, Iran has a much better track record of cooperating with the IAEA than many other countries, including Israel. But if Iran hopes to continue that trend toward being a respected nation, it will have to make some hard choices about whether to unambiguously work toward a rapprochement with the U.S. With its nuclear brinksmanship, Iran may have come perilously close to being targeted for a U.S. attack, a scenario that would have done neither the world nor Iran any good. Iran still faces the prospect of tightened sanctions, a move led by the U.S. because of continuing fears about Iran's nuclear ambitions as well as its support for violent groups. All of Iran's political factions have much to gain by Iran's true return to the community of nations. The domestic battles in Iran should be over which politicians will take the necessary steps, rather than whether to take those steps.

Iranian moderates?

Iranian politicians, to be fair, have probably engaged in a more thoroughgoing internal debate about whether to improve ties with the U.S. than American politicians have done vice versa. In Iran the risks of doing so are much higher, in fact, given the poisonous nature of Iran's domestic politics. Former President Akbar Hashemi Rafsanjani, one of the towering figures of the revolution, flirted with rapprochement as far back as the mid-'80s during Irangate, when Reagan White House envoys brought him a cake and a Bible amid the arms-for-hostages talks. During the Clinton administration, he sought to bring U.S. oil companies to Iran, only to be rebuffed by the White House. His successor Mohammed Khatami extended an olive branch to the "great American people" in a CNN interview early in his presidency, but feared a bolder move would provoke hard-liners opposed to his reform agenda. Then suddenly came Iran's offer of a "grand bargain" with the U.S. in 2003 that may have had the approval of Iran's Supreme Leader, Ayatullah Khamenei. Now the vindication that Iran claims in the NIE as well as the latest IAEA findings give Tehran a foundation to explore a particularly face-saving peace with Washington. Iranians should now fully absorb that while Cheney and hard-liners favor regime-change, Condi Rice, the Baker-Hamilton commission, Barack Obama and others have advocated dialogue with Iran.

The Amhadinejad Factor.

Khatami's successor has done everything he could to exploit U.S. hostility to Iran for his own political popularity. There may be a danger that Ahmadinejad gloats too much about Washington's climb-down. In a television speech last week, he crowed that "a coup de grace was fired at all the dreams of the ill-wishers, and the righteousness of the Iranian nation was proved once again." Yet, even Ahmadinejad seems to see the limits of America-bashing's appeal among the electorate. In the last year or so, he has penned long letters to America in general and Bush in particular, complaining about U.S. policies, to be sure, but seeking to come off as a humanist who has America's future well-being at heart. It doesn't get much attention, because his hard-line persona is so indelible, but Ahmadinejad is on record advocating that the U.S. and Iran turn a page in their relationship. When I asked him in an interview in Tehran one year ago this week whether he regretted that the'79 hostage crisis stands in the way of better relations, he replied, "We have now 25 years behind us. We should think of the future, not about the past." When I asked him if we wanted to talk to the U.S. or not, he said, "I do believe that if the government of the United States changes its behavior, the conditions will be changed. Then a dialogue could take place." Now, Ahmadinejad has the chance to make a historic opening with Washington and get all the credit for it. GIven that better relations with the U.S. would be very popular among Iranians generally, that would help make him the man of the people he considers himself to be.

By: Scott MacLeod/Cairo

+ نوشته شده توسط در دوشنبه نوزدهم آذر 1386 و ساعت 9:42 |

Iran 'hoodwinked' CIA over nuclear plans
By Tim Shipman in Washington, Philip Sherwell and Carolynne Wheeler
Last Updated: 1:39am GMT 09/12/2007
ِDaily Telegraph

British spy chiefs have grave doubts that Iran has mothballed its nuclear weapons programme, as a US intelligence report claimed last week, and believe the CIA has been hoodwinked by Teheran.
The timing of the CIA report has also provoked fury in the British Government, where officials believe it has undermined efforts to impose tough new sanctions on Iran and made an Israeli attack on its nuclear facilities more likely.
The security services in London want concrete evidence to allay concerns that the Islamic state has fed disinformation to the CIA.
The report used new evidence - including human sources, wireless intercepts and evidence from an Iranian defector - to conclude that Teheran suspended the bomb-making side of its nuclear programme in 2003. But British intelligence is concerned that US spy chiefs were so determined to avoid giving President Bush a reason to go to war - as their reports on Saddam Hussein's weapons programmes did in Iraq - that they got it wrong this time.
A senior British official delivered a withering assessment of US intelligence-gathering abilities in the Middle East and revealed that British spies shared the concerns of Israeli defence chiefs that Iran was still pursuing nuclear weapons.
The source said British analysts believed that Iranian nuclear staff, knowing their phones were tapped, deliberately gave misinformation. "We are sceptical. We want to know what the basis of it is, where did it come from? Was it on the basis of the defector? Was it on the basis of the intercept material? They say things on the phone because they know we are up on the phones. They say black is white. They will say anything to throw us off.
"It's not as if the American intelligence agencies are regarded as brilliant performers in that region. They got badly burned over Iraq."
A US intelligence source has revealed that some American spies share the concerns of the British and the Israelis. "Many middle- ranking CIA veterans believe Iran is still committed to producing nuclear weapons and are concerned that the agency lost a number of its best sources in Iran in 2004," the official said.
The Foreign Office is studying a new text of a third United Nations Security Council resolution that would impose tough travel bans on regime figures and penalise banks that do business with Iran.
But diplomats say the chances of winning Chinese and Russian support for the move are in freefall. A Western diplomat said: "It's created a lot of difficulties because of the timing, just as we were about to go for a third resolution."
Bruce Reidel, who spent 25 years on the Middle East desks at the CIA and the National Security Council, said: "By going public they have embarrassed our friends, particularly the British and the Israelis. They have given our foes insights into our most secret intelligence and taken most of the options off the table."
Ephraim Sneh, until recently Israel's deputy minister of defence, warned that military action would be the only option if the world community did not institute robust sanctions. "No one can rule out with high confidence that somewhere in Iran, 70 times the size of Israel, there is one lab working on the weapons programme," Mr Sneh told The Sunday Telegraph.
"[Military action] is not a desired option; it is a last resort. That's why sanctions are so important. We have to urge the international community to be serious about sanctions and to take necessary measures to defend the civilian population."

+ نوشته شده توسط در یکشنبه هجدهم آذر 1386 و ساعت 13:4 |

بر اساس تازه ترين گزارش اكونوميست
تورم در ايران سال آينده به 15 درصد كاهش خواهد يافت

منبع: خبرگزاري فارس

h
خبرگزاري فارس:مجله اقتصادي اكونوميست در گزارشي از شاخص‌هاي كلان اقتصادي ايران پيش‌بيني كرد رشد اقتصادي و تورم در سال 1387 به ترتيب به چهار درصد و 15 درصد برسد.
به گزارش خبرگزاري فارس واحد اطلاعات اكونوميست آخرين گزارش خود را در مورد چشم‌انداز اقتصادي ايران منتشر كرده است.

* سرمايه گذراي خارجي
اين واحد در تحليل سياست‌هاي ايران در مورد سرمايه‌گذاري خارجي آورده است دولت ايران علاقه چنداني به جذب سرمايه‌هاي خارجي نشان نمي‌دهد و بيشتر ترجيح مي‌دهد منابع مورد نياز خود براي سرمايه‌گذاري را از منابع داخلي تامين كند. دولت ايران يك جهت‌گيري حمايتي نسبت به شركت‌هاي داخلي را اتخاذ كرده است و به ويژه در بخش انرژي و پتروشيمي از فعاليت شركت‌هاي داخلي استقبال مي‌كند.
البته ايران حضور سرمايه‌گذاران خارجي را رد نمي‌كند اما به نظر مي‌رسد با توجه به سياست ملي‌گرايانه دولت و همچنين بحث فعاليت‌هاي هسته‌اي ورود سرمايه‌هاي خارجي در ايران با كندي انجام شود.
در نتيجه به نظر نمي‌رسد هدف ايران براي رساندن توليد نفت خود به 6/5 ميليون بشكه در روز تا سال 2010 تحقق پيدا كند.

*رشد اقتصادي
به نظر مي‌رسد در كوتاه مدت ايران رشد اقتصادي قابل توجهي را تجربه خواهد كرد. بالا بودن قيمت نفت در اين مدت رشد اقتصادي خوبي را براي ايران پديد مي‌آورد. بالا بودن حجم درآمد‌هاي دولت به آن اجازه مي‌دهد تا همچنان سياست‌هاي انبساطي را در دستور كار خود قرار دهد و اين امر رشد و رونق اقتصادي را در داخل ادامه مي‌دهد.
در عين حال بخش مهمي از بودجه ايران صرف واردات بنزين مي‌شود و اين امر از قدرت مانور دولت در عرصه داخلي مي‌كاهد.
به هر ترتيب پيش‌بيني مي‌شود رشد اقتصادي ايران در سال 1387 (2009 _ 2008) به 4 درصد كاهش پيدا كند. رشد اقتصادي ايران در سال 1386 (2008 _ 2007) بالغ بر 3/4 درصد تخمين زده شده است. همچنين با توجه به كاهش ظرفيت توليد نفت ايران در سال 1388 پيش‌بيني مي‌شود در آن سال رشد اقتصادي ايران به 7/3 درصد كاهش پيدا كند.

*تورم
بر اساس گزارش بانك مركزي ايران نرخ تورم در 12 ماه منتهي به سپتامبر سال جاري به 9/17 درصد رسيد. بالا بودن حجم نقدينگي در داخل و افزايش هزينه‌هاي واردات باعث شده است تا نرخ تورم در ايران طي ماه‌هاي اخير افزايش قابل ملاحظه‌اي پيدا كند. به ويژه قيمت كالاها و خدمات اساسي در اين مدت شديدا افزايش داشته است.
در عين حال اگرچه به نظر مي‌رسد دولت ايران همچنان به سياست‌هاي انبساطي خود ادامه مي‌دهد اما در اثر اقداماتي كه براي كنترل قيمت‌ها انجام مي‌شود پيش‌بيني مي‌شود تورم در كوتاه مدت كاهش يابد. بدين ترتيب متوسط نرخ تورم براي سال 1387 به 15 درصد خواهد رسيد.

*ارزش ريال
پايين نگه داشتن عمدي ارزش ريال يكي از سياست‌هاي مهم بانك مركزي ايران محسوب مي‌شود و به نظر مي‌رسد با هدف حفظ توان رقابتي كالاهاي غيرنفتي همچنان اين سياست ادامه پيدا كند. اما پيش‌بيني مي‌شود در واقع همچنان ارزش ريال در برابر دلار افزايش پيدا كند.
به پيش‌‌بيني ما ارزش اسمي ريال در برابر دلار طي سال 1387 كاهش خواهد يافت و هر دلار در برابر 9880 ريال معامله خواهد شد. اين رقم در سال 1388 به 10574 ريال خواهد رسيد.

*مبادلات خارجي
در سال 1386 و در نتيجه بالا رفتن قيمت نفت درآمد‌هاي صادراتي ايران افزايش يافت. در مقابل به دليل اجراي طرح سهميه‌بندي بنزين از روند رو به افزايش واردات تا حدودي كاسته شد.
پيش‌بيني مي‌شود تراز تجاري ايران در سال 1386 به 3/27 ميليارد دلار برسد و اين رقم در سال 1387 به 6/27 ميليارد دلار افزايش پيدا كند. در عين حال در سال 1388 تراز تجاري ايران كاهش مي‌يابد و به 6/20 ميليارد دلار خواهد رسيد.
به همين ترتيب تراز حساب‌هاي جاري ايران نيز به 8/22 ميليارد دلار در سال 1386 افزايش مي‌يابد و در سال‌هاي 1387 و 1388 به ترتيب به 6/22 و 7/15 ميليارد دلار خواهد رسيد.

+ نوشته شده توسط در یکشنبه هجدهم آذر 1386 و ساعت 12:49 |


Powered By
BLOGFA.COM